Naaien

Onlangs overleed een tante van mij. Een paar maanden daarvoor bracht haar man zijn grote liefde met lood in zijn schoenen naar een verpleeghuis. Zij leed aan dementie. Twee dagen voor haar toch nog plotselinge heengaan hadden ze nog in kleine kring hun 55-jarig huwelijk gevierd. 

Tijdens haar uitvaart in de kerk vertelde mijn oom hoe ze elkaar hadden leren kennen en hoe zelfverzekerd zij was en hoe preuts hijzelf.
Toen hij in zijn vriendenclubje vertelde dat hij een vriendinnetje had werd hem gevraagd: “En? Kan ze goed naaien?” Waarop hij, volkomen bleu, antwoordde: “Nee, dat doet mijn moeder!”

Onlangs kwam een vereniging bij elkaar voor een vergadering. Een samenwerking met een andere vereniging is vorig jaar pas officieel op stoom gekomen, na een paar jaar snuffelen aan elkaar. Een goede zaak, zeker omdat ze bijna dezelfde doelstellingen hebben. Ik zeg: bijna. Er is nog genoeg om af te tasten. Leden vroegen ook om meer tijd. Maar nee, er was geen tijd meer. Alle bestuursleden gaven aan op te stappen, tenzij de leden zouden stemmen vóór een fusie met die andere vereniging binnen een jaar tijd en mits hun leden dat ook een goed idee zouden vinden. En dus viel er weinig anders te kiezen dan met deze druk te kiezen voor een fusie.
Zó word je genaaid….en hiermee doel ik niet op de geile homoseksuele variant daarvan….

Onlangs kwam onze aartsbisschop Eijk in het nieuws. Hij vind dat het Westen op het gebied van geslachtsrollen en homoseksualiteit zozeer de weg kwijt is dat de paus moet ingrijpen. Franciscus zou er goed aan doen om daar een encycliek of een ander gezaghebbend pauselijk epistel over te schrijven. Het idee dat geslacht en geaardheid niet aangeboren en onveranderlijk zijn wint volgens Eijk rap aan populariteit. “In het Westen blijft het zich maar verspreiden”, stelt hij. “We moeten de mensen waarschuwen.” De kerk van Rome heeft die denkbeelden altijd veroordeeld. Zo ook paus Franciscus – hij noemde gender-ideologie vorige maand in Georgië een ‘wereldwijde oorlog’ met als doel ‘vernietiging van het huwelijk’. Die wordt niet gevoerd met wapens, maar komt volgens hem in de gedaante van ‘ideologische kolonisatie’.

‘De pot verwijt de ketel dat hij zwart ziet’ is hierop van toepassing en de aandacht eigenlijk niet waard. Een citaat van Eijk die dat gezegde onderstreept: “Men heeft het over tolerantie en zegt dat iedereen zijn eigen mening mag hebben, maar in de praktijk komt het erop neer dat je een specifiek mensbeeld moet hebben.” En zo gaat het precies zó in het Instituut Kerk: iedereen is verschillend, maar iedereen moet hetzelfde geloven. Gelukkig heeft Jezus een bevrijdende boodschap…
Een kledingstuk dat verouderd en versleten is moet je weggooien of hooguit als poetsdoek gebruiken. De Kerk moet iets nieuws naaien. Een nieuw kleed maken, waarvan mensen zeggen: “Wauw, wat mooi!” Ik wens Eijk en zijn baas veel succes toe. Ze kunnen bij mij terecht voor tips…

Onlangs werd een clown President van Amerika, ondanks zijn vulgaire taal en gedrag zwaar gesteund door conservatieve Christenen. Door deze keuze moeten wij hem het voordeel van de twijfel gunnen. Hoe kan het dat conservatieve Christenen zo achter deze man staan? Het zou zomaar kunnen dat die conservatieve Christenen zich herkennen in de schuinsmarcherende levenswandel van Trump en zij dus in hem een gelijke zien om de Christelijke waarden te vuur en te zwaard als zogenaamde dekmantel te blijven opleggen aan anderen. Moeten over vier jaar alle brokstukken weer aan elkaar genaaid worden? We zullen het zien.

Naaien. Genoeg betekenissen. Bijna allemaal in de zin van herstellen, niet gekend worden. Alleen iets nieuws maken door het naaien klinkt positief. Bijvoorbeeld een nieuw kledingstuk. Of een nieuwe mens. Of gewoon naaien voor de seks, geweldige vondst van onze Schepper. En misschien wel het meest ontspannende van allemaal!

Gewoon lekker!

Gewoon lekker!

Advertenties

Over Emmanuel
"Optimist tot in de kist!"

Reacties zijn gesloten.