Onverwacht (2)

Mijn ervaringen rond de ruiming van de 127.000 door vogelgriep besmette kippen roept bij enkele toehoorders, UCEA-lezers, Emmanuelweblog-bezoekers en volgers op Facebook, Hyves en Twitter vragen op. Ik wil daar niet te diep op ingaan, omdat het mijn werk betreft, maar ik wil jullie vragen niet onopgemerkt voorbij laten gaan.

Het bedrijf dat geruimd werd is een middelgroot pluimveebedrijf. Veel vraagtekens worden gezet bij de grootte van het bedrijf. Niet terecht, denk ik. Een groot bedrijf met veel dieren staat niet synoniem voor dieronvriendelijke behandeling of dierenleed. Natuurlijk kan de bewegingsruimte altijd beter, maar ook dat heeft een keerzijde.

Steeds meer is er in onze maatschappij een hang en vraag naar verantwoord voedsel. Steeds meer zie je in de winkelschappen eco-merken en biologisch geteelde producten verschijnen. Dat geldt niet alleen voor de groente en met teelt verwante producten, maar evenzo voor ons vlees. Zo willen wij dat de kip lekker veel gescharreld moet hebben om ook lekkere scharreleitjes te leggen en zelf ook lekkerder te smaken. Maar alles heeft ook een keerzijde. Niet alleen heeft een biologische akkerbouwer/veehouder een omslag te maken in denken en kweken/fokken; ook wijzelf moeten in ons biologische verlangen de risico’s hiervan niet onderschatten en onder ogen zien. De andere kant van deze op zich legitieme eco-medaille werd mij door die ruiming pijnlijk duidelijk. De stal met een meer dan ideale vrije uitloop bleek besmet te zijn door het vogelgriepvirus van overvliegende incontinente vogels. Tja, de kippetjes lopen daar te pas en te onpas lekkere buitenlucht op te snuiven. De overige stallen (zonder vrije uitloop naar buiten) waren verdacht en werden dus preventief geruimd om elk risico uit te sluiten.

Gaan de dieren van die bewuste stal straks, als het bedrijf over enkele weken weer opgestart wordt, opnieuw een vrije uitloop krijgen? Met alle risico’s van dien? De eigenaren hebben ernstige twijfels. Terecht denk ik, want de ruiming van je broodwinning en werkplezier trekt een zware wissel in je leven. Iedere boer met levende have heeft een hart voor dieren. Zijn hart zag ik die dagen bloeden…

Er moeten vele monden gevoed worden in onze wereld. Met alleen vegetarisch eten ben je er niet. Ook niet met het bewust kiezen voor eco-eitjes, dat blijkt wel. Bewust omgaan met ons eten (“eten is om op te eten”) en met de dieren en gewassen die voor ons als voedsel dienen is noodzakelijk om op de lange termijn een omslag in denken en doen gerealiseerd te hebben.

Ik wil hierbij wel een kanttekening plaatsen:

Ik ben een gelovig mens die de Bijbel niet als wetboek maar eerder als leidraad voor een leven in liefde wil lezen. Met de Schepping (hoe die verder ook verlopen is) werd de mens boven de dieren gesteld. Vaak leven wij met de dieren, naast de dieren en mogen we van dieren houden. Zij kunnen immers ook van ons houden. Het hoge zieligheidsgehalte van de Partij voor de Dieren is echter niet aan mij en menig boer besteed, maar respect voor dieren staat bij mij èn de boeren zeker niet in het verdomhoekje. Het mag mij en hen er echter niet van weerhouden om bijvoorbeeld muizen en ratten te doden, als zij ‘huishouden’ in  onze graanschuren. Dat doden wordt niet voorbereid met een verdovingskapje voordat ik een doodsklap uitdeel…

Een collega van mij die dagelijks muskusratten vangt en doodt om onze dijken en dus onze waterhuishouding te beschermen vertelde dat zijn hart omdraaide toen hij eveneens aan het kippenruimen begon.

We moeten dus wel realistisch blijven…

(De recentste uitbraak van de milde variant van de vogelgriep in Kootwijkerbroek was eveneens op een biologisch bedrijf, met 9.000 kippen een kleine pluimveehouderij. Die uitbraak kwam op het moment dat deze column al bijna gereed was. Het onderstreept echter mijn opmerkingen die ik hier neergeschreven heb…)

Advertenties

Over Emmanuel
"Optimist tot in de kist!"

Reacties zijn gesloten.