Hokje: MENS

Al een tijdje geleden las ik iets over een nieuw tv-programma van Arie Boomsma. Het zou gaan over transgenders. Oh ja, natuurlijk. Net als een oud-CHJC-lid, waar wij nog steeds af en toe contact mee hebben en net zoals ons CHJC-lid Simone. Op dat moment volgden we al wat series. Kon die er nog bij? Na de eerste uitzending die we niet gezien hadden, besloten we het toch te gaan volgen, met de eerste uitzending via Uitzending Gemist.

Om kort te gaan: elke uitzending zagen we niet met droge ogen. In recordtempo werden vooroordelen als muurtjes omvergehaald en werden wij door openhartige getuigenissen aan het denken gezet. Bijna iedere uitzending bevatte de nodige one-liners die elk al een meditatie waard waren. Ik heb ze niet onthouden, helaas.

Het blijft een uniek en tegelijk tragisch fenomeen, dat iemand zich niet thuis voelt in het door God gegeven lichaam. Mag je daaraan knutselen? Mijn overtuiging: Ja! Een lichamelijk beperkt persoon, die ten dode zou zijn opgeschreven, maar die door operaties en hulpmiddelen een gelukkig mens is geworden…. Is dàt niet een gave Gods!? Mogen wij vanuit een in mijn ogen verouderde en dus foutieve Bijbelvisie op alles wat er gebeurt het etiket ” Gods Wil” opplakken? Zoals die dominee van Andel uit Monfort schreef in zijn Gemeente-blad over de dood van oud-politica Els Borst:

Els Borst zich heeft ingezet om ieder mens, naar eigen keuze in een situatie met uitzicht op slechts één redmiddel, de mogelijkheid van euthanasie te geven. Is God er blij mee als Zijn schepselen ongelukkig zijn, omdat Zijn handlangers menen te weten wie Hij is en hoe Hij denkt en wat Hij vindt, dat alles al dan niet gedestilleerd uit oude teksten van1900 jaar geleden of ouder? Laat stáán dat God die teksten gedicteerd heeft! Ik heb het een beetje gehad met die Wil van God. Niet dat ik ontken dat Hij een eigen wil heeft, maar ik heb er alles op tegen wanneer mensen menen te weten op grond van oude teksten wie God is en dat verdraaien tot ‘de wil van God’. Meer en meer lees ik in de Bijbel dingen die mensen gelukkig kunnen maken en over dingen waar wij afstand van moeten nemen, omdat die ons juist ongelukkig kunnen maken, los van wat Kerken voor tekst-interpretatie hebben. Tegelijk besef ik, dat ik mijn eigen interpretatie heb en dat die door anderen wellicht ook als discutabel gezien wordt. Dat mag. Maar wanneer ik zie dat mensen door ‘Gods Wil’ geestelijk of lichamelijk dood gehouden of gemaakt worden, wordt ik opstandig, ook naar mijn eigen Kerk toe.

“Hij is een Zij” liet mij zien en overtuigde mij, dat het niet Gods Wil was die de betreffende personen geboren liet worden in het verkeerde lichaam. Nee, het is de natuur zelf, door God geschapen, die onverwachte wendingen in zich draagt en die te pas en te onpas de kop opsteken. Dat is inherent aan de natuur en God vraagt aan ons daar mee aan de slag te gaan. Als God werkelijk een God van liefde is, die mensen graag gelukkig ziet en ook graag compleet (een positieve interpretatie van een discutabele Bijbel), dan kun je alleen maar toejuichen als homo’s hun natuurlijke liefdesgevoel kunnen en mogen volgen, zoals Marcel dat in de vorige UCEA zo recht-voor-zijn-raap verwoordde en zoals we in dezelfde UCEA het mooie getuigenis mochten lezen van Bea Tilanus in “Je eigen weg zoeken.” Dan kan ik alleen maar ontroerd zijn door de moed en de durf van transgenders om enkele lichamelijke transities te ondergaan, processen die wij vaak zien als ‘verbouwing’. In “Hij is een Zij” werd die term krachtig terzijde gezet door Mick en Freddie: “Wij verbouwen niet! Wij worden gerenoveerd!!” Tegelijk liet de serie zien, dat de variatie van mensen veel groter is dan wij in onze maatschappij graag (willen) zien. Martin uit “Hij is een Zij” zei gevat: “Er zijn zoveel verschillen, maar iedereen is mens!”

Ik ben steeds meer blij en gelukkig met onze zo veelkleurige wereld en vereniging! Nu Poetin nog zover krijgen…

Advertenties

Over Emmanuel
"Optimist tot in de kist!"

Reacties zijn gesloten.