Oogst

De graanoogst kwam dit jaar met horten en stoten op gang. De ene dag werkte ik 13 uur, een ander dag was ik na een paar uurtjes alweer thuis. Omdat vanwege de weersomstandigheden in het voorjaar gespreid is gezaaid, duurde de oogst nu ook langer.

Langzaamaan werden in de afgelopen weken de enorme graanbunkers gevuld met tienduizenden tonnen graan. Zo’n oogst is niet alleen een mega-operatie, maar ook indrukwekkend om de enorme constante toestroom te zien, gebracht door boeren en grote trailers vanaf nevenvestigingen. Na de graanoogst belandde ik in de ploegendienst om de grote hoeveelheden zaaigranen zaaiklaar te maken. Pittig werken èn heel gezellig met elkaar!

Inmiddels is ook de bietenoogst van start gegaan, een nogal kleierig gebeuren, waarbij menig polderweg bedekt wordt door slik.
Enige aanpassing van je snelheid en je coulance richting de soms hinderlijke werkzaamheden van de boerentrekkers is dan op zijn plaats.

Oogsten is niet alleen voorbehouden aan boeren. Jezus was geen boer, maar zaaide Zijn Woord. De eerste apostelen waren Zijn eerste oogst. Vanaf toen zijn er vele Christenen die Jezus’ woord zaaien en hopen te oogsten. Dan moet je Zijn Woord wel zodanig brengen, dat het aanslaat, aanspreekt, herkenbaar is en realistisch. Het moet niet veraf staan van de mensen en hun leven. Jezus heeft dat nooit gewild, laat stáán in die richting gepreekt. Veeleer zijn de vele Kerken Jezus strenger gaan maken dan Hij was, omdat zij een eigen visie hadden hoe zij hun Kerk vorm, rijkdom, macht en invloed wilde geven. En al waren macht en rijkdom misschien niet het vooropgezette doel; het smaakte naar meer toen het hun toeviel. En ja, keer dàn maar eens op je schreden terug….

Als wij naar ons eigen leven kijken hebben we al heel wat gezaaid en geoogst. En het is een terugkerend gebeuren: soms op de meest onverwachte momenten krijgen we oogst in handen, waarvan wij niet altijd in de gaten hadden dat we het gezaaid hadden…. Is dat herkenbaar?

30 jaar lang heeft ons CHJC gezaaid en geoogst, is er geleerd van fouten en is er vaak een nieuwe start gemaakt. Er waren prikkelende activiteiten, vele bezinnende en inspirerende momenten, het niet te missen en mooie clubblad UCEA, duizenden ontmoetingen en gesprekken. En velen hebben, vaak onverwacht, hun liefde gevonden binnen CHJC, óók mijn man en ik! Dat zijn rijke oogsten!!

“Wat de toekomst brenge moge, mij geleidt des Heren hand” is een een verwachtingsvol en gelovig gezang, dat tot uitdrukking probeert te brengen, dat de Heer met ons meegaat op al onze wegen die wij betreden. Kent Hij dan ook vooraf de verkeerde wegen die wij gaan, zoals psalm 139 dat zo ontroerend verwoord? Of is die voorkennis Hem later toegemeten en is Hij een steun en toeverlaat als wij vallen en weer pogen op te staan?
Ik weet het niet, niemand weet het. Eens zullen we het weten. Nu gaan we opgewekt verder, met elkaar, binnen èn buiten CHJC, na die 30 mooie jaren, opnieuw vele jaren aaneenrijgend en we geloven dat de Heer met ons meegaat!

Ga jij óók mee?

Advertenties

Over Emmanuel
"Optimist tot in de kist!"

Reacties zijn gesloten.