Uit de kast

Ingesloten in je eigen wereldje heb je je eigen gedachten over hoe al die anderen buiten jouw wereldje gaan reageren op het feit dat jij homo bent, terwijl zij dat nog niet weten. Kom je uit een streng-Christelijk milieu, dan zullen hel, vloek en verdoemenis je deel worden. Maar wellicht vertel je doodleuk aan de keukentafel dat je, na een geweldige date, er achter bent gekomen, dat je homo bent en dat je er heel erg blij van wordt.

Het idee van die ‘kast’ is best eng en kortzichtig, want normaliter is een kast niet echt ruim en uitzicht heb evenmin. Ik ga dus niet uit van een kast met glazen
deurtjes erin… Of iedereen had het al lang aan jou ‘gezien’, maar jij had het zelf nog niet door. Dan zat je dus in een vitrinekast, zonder dat zelf door te hebben… De gedachten die je in zo’n kast ontwikkelt zijn dan ook eng en kortzichtig te noemen. Ik zeg dus níet dat ze niet reëel zijn. Jouw gedachten kunnen van alles zijn. Kunnen ze ook gezond zijn?

Wie zich realiseert dat het percentage van (poging tot) zelfdoding onder homo’s groter is dan onder hetero’s weet dus dat er nog een hele wereld te winnen is.
Vanwege vele pesterijen om zijn homo-zijn verkoos de 14-jarige Jamey Rodemeyer in Amerika de dood, wat zowel Lady GaGa, president Obama als vele wereldburgers niet onberoerd liet. Toch mogen we ons in Nederland gelukkig prijzen, dat we niet opgehangen worden of levend in een jute zak van een rotswand gedonderd worden omdat we van iemand van het hetzelfde geslacht houden. En toch … nog altijd is het bittere realiteit, dat er jongeren letterlijk met hun spullen op straat worden ‘geflikkerd’ omdat ze thuis hebben verteld dat ze homo zijn. Uit de kast komen is kennelijk nog niet zo eenvoudig…

Waarom? Waarom komt onze maatschappij niet uit de kast? Waarom blijven plaatselijke kerken, de Kerk als organisatie, kerkgemeenschappen, maatschappelijke clubs, voetbalverenigingen, zwemclubs, straathanggroepen, jeugdhonks, gebedskringen, vele beroepsgroepen en wat er dies meer zij, in de
kast zitten? Waarom blijven zij zo eng in hun eigen kringetje ronddraaien? Waarom zijn zij zo kortzichtig naar en over zovele homo’s, lesbo’s, biseksuelen, transgenders, transseksuelen? En wat dacht je van een zelfde houding richting andersdenkenden, andersvoelenden, andersgelovenden, andersuitzienden, anderspratenden, anderslopenden?

En ook: waarom wordt de Bijbel zo verschillend gelezen dat ieder zijn eigen gedachten over God eruit kan halen? Waarom is God voor de één een boeman en voor de andere een tedere arm om je heen? Waarom ziet de één alleen het
vingertje van Jezus en ziet de ander Zijn houding van niet-oordelen? Meningen, dogma’s, theologiën en anderszins kunnen hier geen pasklaar antwoord op geven tenzij een Kerk verkondigt en vindt dat alleen zij het juiste antwoord weet… Wacht u voor valse profeten….!

Waarom moeten wij als homo’s het antwoord geven? Laat kerk en maatschappij maar eens stappen zetten! Ik weet het: daar wordt al flink aan gewerkt maar we
zullen er altijd aan moeten werken. We zijn er (helaas) nooit helemaal. Maar ik pàs ervoor om te accepteren dat de homo zèlf iedere keer een antwoord, uitvlucht of wat dan ook moet geven of verzinnen.

Het klinkt wellicht heel dubbel maar we mogen beseffen dat we, wanneer we in het leven vrienden of familie verliezen, er ook nieuwe vrienden voor terugkrijgen. In ieder geval mag je met het uit-de-kast-komen ervan overtuigd zijn dat je jezelf terugwint. Je kiest voor jezelf zoals jij gemaakt bent door de goede God. Daar kan geen enkel Bijbelvers tegenop! Wanneer God ons ieder persoonlijk kent, wie zijn die anderen dan om daar tussenin te gaan zitten met hun meningen en opvattingen?

Laat hen maar uit de kast komen en eindelijk in de het volle licht van God met verbazing en knipperende oogjes zien wie jij bent! Want was jij misschien blind?! Zij waren zéker blind!! En wie genas ook alweer die blinden en lammen? Juist! Over niet-oordelen gesproken…!

Noot: Deze column is begin november gepubliceerd in UCEA, het maandblad van de Vereniging van Christelijke HoLeBi’s CHJC en als gastblog op woensdag 16 november gepubliceerd op Bartje zoekt het (homo)geluk. Omwille van de originaliteit heb ik de ‘Gay Christian’-afbeelding op “Bartje” ook hier geplaatst.

Advertenties

Over Emmanuel
"Optimist tot in de kist!"

Reacties zijn gesloten.