Nieuwe perspectieven

Deze DITO (klik op de foto hierboven voor de link) wordt de laatste papieren editie. Vanaf september komt er iets digitaals voor terug, hetzij de huidige DITO alleen digitaal of een nieuwsbrief met misschien wel of misschien juist niet dezelfde inhoud als de DITO. Hoe het ook zij: er wordt een deur gesloten, maar dan gaat er altijd wel weer een raam of zo open, want zonder frisse lucht gaat er veel dood.

Vele religieuze stromingen en hun gelovige volgelingen verwoorden dat soms wat anders, maar de meesten zijn toch de gelovige overtuiging toegedaan, dat met het sterven van een persoon ook weer een nieuw leven komt, hetzij door reïncarnatie hier op aarde, hetzij door een nieuw leven Hierboven, wat de meesten de Hemel noemen of het Hiernamaals. Er wordt een deur gesloten en er gaat weer een raam open…

Zo schrijf ik al een aantal jaartjes elke maand een column in de DITO. In januari 2008 opende ik mijn reeks columns met “Homo in Zeeland”. Ik ben nog steeds hier en dat zal nog wel effe zo blijven, want ik heb het hier stik naar m’n zin en mijn wederhelft niet minder! Ik heb heel wat wederwaardigheden met de lezers van de DITO gedeeld en een enkele keer mocht ik daarop een reactie ontvangen. Voor het overgrote deel bleef ik in het ongewisse of mijn columns aansloegen of niet. Voor een columnist is het af en toe wel fijn om eens te kunnen peilen of zijn bijdragen (nog) gewenst en gelezen worden.

Nu het digitale tijdperk voortschrijdt en ook de DITO louter digitaal gaat, lijkt het mij goed om te stoppen met mijn bijdragen. Door de digitalisering en dus het digitaal versturen is het mogelijk om met een enkele muisklik de digitale versie in de digitale prullenbak te donderen. Kijk, dáárom schrijf ik mijn columns dus niet!

Nu moet ik melden, dat ik vanaf het begin mijn DITO-bijdragen structureel na het verschijnen van de papieren editie ook op mijn eigen weblog publiceerde en zo via de digitale weg wat vaker commentaar kreeg op de inhoud ervan. Op deze manier kwamen mijn bijdragen toch terecht bij een (iets) breder publiek. Toch ga ik stoppen, om niet meer de maandelijkse druk van twee columns te voelen. Jawel, twee columns, want voor UCEA, het maandblad van de Vereniging van Christelijke holebi’s CHJC schrijf ik nog steeds elke maand een column en dat zal ik blijven doen.

Voor de DITO ga ik nu stoppen en doe ik de DITO-deur achter me dicht. Ik zou het heel gaaf vinden om wellicht op korte termijn te mogen constateren dat er binnen ons Zeeuws COC opnieuw iemand opstaat, die een DITO-raampje openzet en zo een traditie van leden-bijdragen in de DITO voortzet.

Nieuwe perspectieven ontstaan, wanneer situaties veranderen. De tijd en mensen spelen daar vaak inventief op in en vaak bloeien dan spontaan nieuwe dingen en frisse ideeën weer op. Die frisheid, dat openen van ramen wanneer deuren gesloten worden, die inventiviteit, die spontaniteit, die kleurrijke invullingen van onze Zeeuwse COC wens ik iedereen van harte toe!

Blijf laten zien aan de wereld, dat de homogemeenschap iets toe te voegen heeft, iets unieks heeft, zoals elke leefgemeenschap in de wereld iets unieks heeft en iets toe te voegen heeft aan onze maatschappij!

Blijf jezelf en verstop je niet! Steek de regenboogvlag uit! Maar vooral:

Gun een ander wat jij als homo jezelf ook gunt: jouw eigen leven en levensstijl!

Dan gaat het jullie en iedereen goed! Moge het zo zijn!

(gepubliceerd geweest in de opgeheven DITO van COC-Zeeland)

Advertenties

Over Emmanuel
"Optimist tot in de kist!"

Reacties zijn gesloten.