Homoseksualiteit ‘genezen’, ‘beheersen’: waar praten we over?

17 januari was homoseksualiteit in de media plotsklaps een hot item!

Daar was een Amerikaanse Opper-Rabbijn, die een tekst ondertekend had, waarin homoseksualiteit een ziekte werd genoemd. Aangezien hij ook banden had met de Joodse gemeenschap in Amsterdam was die laatste ‘not amused’ en schorste hem daags erna. In de media (o.a. de Volkskrant) kwamen ook berichten over seks-beleving bij jongeren en ook homoseksualiteit kwam aan bod. Natuurlijk zitten we midden in de “Uit de kast”-reeks van Arie Boomsma (KRO), dus actueel genoeg allemaal. Maar er verscheen in de Trouw van 17 januari ook een artikel over de stichting Different, die een therapie tot homo-genezing zou aanbieden, welke vergoed zou worden door de zorgverzekering. Het hek was van de dam en vele meningen struikelden over elkaar heen Binnen een dag had CHJC al een officiële persverklaring gepubliceerd op haar website, dook RefoAnders er boven op om Different te verdedigen, kwamen in de Trouw van 18 januari Christelijke homo-organisaties aan het woord, werd Arie Boomsma op de radio geïnterviewd en was minister Schippers er als de kippen bij om die vergoeding per direct te schrappen.

Allemaal meningen, zelfs van ervaringsdeskundigen op Twitter en elders. Waar praten we over?

Different wil vanuit haar visie op de Bijbel, wat de homoSEKSualiteit afwijst, aan mensen die met hun geaardheid worstelen een therapie aanbieden, waarmee zij aan hun gerichtheid kunnen werken om die te veranderen van richting. Anders gezegd: mensen weer oog laten krijgen voor de hetero-kant in het leven en hen daarop laten verdergaan. Dit wordt in de media opgepikt als een “therapie tot genezing van homoseksualiteit”. Die therapie is psychologisch van aard en kan dus vergoed worden , net zoals ik ook naar de psycholoog kan om bepaalde trauma’s te bespreken en een plekje te geven of er zelfs van af te geraken.

Het grootste punt was: homoseksualiteit wordt gezien als een ziekte en homofilie als gevolg van de gebrokenheid van de Schepping na de zondeval. Het klopt dus niet en kan dus ‘anders gericht’ worden, ‘genezen worden’. De huidige inzichten geven meer en meer zekerheid over het aangeboren karakter van homoseksualiteit. daarom wordt het steeds minder als een ziekte gezien door de maatschappij en wordt het al helemaal niet gezien als een ziekte door de homo’s zelf. Dat wordt maar al te duidelijk in de KRO-serie “Uit de kast” waarin sommige deelnemers, ook uit bevindelijke kringen, aangeven liever met twee benen minder dan als homo door het leven te willen.

Genezing bestaat dus niet. De term ‘beheersen’ of ‘anders gaan richten’ heb ik die dag in januari ook gehoord. Ik heb in mijn Haagse en Zeeuwse na-kloosterlijke tijd mensen leren kennen die in het verleden probeerden hun homoseksuele gerichtheid ‘anders’ te richten en stapten in het heteroseksuele huwelijksbootje. Dat bootje strandde vaak voortijdig, met veel pijn, verdriet en tranen.

Mogen we dan stellen, dat het ‘anders richten’ van je seksuele gevoelens verkeerd is?

Ikzelf kreeg problemen met het celibaat in het klooster door mijn ontluikende homoseksualiteit. Ik ging naar een psycholoog, niet om er van af te komen maar om er mee te leren omgaan binnen de celibataire staat van het monastieke leven.

Uiteindelijk gingen de gesprekken bij de psycholoog over wat ik wilde met mijn leven. De gesprekken met mijn overste ging wel over het opnieuw leren omgaan met het celibaat. Want wat voor een hetero geldt in het klooster geldt ook voor een homo. Nooit jezelf of je gevoelens wegstoppen of verkrampt omgaan met zelfbevrediging, maar het op een lager plan zetten om je kloosterideaal niet uit het oog te verliezen. Dus ook hier praat je over een ‘verandering van gerichtheid’ maar niet in de betekenus van ‘genezen’ maar in de betekenis van je gedachten niet steeds op hetzelfde spoor laten voortdenderen. M.a.w.: loop niet constant je lul achterna. Want de overste zei: homo, hetero: allemaal eender en zo ook het omgaan ermee in het klooster.

Deze gesprekken met een ervaringsdeskundige-bij-uitstek waren veel waard, al heb ik uiteindelijk toch het klooster achter me gelaten, omdat ik verdere invulling wilde geven aan mijn homoseksuele leven.

Nooit vergeet ik de wijze les van mijn vroegere kloosterfamilie: eerlijk zijn naar jezelf en de weg gaan die God je wijst. Nooit jezelf dingen opleggen die jezelf niet dragen kunt. God verlangt dat niet van jou! “Kracht naar kruis krijgen” betekent niet dat je jezelf onmogelijke dingen oplegt die God dan wel zal verlichten. Nee, God zal je helpen als je goed naar jezelf luistert, want dan luister je ook naar God. Zoals geschreven staat: God beminnen en je naaste als jezelf. In je naaste God zien geeft dus ook alle reden om jezelf te beminnen. Alleen dan zal er rust en vrede in jezelf zijn, zul je dat uitstralen naar je omgeving en krijgt het Koninkrijk van God pas kans van slagen!

Een mens is geschapen naar Gods beeld en gelijkenis, of je nu hetero, homo of ‘whatever’ bent. Het is je natuur en het is dus niet tegennatuurlijk. Daarom ook is het genezen van homoseksualiteit tegennatuurlijk en is het ‘richten van je geaardheid’ niet per definitie verkeerd, maar alleen te dragen als je er open voor wilt staan en er in vrijheid voor kan kiezen! En daar zijn dan geen (tot voor kort voor vergoeding in aanmerking komende) dure (al dan niet Different-) therapieen voor nodig.

Dat we voor deze bevrijdende manier van leven nog een lange weg te gaan hebben binnen Kerken & maatschappij moge helder zijn.

Lees ook de heldere en genuanceerde reactie van theoloog Ruard Ganzevoort op zijn blog en het commentaar van Trouw zelf op 18 januari.

Advertenties

Over Emmanuel
"Optimist tot in de kist!"

Reacties zijn gesloten.