Opruiming

Precies een woord dat vele ladingen dekt! Aan het begin van het jaar is een opruimactie een goed begin en geeft ook gelijk een goed gevoel. Zo pakten wij in onze kerstvakantie onze berging eens stevig aan en nam ik een hele berg paperassen door, waarvan het merendeel naar de papiervernietiger kon. Sowieso zijn de meeste kerstattributen weer opgeruimd en verhuisd richting zolder. Dat ruim allemaal lekker op!

Voorzijde Charlie Hebdo na de aanslagen.©Charlie Hebdo

Rigoureuzer van aanpak waren de terroristen, die het satirische blad Charlie Hebdo wilden opruimen. Dat zij in hun actie niet slaagden werd overduidelijk met het verschijnen van een nieuwe uitgave, exact een week na de bloedige en nieuws-overheersende aanslagen, klopjachten en beëindiging van de gijzelnemingen.

Uitslag van die trieste week is het levenslange leed dat velen na deze aanslagen met zich meedragen en een interessante discussie in hoeverre de vrijheid van meningsuiting mag gaan. Mogen wij Mohamed blijven afbeelden als zijn aanhangers daar op tegen zijn (“Je suis Charlie”)? Zijn de Moslims in onze maatschappij niet goed geïntegreerd als zij nog steeds zulke lange tenen hebben? Is het bijbrengen van wat meer gevoel voor humor binnen het integratieproces op zijn plaats? Of moeten wij toegeven aan die aanslagen en het afbeelden van Mohammed verbieden? Wat is dan de volgende stap vanuit de Islam richting onze westerse samenleving? 18 miljoen Nederlanders….18 miljoen meningen en opvattingen…

In ieder geval waren de drie miljoen (!) extra uitgave van de eerste Charlie Hebdo van ná de aanslagen in Frankrijk vóór de ochtendspits al uitverkocht. Kom daar maar eens om tijdens een reguliere opruiming in menig winkel! Want na de feestdagen wil shoppend Nederland natuurlijk niet te veel uitgeven (alsof ze dat normaal wèl willen doen).

Met een lange vakantie van vijf weken achter de rug ben ik op mijn werk ook eens gaan opruimen. Overgebleven zaaigranen moeten soort bij soort verzameld worden en geconditioneerd opgeslagen worden om komend zaaiseizoen alsnog gezaaid te worden. Een flinke maar leuke klus!

In ieder geval kon ik even mijn gedachten verzetten, want daags voor de deadline van de UCEA kwam het overlijdensbericht binnen van de Oud-Katholieke pastoor Klaas Jan Homan, die ik in mijn Haagse periode leerde kennen, met wie ik een goede vriendschap opbouwde en bij wie CHJC altijd gastvrij werd ontvangen. Had ik maar iets van de nuchterheid van hem en zijn vrouw. Zijn heengaan beroert me sterk.

Nog zo’n heftig verhaal: na de Kerst verspreidde binnen de LHBT-wereld het bericht van de zelfmoord van Leelah (Joshua Ryan) Alcorn uit Kings Mills in Ohio (USA). Haar ouders wezen haar transgender-identiteit af en storten haar daarmee in feite in een afgrond van het leven. Ik schreef erover op mijn website. Haar zelfmoord en de gebeurtenissen in Parijs geven aan, hoe zuinig wij met elkaar moeten omgaan. Ik besef dat zoiets heel gemakkelijk gezegd is en dat de uitvoering zwaar is. Dat iemand een andere mening heeft of levensinhoud wil toch niet zeggen dat we elkaar naar het leven staan of elkaar het leven niet meer gunnen?

Deel van de 2×8 meter Kerst- en Nieuwjaarswenskaarten die tot eind januari bleven hangen. ©Emmanuel

Gelukkig Nieuwjaar: een wens die reeds vóór 2015 was begonnen haar schaduwen trok en die in het begin van het nieuwe jaar opnieuw schaduw gaf. Maar ik blijf bidden voor al die 2 x 8 meter linten met wensen, die nog tot eind januari door onze kamer hingen. Dat die wensen en de wensen van iedereen mogen uitkomen en wij weer een opgeruimd kleurrijk jaar mogen beleven! Doe jij mee?

Advertenties

Over Emmanuel
"Optimist tot in de kist!"

Reacties zijn gesloten.