Een open boek…

De wereld als een boekenkast vol met boeken. Ieder mens als een gesloten boek, ergens in die kast. Op het plankje Spiritualiteit, op het plankje Seksualiteit, in het Homoseksualiteit- hoekje of afdeling Geschiedenis. Zou er ook een plank Sciencefiction zijn?

Ontmoetingen met mensen zijn als het ter hand nemen van ‘hun’ boek. Een willekeurig hoofdstukje openleggen en wat regels lezen. Het kan aanslaan. Dan lees je verder of kom je nog eens bij elkaar op de koffie. Vaak blijft het daarbij en met een volgend bakkie lees je weer een paar regels. De lijn van het verhaal ontgaat je zonder dat het je stoort.

Soms zijn er boeken, die je blijft pakken. Geregeld of af en toe. Ook hierin hiaten in het verhaal, maar tòch volg je het. Vreemd! En toch zó vertrouwd dat je het gevoel hebt niks te missen. Wonderlijk! Goede vrienden zijn dat, die boeken! Trouwe vrienden. Zo vertrouwd in je handen! Beetje beduimeld, maar papier is geduldig. Bijna een verhaal met eeuwigheidswaarde!

Je lijfboek! Die benaming hebben niet veel van jouw boeken. Je naasten, je partner, je familie. Maar een paar boeken. Maar zelfs na een huwelijk van 36 jaar bevatte het boek van mijn moeder in haar laatste hoodstuk nog nieuwe regels, die mijn vader niet kende…

Een open boek. Niet de mensen die hun hele privéleven te grabbel gooien. Ik bedoel transparante mensen. Als een boek van glas. Zó helder! Zó puur! Een zeldzaamheid! Niet antiquarisch, niet geconditioneerd in een archiefkelder, maar gewoon zeldzaam. Je komt nauwelijks zo’n boek tegen. Maar àls je zo’n boek in je handen krijgt… Het kan je leven totaal van koers laten veranderen. Daar heb je niet altijd zo’n boek voor nodig. Maar zo’n boek kan het wel bewerkstelligen. Eenmaal gelezen blíjft het je inspireren. Teksten ken je uit het hoofd. Kun je ze niet meteen opdreunen, dan komen ze wel naar boven als je de melodie, de context hoort van dat levensboek.

Het zijn boeken die jou pakten, aanspraken. Boeken die jou iets te vertellen hadden met hun levensverhaal, met hun levenswijsheid. En toch … je weet net zo goed als ik: het boek is maar gewoon van papier, die mensen zijn nèt zoals jij en ik. Mensen met hun moeilijke kanten. Boeken met een te harde kaft of te dun papier. Mensen met hun onhebbelijkheden. Boeken met van die irritant kleine lettertjes. En toch… Ze zijn voor jou als die rode draad, die voor anderen onzichtbare lijn door jouw leven. Maar jij ziet die lijn. Jij volgt die lijn. Soms tegen beter weten in. Ook als jouw boek uit het zicht raakt. De draad is opgepikt, de lijn is helder voor jou. Ook zonder het boek er nog bij.
Keuzes die je maakt toets je aan wat je gelezen hebt, aan wat je daardoor ervaren hebt.

Ik kan veel boeken noemen die mij gepakt hebben, nieuwe inzichten gaven. Soms waren dat mensen van vlees en bloed, soms waren dat boeken van papier. Ik heb op deze plek al eens mensen genoemd. Vorige maand noemde ik een boek. Nu noem ik niks. Ik laat het boek open…

Ga zelf eens op zoek. Naar die mens. Naar een boek over die mens. Lees in dat boek óver die mens. Neem zijn of haar levensboek en laat je inspireren. Door héél kleine dingen soms. Van die alledaagse dingen in zijn of haar leven. En kijk daarna, in deze warm geworden zomer, naar de zon. Naar de Zon. Geniet van de mooie natuur en wees dankbaar voor hetgeen je daarin mag beleven. Of dank de Schepper die jou leven verlicht dóór Zijn schepping.

Met een boekje in een hoekje…. Geniet!!

Advertenties

Over Emmanuel
"Optimist tot in de kist!"

Reacties zijn gesloten.