Vrij

We hebben op Bevrijdingsdag de opening en het ontsteken van het bevrijdingsvuur in Vlissingen live meegemaakt. Alleen het regenpak was nat geworden en na die Zeeuws gekleurde landelijke opening van alle Bevrijdingsfestivals bleef het droog in Zeeland. Dat is elders in den lande wel anders geweest. Is het een keer een collectieve vrije dag, wil het weer niet meewerken…

We werden in de aanloop naar de herdenkingsdagen 4 en 5 mei via de media er al aan herinnerd: vrij zijn is niet vanzelfsprekend. Constant waakzaam blijven dat ieders vrijheid gewaarborgd blijft. Dat is een hele opgaaf, een zware klus en wie de Journaals volgt over oorlog, onderdrukking en vluchtelingen beseft dat maar al te goed. Gezien al die vluchtelingen in gammele bootjes of bibberend en dus levend aan de wal, was ons natte regenpak peanuts en mogen, ja moéten wij beseffen dat we het hier in Nederland erg goed getroffen hebben.

Bootvluchtelingen in de buurt van Rhodos, Griekenland. ©EPA

Dat die vrijheid ook haar beperkingen kent, zien we in de aanslagen op het ‘vrije woord’. Niet alles valt te zeggen, te tekenen, te uiten. Dat was mij allang duidelijk, zeker na die aanslagen in Parijs en ook nadat iedereen, behalve ik, de straat op ging om hun naamswijziging (“Je Suis Charlie”) bekend te maken. Anderen in de gordijnen jagen is niet echt een getuigenis van het respecteren van die ander zijn vrijheid. Met andere woorden: het is een flinke klus om onze vrijheid bewaken, vrijheid te koesteren en vrijheid te gunnen. Een klus die zich niet beperkt tot de herdenkingen rond 4 en 5 mei. Het is dagelijkse kost!

Nu de zomer zich aandient zullen velen van ons tijdelijk huis en haard verlaten om in andere en soms verre oorden nieuwe mensen en culturen te ontmoeten. Dat vraagt aanpassen van onze kant. Wij zijn er tenslotte te gast. En wellicht ben je ook beducht voor repressie, als men te weten komt dat je praktizerend homo bent. Dan weet je weer hoe goed ‘vrij-zijn’ voelt!

Onlangs ontving ik van iemand het verzoek om een aantal artikelen op mijn weblog tijdelijk weg te halen, omdat die persoon daarin genoemd werd en gelinkt werd aan een openbaar optreden binnen de homowereld. Omdat die persoon voor een paar maanden naar een land gaat waar men niet zo tuk is op homoseksuelen, was de vraag aan mij om die artikelen tijdelijk te ‘parkeren’. Op deze wijze zijn zoekresultaten op zoekmachines te minimaliseren en geven we de brullende leeuw geen aanleiding om een prooi te verschalken en te verslinden. Hoe ‘ver’ moet je soms gaan om je in alle vrijheid te kunnen verplaatsen… Ik heb graag voldaan aan dat verzoek.

Vrijheid. In mijn onlangs vernieuwde paspoort verzoekt de Minister van Buitenlandse Zaken alle overheden van bevriende staten in naam van Zijne Majesteit de Koning der Nederlanden mij vrije en ongehinderde doorgang te verlenen, alsmede alle nodige hulp en bijstand.

Het klinkt veelbelovend, maar de grenzen blijven letterlijk en figuurlijk zichtbaar.

Mooi dat wij grenzen over mogen. Wat een voorrecht om onze grenzen te mogen verleggen. Wat gaaf om te zien dat wij in een land leven waar gelijke rechten voor iedereen, ook voor holebi’s, ook in de wet worden nagestreefd en soms gerealiseerd. Maar we moeten wel waakzaam blijven. En niet alleen voor onze eigen doelgroep.

Advertenties

Over Emmanuel
"Optimist tot in de kist!"

Reacties zijn gesloten.