Verrijzen als een feniks


In de aanloop naar het Paasfeest is er in mijn parochie altijd de mogelijkheid om een huispaaskaars te bestellen. Die kaars kun je dan na de Paaswake van zaterdagavond/nacht mee naar huis nemen. Door de wijdingsritus van de grote Paaskaars van de kerk zijn dan ook de huispaaskaarsen gezegend. Ik bestel niet ieder jaar zo’n kaars, maar alleen in een jaar dat ik iets bijzonders te gedenken heb. Zo ook dit jaar, dus op zaterdagochtend haalde ik reeds mijn huispaaskaars op om hem in de avond zelf bij te hebben bij de aanvang van de Paaswake en kaarsenwijding.

Sinds enige jaren beginnen de Rooms-Katholieke en de PKN-kerk in Goes (liggend tegenover elkaar!) op hetzelfde tijdstip met de Paaswake en wordt de vuur- en kaarsenwijding gezamenlijk gedaan, waarna men elkaars grote Paaskaarsen overhandigt, elkaar een gezegende Paaswake toewenst en ieder in de eigen kerk volgens de eigen ritus het Paasfeest voortzet, wat wij deze avond deden in de PKN-kerk.

Mijn huispaaskaars heeft een mooie wassen afbeelding van een kruis, maar de afgebeelde soort vogel was voor mij wat vaag in betekenis. Ik vond de volgende beschrijving:

“De feniks, een legendarische kleurrijke vogel, werd door de vroege christenen al beschouwd als symbool van de verrijzenis en de overwinning op de dood. Het van oorsprong mythologische verhaal waarbij de feniks verbrandt en na drie dagen uit zijn eigen as verrijst heeft namelijk veel overeenkomsten met de opstanding van Jezus Christus. Het symbool vertegenwoordigt tevens wedergeboorte, onsterfelijkheid, genade en deugd.”


Ik vond het een even verrassende als treffende uitleg, want Jezus’ Verrijzenis heeft voor iedereen raakvlakken met ons gewone leven. En zoiets als verrijzenis was dus in de tijd vóór Christus ook al een troostrijke gedachte om de alledaagse vreugde en pijn te overstijgen. Ik kan in mijn eigen leven best wel momenten herinneren dat ik na een moeilijke periode mij weer als herboren voelde, als uit de as herrezen. Maar ook als je in je privéleven een groot project aanpakt, zoals wij in april jl. onze tuin, dan durf ik gerust te zeggen dat onze tuin uit haar as herrezen is en er uitziet als herboren!
Die feniks: een bestaande mythe, door ijverige medegelovigen voorzien van een Christelijk sausje.

Ik werd aan een heel andere feniks herinnerd door mijn wederhelft: de Eurovisiewinnaar met de baard Conchita Wurst (Thomas Neuwirth) die “Rise Like a Phoenix” zong. Tom, in zijn jeugd vaak gepest en gediscrimineerd, wilde vanaf 2011 als vrouw verder en furore maken. Met zijn act en verschijning, een travestiet met baard als symbool voor tolerantie en acceptatie, wilde hij duidelijk maken dat het niet uitmaakt hoe je eruit ziet, maar wie je bent.

Vele LHBT-ers in Rusland of elders zullen het daar van harte mee eens zijn en wij weten allemaal dat er nog een lange weg te gaan is voordat iedereen mag zijn wie hij of zij is, zonder met Bijbel, Koran of anderszins om de oren geslagen te worden, àls we dat moment al ooit zullen bereiken….

Laten we elkaar de kans geven een eigen gelukkig leven te leiden. Laten we elkaar de kans geven opnieuw te beginnen als het ooit fout is gelopen. En laten we die vermaledijde eenheidsworsten (kalifaten in het groot of in het klein) in Kerk en maatschappij verre van ons houden.

Iedereen gelukkig in zijn of haar vel, op zijn of haar plek, op zijn of haar eigen wijze, door God gewild. Niet alleen mogen verrijzen na je dood, maar ook NU! Is dat nou zo moeilijk?

Advertenties

Over Emmanuel
"Optimist tot in de kist!"

Reacties zijn gesloten.