“Zoek God en lééf!”

Overweging 10e zondag (zaterdagavond 8 juni 2013) door het jaar C.

Lezingen: 1Kon.17,17-24 ; Ps.30,2-4,11,12a,13b ; Gal.1,11-19 ; Lc.7,11-17

Beste mede-Christenen,

“Zoek God en lééf!” Deze wapenspreuk van Abt Bernardus van de Trappisten in Berkel-Enschot, over wie wij een interview mochten lezen in ons parochieblad van deze maand, kwam in mijn gedachten naar boven toen ik de lezingen las die we zojuist gehoord hebben. Dat leven wordt in de lezingen zeer concreet gemaakt, want we horen dat er mensen opnieuw tot leven worden gewekt nadat ze zijn overleden. Ik moet bekennen dat ik best wel moeite heb met deze verhalen, zeker nadat onlangs een gebedsgenezer opriep om hem bij de overleden broertjes Ruben en Julian te brengen, omdat hij ze opnieuw levend wilde teruggeven aan hun moeder. Ik was verbijsterd! En velen met mij. Moet ik de lezingen van vandaag zó verstaan?

Voor mij is het woord ‘ziel’ uit de eerste lezing uiteindelijk mijn leidraad geworden. We horen daar Elia tot God bidden: “Heer, mijn God, laat toch de ziel in dit kind terugkeren.” De ziel is in de mens het diepste van hemzelf. Een voormalig gevangene van een concentratiekamp zei eens: “Men kan ons vernederen en alles afpakken, zelfs het leven, maar onze ziel zullen ze ons nooit kunnen afpakken!”

Een andere mooie vergelijking met de ziel is de uitdrukking: “Met ziel en zaligheid.” Ergens je ziel en zaligheid in leggen. Eigenlijk hoorden we deze betekenis van het woord ziel doorklinken in de tweede lezing, waarin de apostel Paulus verhaalt van zijn inspanningen voor de verkondiging van het Evangelie. Heel subtiel en tegelijk heel wezenlijk is de verwijzing door Paulus naar het voor hem overduidelijke gegeven dat God het was die hem riep, de genade geeft en hem als het ware bezielt. Uit zijn geloof haalt Paulus de kracht en energie om zijn verkondigende taak voort te zetten, bezield voort te zetten.

Mogen we zeggen dat God zijn ziel heeft aangeraakt en hem heeft opgewekt tot nieuw leven? Weet u nog dat verhaal dat Paulus, toen nog Saulus, door een bliksem werd verblind en door God werd opgeroepen te stoppen met de vervolgingen en Jezus te gaan verkondigen? Ik denk dat velen van ons in het leven wel eens op een krachtige of overweldigende wijze met hun neus op bepaalde feiten zijn gedrukt, waardoor je leven vrij abrubt een andere wending ging krijgen. Of het ook kostbare herinneringen zijn…. dat zal niet altijd het geval zijn en menig traumatische ervaring of omwenteling krijgt pas veel later een plekje in je leven. Dat zo’n verwerking voor de moeder van de twee omgebrachte broertjes Ruben en Julian nog ver weg is, is triest. We mogen bidden dat zij veel troost mag ontvangen nu zij nog maar aan het begin staat van een dramatische episode in haar leven.

Eigenlijk zijn in die twee opwekkingsverhalen telkens twee personen die het leven terugkrijgen. Ook de genoemde moeders maken een grote verandering in hun leven door als zij hun dierbaar kind terugkrijgen. Niet alleen in het kind wordt de ziel nieuw leven ingeblazen, ook de moeder mag bezield weer verder gaan in het leven.

Het mooie is dat in de eerste lezing de moeder ervan overtuigd was, dat de dood van haar kind te maken had met wellicht een zondig leven van haar. Maar de profeet Elia laat die opmerking van haar gewoon wegglijden. Hij gaat er niet op in, alsof hij wil zeggen: “ik kom niet om te oordelen, maar om je te verlossen van een drama in het leven.” Er wordt niet geoordeeld, óók niet in Evangelie-lezing, laat stáán een link gelegd met zonde. Nee! Het léven is belangrijk! Al het andere is slechts aanslibsel, beperking, bijzaak. God wil graag dat Hij centraal staat, maar dan wel midden in het leven. Niet midden in een poel van zonden. Daar prikt Hij niet genadeloos maar genadevol doorheen.

Het geloof en de Heilige Schrift wil ons ervan overtuigen dat het leven van mensen door God een nieuwe wending kan krijgen. Je leeft je leven en door een omwenteling die je vaak niet zelf kiest of had kunnen bedenken wordt je zoektocht naar God geintensiveerd of ga je aan die zoektocht beginnen. Dat is al een omwenteling apart!

Leven met volle teugen is het geheim van de ziel

Daarom is de wapenspreuk van Abt Bernardus een overdenking meer dan waard: “Zoek God en lééf!” Niet vanuit een spectaculaire omwenteling of ervaring je tot God wenden, maar hiér en nú God een plaats in je leven geven en vandaar uit leven. Je niet teveel onnodige ballast opleggen, waar God geen boodschap aan heeft. Nee, kijk naar God. Hij kijkt naar jou. En samen met Hem en onze naasten gelukkig zijn. Ieder zijn vrijheid en blijheid. En elkaar tot steun en bemoediging zijn. God deed en doet niets anders. Jezus deed het evenzo. “Zoek God en lééf!” Ik wens het u en mezelf van harte toe!

Amen

Advertenties

Over Emmanuel
"Optimist tot in de kist!"

Reacties zijn gesloten.