“Breakie, breakie!”

Eén van de vele ‘zendbakkies’.

In mijn jeugd waren de 27MC-bakkies ‘in’: zendapparaatjes voor 12-volt met microfoon en een flinke antenne om draadloos via de ether te kunnen communiceren, gratis! Een schoolvriend van mij was een fervente ‘tokkelaar’ met ‘QSL’-kaarten om te delen met wie je ‘getokkeld’ had. Na de oproep “Breakie. Breakie, is er iemand staandebij?” was het door de ruis wachten op mede-tokkelaars, die de meest vreemdsoortige nicknamen hadden, zoals Spoetnik of Anatola.

Ikzelf had geen ‘bakkie’. Ik vond het geklets nergens over gaan, maar zomaar iemand ‘uit de lucht plukken’ en ermee praten vond ik iets magisch!

Ik moest hieraan denken rond de aanschaf van mijn iPhone, mezelf verbazend over hoe razend snel de techniek voortvliegt en daardoor ook meer mogelijkheden biedt voor vaak betaalbare prijzen (wat dus niet gold voor mijn dure iPhone). Nu is het ook niet meer zoiets van “Breakie, Breakie” en dan maar zien welke onbekende je te babbelen krijgt, maar simpelweg een ‘app-je’ sturen en meestal meteen ‘beet’ hebben.

Het 27MC-bakkie was een fascinerende onderbreking van je dagelijkse leven. In de huidige tijd zou ik ook af en toe “breakie, breakie” willen roepen, maar dan als welkome afleiding van alle media die op mij afkomen en met mijn iPhone nòg sneller werken. Is zo’n ‘breakie’ dan een telefoonloos moment of periode? Of wellicht de omgang ermee wat socialer maken? Contacten ermee onderhouden die er ècht toe doen in plaats van oeverloos ge-WhatsApp?

In die zin herken ik in dat vele ge-WhatsApp het geklets over niks tijdens die 27MC-hype. Het is allebei fascinerend, als je niet uitkijkt ook verslavend en werkelijk nuttig zal het overgrote deel van die typ-berichtjes niet zijn, de vele wèl-nuttige app-jes niet te na gesproken.

“Breakie, Breakie”. Door het jaar heen zijn er vele momenten die je even stilzetten: een verjaardag, een overlijden, eindelijk die vakantie, die bijzondere ontmoeting, dat telefoontje juist op dat moment of gewoon die simpele kus of omhelzing. Wij brengen als een ‘breakie’ geregeld een bezoek aan een theater-gebeuren. Leuk om naar uit te kijken en samen even een onderbreking hebben van het normale leven. Het naderende Kerstfeest vind ik ook zo’n aangenaam ‘breakie’, met alle leuke voorbereidingen en dan weer die stap naar het nieuwe jaar 2016!

Even een ‘breek’ nemen, even iets anders als de dagelijkse beslommeringen en zorgen. Hoe zouden de vluchtelingen dat aanpakken, na zo’n barre tocht en nu hier alleen maar wachten en van hot naar her gesleept worden, in de wetenschap dat (vaak) vrouw en kinderen in onzekere omstandigheden verkeren? Ik heb geen oplossing voor dat vraagstuk en hun zorgen, maar ik hoop dat het Heilig Jaar van de Barmhartigheid, dat Paus Franciscus op 8 december opent, velen mag inspireren, zonder dat wij ook onze eigen beperktheid uit het oog verliezen.

Soms ligt medemenselijkheid niet ver van ons vandaan, maar juist voor het grijpen! Durven wij daarvoor ècht open te staan in ons jachtige multimediale bestaan?

Single-tje van “Teddybeer”.

Uit de tijd van het 27MC-bakkie dateert het vertaalde ongerijmde gesproken lied “Teddybeer” van zanger en radio-DJ Gerard de Vries, die als “Cowboy Gerard” furore maakte en afgelopen zomer overleed.

Zijn “Teddybeer”, elders (in de UCEA en) op deze website te lezen, is even simpel als aangrijpend en wellicht een mooie aanleiding om over barmhartigheid en medemenselijkheid na te denken en het omzien naar elkaar wat meer handen en voeten te geven. Een mooiere Kerst-gedachte of Kerst-daad kan ik niet verzinnen. Jij wel?

Zalige Kerstmis!

Advertenties

Over Emmanuel
"Optimist tot in de kist!"

Reacties zijn gesloten.