Arme Mariska de Haas

Ach, ach, ach wat zijn we toch allemaal begaan met die arme Katholiek Nieuwsblad-hoofdredactrice Mariska de Haas, die nu ondergedoken zit omdat ze wordt bedreigd. En dat allemaal omdat andere mensen niet in de gaten hadden dat een Metro-column van Luuk Koelman van vorige week in haar naam maar buiten haar medeweten om geschreven was.

Mariska die het warme nest voor kinderen van een lesbisch stel afwimpelde als: dat is alleen voor honden. Mariska die onze nieuwe minister van Defensie Jeanine Hennis-Plasschaert twee jaar geleden beledigde met haar anti-abortus-brief. Mariska van wie de opvattingen over homoseksualiteit en zelfmoord als zijnde doodzonden in de recente column van Luuk pijnlijk perfect werden verwoord. Mariska die huilie-huilie doet en zich een slachtofferrol aanmeet, terwijl zij broodnuchter en zonder meelij over al haar opponenten heen dendert. Mariska die het de titel van haar boekje “Blond, brutaal en bidden” alle eer aandoet. Blond, dus dom. Brutaal, dus respectloos. En dat bidden….? Dat noem ik dan maar hypocriet.

Ben ik het eens met de column van Luuk? Had hij dat mogen doen, zo vlak na de zelfmoord van Tim Ribberink?

Mijn tweet hierover moge duidelijke zijn:

“#Column #Metro @LuukKoelman: verkeerde moment, verkeerde manier, zonder toestemming: tóch visie van @MariskadeHaas verwoord. #dom #knap”

Ben ik nu respectvol naar ons aller arme ondergedoken Mariska? Nee, ik geef het grif toe. Moet de lezer dezes het eens zijn met bovenstaande stuk? Nee. Mag bovenstaand stuk blijven staan? Wat mij betreft: ja. En ik heb lichtelijk de indruk, dat de Heillige Geest het met vélen en met mij eens is….:

Advertenties

Over Emmanuel
"Optimist tot in de kist!"

Reacties zijn gesloten.