De hypocrisie van Palmzondag

Preek Palmzondag (zaterdagavond 28 maart 2015), jaar B.

Lezingen: Evangelie Intocht Mc.11,1-10 : 1e lezing Jes.50,4-7 ; 2e lezing Filip. 2,6-11 ; Evangelie verkort Passieverhaal Mc .15,1-39

Jezus’ Intocht in Jeruzalem. Ets van Jan Luyken (1649-1712) ©Amsterdams Museum

 

Beste medegelovigen,

Het volk roept eerst Hosanna! en vervolgens Kruisig Hem! In werkelijkheid zitten hier een aantal dagen tussen, maar toch…

Zijn die roepers door Jezus op het verkeerde been gezet? Hij zou Israël toch bevrijden, maar die zogenaamde bevrijder wordt terecht gesteld en zegt dingen over een Koninkrijk dat kennelijk toch wat anders is dan de mensen hadden verwacht. En de machthebbers waren juist beducht voor het waarheidsgehalte van die verwachtingen!

Een opruier is het! Weg ermee! En het volk joelt mee in massahysterie, gaat mee met de meute en denkt niet zelf meer na, hoogstens om toch maar mee te doen om niet buiten de boot te vallen. Groepsdynamiek heet dat in de moderne taal.

Zelden is de liturgie in de Kerk zo gespleten als vandaag: jubel en verwerping komen hier samen in de verhalen van de Intocht en het Passieverhaal.

Gruwelijk dat passieverhaal! Eigenlijk gruwelijk, dat wij dat kruis, een afschuwelijk executiemiddel, nog altijd om onze hals dragen of in kerk en huis ophangen. Maar wel begrijpelijk: het voor ons, Christenen, een overwinningsteken geworden. Jezus’ lijden laat ons zien dat de dood niet het einde is, maar een voortzetting van ons leven, zij het in een andere toestand.

Dat leven na de dood is voor ons net zo onbegrijpelijk als Jezus’ verrijzenis, maar ons geloof geeft ons hierin houvast, kàn ons hierin houvast geven

Want ons geloof is ook vaak aan twijfel onderhevig. Ons geloof, dat zo op de proef gesteld wordt als wij onze eigen gespletenheid en hypocrisie bezien. Want komen wij in ons leven ook niet vaak genoeg situaties tegen, waarin ons aanvankelijk enthousiasme omslaat in teleurstelling, woede,verdriet of afwijzing?

Hoe gaan wij om met bijvoorbeeld mensen wier relatie of huwelijk gestrand is? Ja, we zijn barmhartig, want alleen de Heer mag oordelen, maar ondertussen sluiten wij mensen uit. Hoe vaak zijn wij niet nèt zo gespleten in het dagelijks leven! Wat een lijden veroorzaken wij naar onze naasten, wat een marteling laten wij hen ondergaan, als wij nèt zo hypocriet zijn als het volk dat eerst riep Hosanna! En vervolgens nagelen wij onze medemensen aan een kruis…

Ik hoor Jezus zeggen: “Wat u aan een dezer kleinen gedaan hebt, hebt gij aan Mij gedaan!” … En ja, ook ik voel mij hierdoor aangesproken….

Bezie, beste medegelovigen, nog eens dat palmtakje, dat u aan het begin van de viering gekregen hebt. Neem het nog eens in uw hand, bewaar het en hang het straks thuis op een zichtbare plaats, kijk er geregeld naar en laat uw hart oprecht jubelen. Jubelen om het grote geloofsfeit, dat Hij voor ieder van ons het uitzicht heeft geopend op troost en kracht in ons leven; een overwinning op de dood, die wèl een einde markeert, maar niet het einde is.

Laat ons dankbaar zijn om Zijn voorbeeld: dat GROOT zijn betekent, dat je je klein kunt maken, dat je kunt afdalen tot je medemens en zijn of haar belangen en leven eerbiedigt. Groot zijn betekent dat je dienaar kunt zijn. Deze houding had Jezus bij zijn intocht. Deze houding had hij aan het kruis. Zijn tegenstanders hadden een andere houding.

Moge het ons gegeven zijn onze hypocrisie, onze gespletenheid achter ons te laten en Jezus’ voorbeeld ons eigen te maken, mede door de komende Goede Week, het Paastriduum en de Paastijd met heel ons hart te vieren!

AMEN

Advertenties

Over Emmanuel
"Optimist tot in de kist!"

Reacties zijn gesloten.