Loflied op de Schepping…..

Preek op de 27e Zondag door het Jaar B
04 oktober 2015: Sint Franciscus / Dierendag
1e Lezing: Genesis 2,18-24 ; 2e Lezing: Hebreeën 2,9-11 ;
Evangelie: Marcus 10,2-16

Beste medegelovigen,

Hebt u afgelopen week ook zo genoten van de prachtigste foto’s van die donkerrode verduistering van zuster Maan? Of hebt u op uw vrije momenten heerlijk kunnen vertoeven in die warme najaarsstralen van broeder Zon? Of hebt u, tezamen met de boeren, zitten mopperen op zuster Water, die vanuit de hemel onze akkers wel een beetje tè overvloedig beregende? Of was u geschokt en verbijsterd, toen in de alles verzengende hitte van broeder Vuur twee hoogbejaarde mensen omkwamen bij een auto-ongeluk in de buurt van de Westerscheldetunnel ?

Dramatisch ongeluk op woensdag 30 september 2015 nabij Hoek (Z), waarbij twee bejaarden van 85 en 84 jaar omkwamen in de vuurzee. ©TransportOnline

Het Loflied op de schepping van de Heilige Franciscus, wiens Feestdag wij vandaag vieren,kan ons in verrukking brengen om het goede en mooie van Gods Schepping, maar evenzo stil maken. We weten dat de elementen der natuur even vaak niet zo liefelijk zijn….

In vroegere tijden, toen de mensen nog veel meer in hechte verbintenis leefden met de natuur, werden buitengewone verschijnselen heel anders geïnterpreteerd dan nu. Vaak waren rampen, onweer, verduisteringen en tegennatuurlijke gebeurtenissen een vingerwijzing van de goden of van God.

Wie in het licht hiervan de Bijbel leest, ziet om zich heen een andere wereld dan twee of drieduizend jaar geleden werd beschreven of geïnterpreteerd. Ik denk dat het goed is om met die wetenschap ook de teksten van vandaag tot ons te nemen. Wie de overbevolking heden ten dage ziet, krabt zich nog wel een keer achter de oren als de vruchtbaarheid van een relatie zich versmald tot het verwekken van kinderen.

Zou ik mogen stellen dat het in de eerste drie boeken van Genesis (het Scheppingsverhaal) in de kern méér gaat om een verklaring van het menselijke leven zoals wij dat ervaren dan om een opdracht? Het boek Genesis laat er in ieder geval geen misverstanden over bestaan: Het is niet goed dat de mens alleen blijft.

Ik zelf ben dankbaar dat ik ben opgegroeid in een warm nest van vader, moeder en broer. Kijkend naar de wereld om mij heen zie ik vele gebroken gezinnen, huwelijken die stranden. En ja, ook binnen onze eigen parochiegemeenschap ondergaan medeparochianen die diepe pijn van scheiding en mogelijke onmin die daarmee vaak hand-in-hand gaat. Is Jezus blind voor die pijn, als hij de scheidingsbrief, waar Mozes mee aankwam, terzijde schuift en het huwelijk onontbindbaar verklaart? Ik kan niet in het hart van Jezus kijken, als hij heden ten dage die gebroken huwelijken onder ogen zou komen.

Wat ik wèl weet en lees is het laatste stuk Evangelie van vandaag (dat over die kinderen), dat eigenlijk slecht lijkt aan te sluiten bij de verkondigde huwelijksmoraal. Toch staat het er dichterbij dan wij denken. Ieder mensenkind, zonder uitzondering, is kind van God. Een mensenkind is niet gemaakt om alleen te blijven. Allemaal willen wij aangeraakt worden.

Wij allemaal kunnen ons geregeld klein voelen, onmachtig, op zoek naar troost, bij elkaar, bij God. Als de negatieve kanten van de elementen der natuur, zoals God die geschapen heeft, ons leven wat al te dicht naderen of zelfs blijvend beschadigen. God is dan geen sadist, maar een mede-lijdende God. Of denkt u echt dat God recht wordt gedaan als na een dodelijk ongeluk in een overlijdensadvertentie staat geschreven: De Heer heeft op Zijn tijd en op Zijn wijze tot zich genomen……

Nee, een mensenkind mag troost zoeken, zonder tegengehouden te worden, want aan hen die zijn zoals zij behoort het Koninkrijk Gods! Aangeraakt worden, in relatie staan met God, met elkaar als mede-mens, met je levensgezel of levensgezellin, man of mannin, mannelijk of vrouwelijk. Als kinderen zo blij met die mooie kant van Gods Schepping.

Dan durf ik te erkennen, dat God mijn oorsprong en eindoel is en mij naar Jezus laat kijken als een groot voorbeeld van opoffering en barmhartigheid, zoals wij lazen in de tweede lezing. Niet alleen wij als broeders en zusters van elkaar, maar de hele Schepping hoort onlosmakelijk bij elkaar en gaat in relatie met elkaar.

Onze Paus Franciscus, die vandaag zijn naamdag viert, heeft dat verwoord in zijn inmiddels veel besproken milieu-encycliek “Laudato Si”: Geprezen zijt Gij!

In navolging van hem, van Jezus en van Franciscus wil ik daarom deze preek besluiten met het “Loflied op de Schepping” van de Heilige Francisus, die volgens een legende op een geven moment zelfs tot de dieren ging preken en wij aan die ludieke actie vandaag ook (sinds 1929) Dierendag te danken hebben.

Een beroemd fresco van Giotto uit de San Francesco-basiliek in Assisi: Franciscus preekt voor de vogels.

Ik lees het Loflied voor, maar ik zal net als u allen, mijn uiterste best moeten doen om in mijn dagelijkse leven die eerbied voor Gods Schepping om te zetten in concrete daden:

Allerhoogste, almachtige, goede Heer,
van U zijn de lof, de roem, de eer en alle zegen.
U alleen, Allerhoogste, komen zij toe
en geen mens is waardig uw naam te noemen.
Wees geprezen, mijn Heer met al uw schepselen,
vooral door mijnheer broeder zon,
die de dag is en door wie Gij ons verlicht.
En hij is mooi en straalt met grote pracht;
van U, Allerhoogste, draagt hij het teken.
Wees geprezen, mijn Heer, door zuster maan en de sterren.
Aan de hemel hebt Gij ze gevormd, helder en kostbaar en mooi.
Wees geprezen, mijn Heer, door broeder wind
en door de lucht, bewolkt of helder, en ieder jaargetijde,
door wie Gij het leven van uw schepselen onderhoudt.
Wees geprezen, mijn Heer, door zuster water,
die heel nuttig is en nederig, kostbaar en kuis.
Wees geprezen, mijn Heer, door broeder vuur,
door wie Gij voor ons de nacht verlicht;
en hij is mooi en vrolijk, stoer en sterk.
Wees geprezen, mijn Heer, door onze zuster, moeder aarde,
die ons voedt en leidt,
en allerlei vruchten voortbrengt, bonte bloemen en planten.
Wees geprezen, mijn Heer, door wie omwille van uw liefde
vergiffenis schenken, en ziekte en verdrukking dragen.
Gelukkig wie dat dragen in vrede,
want door U, Allerhoogste, worden zij gekroond.
Wees geprezen, mijn Heer, door onze zuster de lichamelijke dood,
die geen levend mens kan ontvluchten.
Wee hen die in doodzonde sterven;
gelukkig wie zij in uw allerheiligste wil vindt,
want de tweede dood zal hun geen kwaad doen.
Prijs en zegen mijn Heer,
en dank en dien Hem in grote nederigheid

AMEN

Advertenties

Over Emmanuel
"Optimist tot in de kist!"

Reacties zijn gesloten.