Crisis

Deze bijdrage is begin oktober 2016 gepubliceerd in het verenigingsblad UCEA van CHJC, vereniging van Christelijke LHBT-ers van uiteenlopende religieuze achtergrond.

Omwille van het onderwerp (geloof en homoseksualiteit) publiceer ik dit kritische stuk ook hier op mijn website. Zoals ik nooit in discussie ga over hetgeen ik op mijn website en elders publiceer, ga ik over deze bijdrage evenmin in discussie, noch hier, noch op Twitter of Facebook, noch op de Algemene Ledenvergadering van CHJC (eind oktober 2016). Mijn stuk is helder, verwoordt mijn mening en zorgen en die behoeven geen aanvulling, laat stáán gesust te worden.

Ik laat eenieder vrij om het met mijn mening, alhier verwoord, al dan niet eens te zijn en er een andere mening op na te houden. Voor verdere leesuggesties verwijs ik naar het ‘Lectori Salutem’ op mijn website.

Zit CHJC in een crisis? Wie de mededeling, getiteld “Kruispunt”, van de landelijke voorzitter bij de uitnodiging voor de ALV van 29 oktober a.s. gelezen heeft (zie de digitale CHJC-Nieuwsbrief van 4 september jl.) kan zich niet aan die indruk onttrekken. Plots is het landelijk bestuur gereduceerd tot één persoon: de voorzitter. In korte tijd is iedereen foetsie!

(Update: in UCEA van oktober 2016 geeft de landelijke voorzitter inmiddels aan er ook mee te gaan stoppen.)

Een tijdelijke penningmeester, plannen voor een nieuwe studie, een vertrek t.z.t. naar het buitenland, terug naar werken op regioniveau: het zijn toch geen redenen die mijns inziens als een donderslag bij heldere hemel bekend worden. Die had men kunnen zien aankomen en daar adequaat op kunnen inspelen door opvallend met vette koppen oproepen te plaatsen en alle leden hiermee te bestoken voor bestuursfuncties.

Voor alle duidelijkheid: ik ben, zoals meerdere leden, door privé- en werkomstandigheden niet in staat een landelijke bestuursfunctie te vervullen. Maar dat ontneemt mij niet het recht om mijn verbazing te uiten en vragen te stellen, nog vóór de ALV plaatsvindt. Ik ben géén insider van het landelijk reilen en zeilen. Ik ben slechts een lid van CHJC sinds 1995 en heb mijn zorgen en vraagtekens.

Is er méér aan de hand? Wordt het werk cq de werkwijze van de voorzitter niet ‘gelust’? Stagneert samenwerking onderling? Heeft iedereen in het landelijk bestuur, naast de statuten en huishoudelijke reglementen, de kans voor een eigen invulling van, benadering van en mening over zijn eigen taken? Wordt er hier linksom of rechtsom een fusie met ContrariO doorgedrukt?

Nu de rapen gaar zijn door het (aanstaande) vertrek van bijna alle landelijke bestuursleden lijkt de aanstaande ALV meer op een fusie-hamerstuk.

Ik wil duidelijk zijn:

Ik ben tégen een fusie met ContrariO. Net zoals mijn bidden voor de eenheid van alle Christenen níet gericht is op één Kerk en dus bijvoorbeeld de Protestanten vooral níet moeten samensmelten met de Rooms-Katholieken. Ieder zijn eigenheid en achtergrond en daarmee van elkaar leren en elkaar aanvullen. Dàt bevordert pas saamhorigheid, respect en eerbied voor elkaar.

Zo ook de relatie tot ContrariO. Samenwerking? Prima. Niks mis mee. Maar géén fusie cq samensmelten. De achtergronden van CHJC (van vrijzinnig tot zwaar) en ContrariO (voornamelijk gereformeerd vrijgemaakt) verschillen te veel.

Vanuit de kerkelijke en opvoedkundige achtergrond van ContrariO-leden is er binnen die gemeenschap, met alle respect overigens, een sociale en maatschappelijke betrokkenheid die gevoed wordt door interne sociale controle. Je moet je ‘zus of zo’ gedragen en opstellen, anders val je buiten de boot. Je wordt geacht je verantwoordelijkheid te nemen en ‘dus’ moet je wel heel zware redenen aanvoeren (als die al worden geaccepteerd) om ‘nee’ te kunnen of mogen zeggen. Een mooi en herkenbaar voorbeeld is de nog altijd problematische coming out van een homoseksueel binnen die gemeenschap.

Met die insteek meen ik ook te mogen beweren, dat er binnen CHJC beduidend minder snel die druk van verantwoordelijkheid aanwezig is, wat zeker een reden kan zijn, dat we binnen CHJC vaak moeite hebben met het invullen van (bestuurs-)taken.

Ik ben bang, dat na een fusie van CHJC met ContrariO de meeste functies bezet zullen zijn door ContrariO-leden en de open visie van CHJC niet meer duidelijk voelbaar, zichtbaar en beleefbaar zal zijn.

Een CHJC-lid verwoordde vorig jaar al dezelfde zorgen tijdens de CHJC-Regiodag en daarna in een verslagje richting mij. Ik geef die mening hier ongecensureerd weer, mèt toestemming van het betreffende lid en zijn partner, die ook de inhoud van dit hele ingezonden stuk onderschrijven:

Mijn angst tegen samen gaan is, dat de strengeren de rekkelijken gaan overheersen als je niet uitkijkt.

Het CHJC heeft vele richtingen, van heel streng gereformeerd tot vrijzinnig hervormd, van streng tot tolerant zal ik maar zeggen. Mijn ervaring met streng-in-de-leer-mensen is, dat ze niets toe kunnen geven. Hun gelijk is gelijk voor iedereen.

Twee voorbeelden tijdens een landelijk weekend. We waren met ruim 40 man en we wilden na de maaltijd het Onze Vader hardop bidden: enkelen maakten bezwaar, met het gevolg dat er dus niet hardop werd gebeden……

Thema was lichamelijkheid, nou dat werd een fiasco. Er waren er die beslist niet een andere man in het openbaar wilden omhelzen, hand-in-hand lopen een taboe vonden en kussen in het openbaar was uit den boze. Prima, maar legt dat dan niet op als norm voor anderen.

Kortom: ik heb homo’s meegemaakt die uit een streng nest kwamen. Ze waren dan wel homo maar verder moest je je wel aan de strenge regels houden. Dat is voor mij zo krom als een hoepel. Want of je neemt alles uit de Bijbel letterlijk of niet en niet een stukje. Maar dat geeft je zeker niet het recht hetzelfde te verwachten van andere CHJC-ers cq op te leggen aan anderen.

Mijn angst is dat als strengeren het voor het zeggen krijgen, het CHJC binnen no-time verdwenen is in een ContrariO-vereniging-standpunt, wat ik ook al zie gebeuren met de HOJO’s. Er was er zelfs een die vond dat ik te lichtzinnig was voor de vereniging omdat ik open ben over seks, sauna, monogamie etc. Kortom: leef zoals je vind dat je moet leven, maar laat mij leven zoals ik wil leven.

Kijk, ik weet dat de Rooms-Katholieke Kerk ook strenge regels heeft, maar Rooms-Katholieken gaan daar anders mee om dan protestanten. Daarom ben ik ook geen lid meer van welke kerk dan ook.

Tot zover het citaat van een eveneens bezorgd CHJC-lid.

Ik heb veel vragen. Ik heb lang niet altijd antwoorden. Ik zie de crisis en ik hou van CHJC, van haar kleurrijk geloofspodium, van haar openheid, van haar vrijzinnigheid. Dat mag niet verloren gaan!

Advertenties

Over Emmanuel
"Optimist tot in de kist!"

Reacties zijn gesloten.