Conversio

Begin november schreef ik op mijn weblog de bijdrage “Een halve eeuw…”. Omdat ik de inhoud ervan wel treffend vond om het jaar 2013 mee af te sluiten, heb ik dat stuk als column gebruikt in het UCEA-december/januari-nummer van CHJC. Wat ik toevoegde aan die column heb ik verwerkt in onderstaande bijdrage.

Als het jaar ten einde loopt gaan we mijmeren, herinneren, terugzien, vaak met een weemoedig gevoel. De impact van (de sfeer rond) Advent, Kerstmis en Jaarwisseling mag je niet onderschatten.

Als er rond deze tijd grote rampen gebeuren, dan zijn niet alleen de beelden op tv maar óók het naderde Kerstgevoel van invloed op de hoeveelheid geld dat ingezameld wordt. En als de Nederlandse Bisschoppen ineens de indruk wekken, dat bekende Kerstliedjes op de Index Van Verboden Kerstliederen zijn komen te staan, zoals “De herdertjes lagen bij na-a-achte” of “Sti-ille Naaaaaaacht”, dan is tegen Kerstmis de wereld te klein. En toch… Iemand schreef op Twitter onlangs nogal sarcastisch dat de inwoners van de Filipijnen hun eigen problemen wat kunnen relativeren, als zij horen over de Zwarte Pietendiscussie of over de RK-rel rond de Kerstliedjes. Gelukkig wordt de soep niet altijd zo heet gegeten…! Laat ik echter duidelijk zijn: geef gul aan de Filipijnen en zing uit volle borst alle liedjes waarvan de heren Bisschoppen hun oren toestoppen en gillend wegrennen. Weet, dat je vanuit de kribbe applaus zult krijgen…!

Applaus hebben de heren Bisschoppen ook van hun aardse baas Paus Franciscus niet gekregen. Niet omdat het in Nederland zo slecht gaat met de Kerk, zoals zij schreven in hun Ad Limina-rapport. Nee, deze heren hadden een ‘inspirerende ontmoeting’ met de Heilige Vader, wat een keurige verpakking is (want niets van deze ontmoeting wordt officieel openbaar gemaakt) van niets anders dan dat zij de roe tegen de billen kregen en de straat op worden gestuurd om in de modder buiten de ‘brandschone’ Kerk het volk op te zoeken. Ze zullen de deuren van hun beschutte, schone en warme kerken wagenwijd open moeten zetten om iedereen binnen te laten en niet alleen maar toegang bieden aan volgzame ja-knikkers, die ‘heilige rest’ waar kardinaal Eijk zo vol van is. Hij is ook zó vol van zichzelf, dat hij zonder schroom zaken noemde van kerksluiting en zo, die niet eens vermeld staan in het Ad Limina-rapport, zo openbaarde zijn wèl eerlijke collega-bisschop de Korte!

Nee Heren Bisschoppen, leg het purper maar af, ga maar als een sjofel geklede pater van Kilsdonk of als een naakte Franciscus de homo-cafés in, kom naar de Salvator in Den Bosch, naar de Dominicus in Amsterdam, naar de talloze Voedselbanken, zoek de minima thuis op en gedetineerden in hun cellen, kom naar Roze vieringen in Rotterdam, Goes, Amsterdam. En inderdaad mag u alleen maar luisteren, meebidden, meevieren, meezingen. Voel de warmte van het gewone volk, voel hun zoeken, hun tasten. Denk aan (Paus) Franciscus en omarm, heb medelijden en keer zwijgend naar uw bisschopspaleis (of beter: flatje) terug.

Maar …. doe het alléén als u het méént!
Doe het alléén als uzelf die radicale ommekeer durft te maken, die conversio van het hart waar u elk jaar in de Veertigdagentijd zo vaak over preekt.
Blijf anders binnen in uw ivoren toren en laat geen preek of woord naar buiten lekken.
Het wekt alleen maar hoongelach op…

En wáág het niet mijn pastoor aan te vallen op zijn openingswoord van zondagochtend 15 december jl.:

Zondag Gaudete. ‘Gaudete’ betekent ‘Verheugd u’! De liturgische kleur van de Adventstijd is vandaag geen paars maar roze door het naderende Kerstlicht. Roze is óók de kleur van de homo-wereld. En… ‘gay’ betekent ‘vrolijk’, ‘blij’, ‘verheugend’. Wensen wij hen dat van harte toe!

Kijk, dat is nou conversio! Pastoraat ten voeten uit!! Heren Bisschoppen: Succes!!

Advertenties

Over Emmanuel
"Optimist tot in de kist!"

Reacties zijn gesloten.