Geen mietje zijn!

Deze opmerking zal velen niet echt fijn in de oren klinken…. Het staat synoniem voor: een flinke vent zijn, je niet aanstellen, een echte Holandse jongen zijn, niet vies zijn van vieze handen, aanpakken, niet zeuren, we moeten Jongens van Jan de Wit zijn!!

Ik moest hieraan denken, toen ik onlangs in de krant las, dat 800.000 mensen de diagnose “depressief” te horen horen krijgen bij de dokter en dat een miljoen (!) mensen anti-depressiva slikken.

Onze maatschappij is jachtig, vlug, snel, vol van gekwek, getwitter en pijlsnelle ontwikkelingen die bijna niemand bij kan houden. Je wordt er soms horendol van. Als wij niet leren om daar met beleid en mate mee om te gaan, is het niet gek, dat zovelen aan de ant-depressiva worden gezet. Hou me ten goede: ik beweer niet, dat anti-depressiva slecht is. Het is echter alleen bedoeld voor hen die werkelijk depressief zijn en daarvoor remmende middelen nodig hebben om een beetje normaal door het leven te stappen. Maar een hoogleraar wees terecht op het gegeven, dat bij de meeste onnodige slikkers niet de oorzaak wordt weggenomen. Driekwart kan zonder ant-depressiva, als ze tenminste bereid zijn hun leven en levenstijl drastisch over een andere boeg te gooien. We moeten ook, zo vertelde hij, eens weer leren om te gaan met tegenslagen in het leven. Met andere woorden: geen mietje zijn!

Dat de COC-ers in Friesland ook geen mietje zijn, kun je HIER lezen. Met in Leeuwarden onderhand een bezemhok als kantoor en een café dat meer dicht dan open was, werd het tijd het roer eens drastisch om te gooien.

Verhuisd naar een zichtlocatie en met goede afspraken met de plaatselijke horeca-vrienden is er geen eigen café meer in de tastbare zin des woord, maar wordt er café gehouden bij één van die collega-tappers. Goed voor het financieel overzicht, goed voor de betreffende horeca-ondernemer en goed voor de integratie. Of zullen er klanten wegblijven, als de homo’s gezellig arm-in-arm binnen komen, dan wel binnen toch wat intiemer zijn dan op straat? Zijn de hetero’s bereid op die wijze een nieuwe vorm van integratie-realiteit te accepteren? De tijd zal het leren. Aan alle keuzes die je maakt zitten risico’s. Wil je die niet, dan moet je maar lekker onder de zoden gaan liggen; elk risico is dan voor eeuwig uitgesloten.

Al heel lang heb ik de indruk (niet de ervaring, maar gehoord) dat het met de drukte en dus omzet in ons COC-Café nogal meevalt. Logisch, als je in een gebied als Zeeland de holebi’s in de diaspora bij elkaar wilt brengen. Maar als wij met minder financiën moeten rondkomen, omdat eenvoudigweg subsidies wegvallen (dit kennelijk in tegenstelling tot COC-Friesland), dan valt er aan moeilijke en ingrijpende keuzes niet te ontkomen. En dan nòg: subsidiegeld met wijsheid besteden is bepaald geen sinecure.

Daarom hierbij een schot voor de boeg. Niet om penningmeester te spelen, niet om mij voor te doen als ter zaken kundig, want ik ben zelden in het COC-café te zien. Nee, als uit sympathie en noodzaak betrokken COC-lid geef ik COC-Zeeland de stap van COC-Friesland ter overdenking mee. Ik ben benieuwd door wie en wanneer dit ballonnetje eens serieus bekeken wordt.

Of je hiervoor nu wèl of juist géén ‘mietje’ moet zijn laat ik aan de keuze van de lezer….

(gepubliceerd in de opgeheven DITO van COC-Zeeland)

Advertenties

Over Emmanuel
"Optimist tot in de kist!"

Reacties zijn gesloten.