Goede Vrijdag

Eigenlijk een rare naam voor een dag waarop iemand bruut werd vermoord. Raar ook dat wij als herinnering aan die moord het martelwerktuig van die moord om onze nek dragen, in huis hangen of langs een weg plaatsen. Stel je eens voor dat Jezus levend was verbrand op een brandstapel of in een kooi. Stel je eens voor dat hij was gevierendeeld of onthoofd.

In de tijd van Jezus was het kruis een veelgebruikt executie-middel, dus moet het wel een heel speciaal iemand zijn geweest, dat velen van ons nu nog steeds een kruisje dragen. Het is een overwinningsteken geworden, evenals de roze driehoek, dat gruwelijke onderscheidingsteken uit de concentratiekampen.

Golgotha

Maar waarom is die Goede Vrijdag dan goed? Is het omdat op die dag iemand bewust zijn leven gaf voor mijn zonden? Is het omdat op die dag alle dolende overledenen bij de hand werden genomen om naar het Paradijs geleid te worden? Is het omdat onze voorvaderen en schrijvers van de Bijbel ons een houvast wilden geven voor de moeilijke kanten van het leven? Is het omdat wij nu weten dat de Verrijzenis erop volgde, dat die vrijdag dus een goede en positieve wending kreeg? Is het omdat …. (en vul zelf maar in).

Ik denk dat het dat alles in één is, zonder een deel te verabsoluteren. Wij kunnen zoiets als Verrijzenis niet vatten, laat staan het sterven voor de zonden van de hele mensheid. Wat ik wèl kan vatten: dat ik jaar in, jaar uit gegrepen wordt door de voorbereidende Veertigdagentijd, op weg naar Pasen, ook al vast ikzelf niet (meer). Die liturgie spoort mij aan om het leven anders, dieper en intenser te beleven. Daarom neem ik vaker dan anders deel aan die liturgie. Op die Goede Vrijdag bijvoorbeeld wil ik om 15.00 uur in een kerk zitten, mij laten meevoeren op Jezus’ lijdensweg om hierin mijn eigen lijden en pijn te herkennen en het lijden en pijn van mijn naasten en medemensen. Ik besef mij dat het lijden niet overwonnen is en dat Goede Vrijdag mij dat als belangrijke boodschap wil meegeven. Met Pasen mag ik dan beseffen, dat het lijden niet gebruikt mag worden als dooddoener (“Na dit leven zal het goed worden”), maar dat het wordt overstegen. De dood is wèl een einde, maar niet hèt einde.

Doordat Jezus, zoals de traditie het interpreteert, het dodenrijk heeft ontsloten, zal er voor iedereen die oprecht menslievend leeft, een plaats zijn in Zijn Hemel, hoe we die ook verder, fantasierijk als we zijn, invullen.

Ja, dus tòch een Goede Vrijdag? Ja, dus tòch mijn kruisje weer omdoen? Ja, dus tòch met trots een (roze) driehoek dragen?

Zalig Pasen!

Advertenties

Over Emmanuel
"Optimist tot in de kist!"

Reacties zijn gesloten.