Als Abraham op weg gaan…

Gedurende de laatste week van onze Canada-vakantie waren wij te gast bij familie op Vancouver Island. Een jong gezin met drie aangenomen kinderen. Tot voor kort was hij dominee aldaar. Binnenkort verhuist hij met zijn gezin van West- naar Oost-Canada. omdat hij er een nieuwe baan als pastor aanvaardt.

Een verhuizing in dat grote land, zeker als je grote afstanden moet overbruggen, vraagt soms een heel andere aanpak als dat wij dat in is letterlijk en figuurlijk bekrompen landje gewend zijn.

Zijn vrouw en twee jongste zoontjes vertrokken per vliegtuig. Hijzelf is op vrijdag 6 juli jl. vertrokken, met een volgeladen truck (een Canadees rijbewijs heeft wat meer voeruigmogelijkheden dan ons Nederlandse exemplaar) met aanhanger waarop zijn auto staat, tezamen met zijn dochter van zes voor een tocht van tien dagen door het veelzijdige landschap van Canada: van de Rocky Mountains tot de uitzichtloze prairies.

Spontaan kwam in mij de verglijking op met aartsvader Abraham uit de Bijbel: als een geroepene ging hij op weg, niet wetend waarheen. Ook ons familielid weet nauwelijks waar hij terecht gaat komen. Vanwege de afstand is hij slechts één keer die kant opgeweest: voor het sollicitatiegesprek! De rest heeft hij van foto’s. Met deze bijdrage wil ik hem steunen op zijn reis, al zal hij het niet kunnen lezen (hij is een geboren Canadees).

Tegelijk denk ik aan allen die ontheemd zijn geraakt door te moeten vluchten voor geweld, oorlog, moord, etc. Dat is zoveel erger van een geplande verhuizing…

Moge de aan Abraham beloofde mooie toekomst eveneens voor onze verhuizende pastor & gezin en voor alle vluchtelingen zijn weggelegd!

Advertenties

Over Emmanuel
"Optimist tot in de kist!"

Reacties zijn gesloten.