Koud of warm: Habemus Papam!

Als ik op mijn werk naar buiten ga trek ik een dikke jas aan en zet ik een lekkere warme muts met bedrijfslogo op. Na de eerste warme lentedagen is de kou in alle hevigheid teruggekomen. Ben benieuwd voor hoelang…

Vanwege ziekte val ik in op een filiaal van het bedrijf als filiaal’bewaker’. Jammer dat er geen WiFi is. Het liefst volg ik de gebeurtenissen rond de Pauskeuze via allerlei sociale media op de voet. Nu blijft het bij de radio in kantoor en heftruck. In ‘noodgevallen’ sluit ik oordopjes aan op mijn ‘lolbroekentelefoon’, die dan als radio dienst doet.

Weer thuis wil ik gemiste beelden zien uit Rome: de gemiste zwarte of wellicht al witte rook, het vol-, leeg- en weer volstromende Sint Pietersplein aanschouwen en om 19.00 uur weer gespannen naar dat gammele pijpje op de Sixtijnse Kapel kijken…

Gaat het wat ‘warmer’ worden in de Rooms-Katholieke Kerk, zoals velen hopen? Is dat tegen beter weten in? Gespeculeer met namen resulteert vandaag, terwijl het Conclaaf zijn tweede dag beleefd en er dus niets naar buiten lekt, in het gerucht dat de naam van onze Nederlandse kardinaal Eijck in het Conclaaf rondzingt… Met die gedachte zing ik niet erg hard mee. Snap je het woordje ‘koud’ in de kop van mijn column nu? Een gedreven manager is nog niet direct een pastoraal invoelend figuur, laat staan iemand met gezegend inzicht in het verschil tussen moralistische kerkleer en praktijk. Om de Curie noodzakelijk hard aan te pakken en te hervormen is Eijck een prima persoon, maar de RK-Kerk is méér dan de Curie. Toch knap hè, hoe die Heilige Geest werkt… Gelukkig snap ik niet alles van Hem…!

Wat ik wel snap is mijn fascinatie voor al die riten rond zo’n Conclaaf. Ik ben een dromer, een naïeveling, gevoelig voor het sacrale en van jongs af grootgebracht in de na-conciliaire traditie. In 1978, het jaar van de drie Pausen, zat ik ook met mijn puberneus ‘geplakt’ aan de beeldbuis. Mijn Pausplakboek uit die tijd is daarvan een blijvend tastbaar getuigenis. Het roept veel warme jeugdherinneringen naar boven.

Ik voel mij gezegend dat ik in dat minieme stukje tijdsbalk mag leven, waarin ik zoveel historisch gezien unieke gebeurtenissen van ver of nabij mag meemaken: een jaar met drie Pausen, een ontmoeting met Paus Johannes-Paulus II in 1984, over een maand de troonswisseling als toeschouwer op de Dam, en dan onlangs, na ruim 600 jaar, het fenomeen van een emeritus-Paus.

En toen zag ik ‘live’ op mijn lolbroekentelefoon de witte rook op de pas gedownloade POPE-app…. jaja…! En daar is dan de grote verrassing, die alle speculaties van tafel veegt: Paus Franciscus de Eerste. De allereerste Paus van het Amerikaanse continent, sober levend en sociaal bewogen. Manager geweest van een enorm Bisdom en conservatief van opvattingen. Ach, verandering van Kerkleer valt niet te verwachten. Een andere verwoording misschien. Ik voel warmte opkomen…, want na élke winter zal altijd weer de lente aanbreken, hoe dan ook! Of voel ik nog het nagloeien van het vuur van de Heilige Geest….?

Advertenties

Over Emmanuel
"Optimist tot in de kist!"

Reacties zijn gesloten.