Je eigen plekje

Ieder mens is uniek. Je hoort het vaak en komt soms nogal afgezaagd over. Raar eigenlijk dat er een heleboel dingen in ons leven zijn waaraan wij als massa massaal moeten conformeren: regels, wetten, overtuigingen, geloofsvisies, geloofswaarheden, moderne media en ga zo nog maar even door. Niet veel mensen hebben ècht een iPad, Tablet of Smartphone nodig, maar ze vliegen over de toonbank, want je moet er toch bijhoren! Leuk speelgoed, duur speelgoed voor volwassenen, al wordt iedereen kennelijk steeds jonger volwassen. Zodra de puberteit aanbreekt gaan we meer en meer ons persoontje laten vormen door wat wij zelf graag willen en niet meer zozeer wat anderen zo graag van ons willen maken. Op zoek naar onszelf, hoe wij in de wereld willen staan, hoe wij ons willen kleden en voelen, hoe wij ons eigen plekje willen gaan creëren. En als je de liefde van je leven tegenkomt en liever niet denkt aan echtscheiding of uitmaken vul je mekaar aan. Ongetwijfeld moeten er concessies gedaan worden, maar nooit onder dwang. Je eigen plekje stel je wellicht wat open, maar nooit mag je je diepste zelf opgeven.

De meesten van ons hebben iets meer dan een kartonnen doos om in te leven en die plekjes geven een aardige indruk van ons als bewoners. Wij sluiten ‘s-avonds de gordijnen. Wij hebben dan wat meer privacy, maar ik zie genoeg huizen waar je permanent naar binnen kunt kijken. Ook de achtertuin maak je zo gezellig mogelijk, geheel naar je smaak. De een kiest voor weinig tuinwerk en heeft één groot terras. De ander kiest voor wat meer groen en je hebt ook van die tuinliefhebbers en ook dat is dan aan de tuin wel af te lezen.

Toen in januari onze 13 jaar oude schutting, na een aantal provisorische aanpassingen, de stormwind niet meer kon weerstaan en de rotte palen met een zucht het leven lieten werd de reeds voorziene komst van een nieuw exemplaar versneld, want om nu permanent bij de buurvrouw naar binnen te kijken… Met (toen nog) de organisatie van het Wandelweekend op de agenda, onze veel voorbereiding vragende naderende Canada-vakantie en een buurvrouw èn agenda die een plaatsing van een nieuwe schutting in het najaar niet toelieten… Er stroomden heel wat water via onze tuin naar de zee eer wij een schutting naar ieders tevredenheid konden plaatsen. Gelukkig heeft een buurman naast muzikale vingers ook twee rechterhanden èn kennis van zaken en hebben wij het weekend voorafgaand aan Koninginnedag en op Hare Majesteits Feestdag zelf (toen gekleed in oranje t-shirt) een puike erfafscheiding neergezet! Dat is geen sinecure en is best slopend, maar ons eigen plekje is weer van onszelf en ziet er méér dan gelikt uit!

Zo’n schutting is het tegenovergestelde van de vele soorten van sociale media, waarop iedereen zijn privéleven te grabbel gooit. Ik doe met mate mee aan die sociale media, maar privé zul je er niet veel van mij kunnen achterhalen. Ik vraag me de laatste tijd wel eens af wat ik heb aan al die zogenaamde vrienden op Facebook, Hyves en Twitter. Echte vrienden heb je maar een paar en maar al te graag zou ik de titel ‘vrienden’ willen veranderen in ‘kennissen’ of zelfs ‘vage kennissen’….

Niets ten nadele van alle leuke contacten die ik heb, maar onze jachtige wereld is al druk genoeg en wie niet aan zichzelf denkt, kan nooit goed zijn voor een ander. daarom is het zaak regelmatig jezelf even terug te trekken en je eigen leventje weer eens onder ogen zien. Die nieuwe schutting geeft een gevoel van ‘je eigen plekje hebben’, maar … er zit óók een mooie deur in….! Geregeld uitbreken uit je eigen coconnetje en erop uit gaan! Daar is de zomer een prima periode voor! Geniet! Alleen, samen, met goede vrienden, maar….geniet!

Advertenties

Over Emmanuel
"Optimist tot in de kist!"

Reacties zijn gesloten.