Anders dan anderen

Toen ik erachter kwam da’k anders was dan anderen
En dat dat heel m’n leven lang niet zou veranderen
Maakte dat mij eerst wel een tikkeltje nerveus
Maar ja, het was nou eenmaal zo, ik had geen keus
 
In het begin dat wil ik zeker niet ontkennen
Was ook voor mij dat ‘anders zijn’ wel even wennen
Ik dacht: hoe moet ik ’t ze thuis nou toch vertellen
Die gaan meteen een psychiater voor me bellen
 
En ook hoe zullen mijn vrienden het verwerken
Zo’n vette roddel hou je nooit binnen de perken
Dus ik besloot ik hou voorlopig mondje toe
Want ik voorzag een hoop gedonder en gedoe
 
Maar na een tijdje ging het toch een beetje knagen
Mijn vader ging zo af en toe voorzichtig vragen:
“Zeg jongen, wordt het onderhand nou niet ’s tijd
Dat je thuis komt met een leuke vlotte meid”
 
Dus op een goeie dag toen wij aan tafel zaten
Trok ik de stoute schoenen aan, begon te praten
Ik zei: “ik weet niet goed hoe ik ’t uit moet leggen”
Toen zij mijn moeder: “Kind, jij hoeft niets meer te zeggen”
 
“Ik heb het eigenlijk al een tijdje aan zien komen
Er komen vast geen mooie dames in jouw dromen
Maar ook al zul je dan nooit met een meisje trouwen
Ik en je vader blijven toch wel van je houden”
 
Er viel wel honderdduizend kilo van mijn schouders
De tranen biggelden bij mij en bij mijn ouders
Ik kon weer opgelucht en rustig ademhalen
Het had weer zin mijn verdere toekomst te bepalen
 
Maar ’t gaat helaas niet overal zoals bij mij
Ik ken er ook die de wanhoop haast nabij zijn
Voor de familie of gewoon omdat ‘het zo hoort’
Zijn ze een ander die hun eigen ‘ik’ vermoordt
 
Je hebt als mens pas in het leven kans van slagen
Als je door anderen wordt begrepen en verdragen
Met ‘hoe ik leven wil’ heeft niemand wat te maken
Ik schaam me niet, maar schreeuw het ook niet van de daken
 
Dus wees niet bang wanneer je anders bent dan anderen
En dat dat heel je leven lang niet zal veranderen
Kom uit de kast, langer ontkennen help geen fluit
Want dat je anders bent…want dat je anders bent….
Dat je anders bent dat maakt geen flikker uit
 
(1999. Tekst: André van Duin. Muziek: André van Duin en Jan Rietman)
Advertenties

Over Emmanuel
"Optimist tot in de kist!"

Reacties zijn gesloten.