Kunnen wij Jezus navolgen?

Preek Verzorgingshuis
3e Zondag door het jaar, Jaar B, groen
1e Lezing (Bijbel in Gewone Taal): Jona, hoofdstuk 3, vers 1-5 en vers 10
Evangelie (Naardense Bijbel): Marcus, hoofdstuk 1, vers 14-20.

Beste mede-gelovigen,

U hebt allen een lang en arbeidzaam leven achter de rug. Zorg voor een goed inkomen, zorg voor een gezin. Lang niet alles was even gemakkelijk. Ongetwijfeld bent u meer dan eens met veel tegenzin aan een taak begonnen.

“Jezus roept zijn leerlingen, die vissers zijn, om Hem te volgen.” De afbeelding is overgenomen van de website van de Belgische zustercongregatie van Sint Andreas. De afkomst van de afbeelding stond er niet bij vermeld. Gezien het feit dat hun congregatie ook gemeenschappen heeft in Afrika en Latijns-Amerika zou deze afbeelding uit één van die werelddelen kunnen komen. ©Congregatie van Sint-Andreas

 

Jona, die we hoorden in de eerste lezing, was in eerste instantie ook niet zo blij met de opdracht van God om naar Nineve toe te gaan. Het was ook niet niks: Nineve oproepen om God niet uit het oog te verliezen, want anders zou het wel eens slecht met iedereen kunnen aflopen.

Met veel gevoel voor dramatiek is dit verhaal beschreven. De kern ervan is helder: eerbied hebben voor God. Dat doen we niet alleen als we naar de kerk gaan of als we even wat willen bidden. Ook als we goed zijn voor elkaar ziet God dat we van Hem houden. Ja, en dat is lang niet altijd gemakkelijk!

En wat dacht u van de wijze waarop Jezus Zijn leerlingen roept? Jezus komt bij de boot van de leerlingen en vraagt niks, maar zegt gewoon: Kom en volg mij! Wat bezielde die mannen om abrupt achter Jezus aan te gaan? Wat bezielde Jezus om die mannen weg te halen uit hun dagelijks leven? Is het wel zo abrupt gegaan? We weten het niet.

Wat we wèl weten: ze zijn uiteindelijk gegaan, met Jezus mee. Het was een sprong in het diepe, niet wetend waar dit avontuur hen naar toe zou brengen en waar het zou eindigen.

Wat is dàt herkenbaar in ons leven! U en ik zijn vaak genoeg begonnen aan een klus met de gedachte: “Nou, maar eens zien waar het schip strandt.” Hadden we van het begin af aan vertrouwen? Of groeide dat vertrouwen langzamerhand? Ik denk dat dat ook gold voor de leerlingen. Aangetrokken door de uitstraling en de boodschap van Jezus zijn zij met Hem meegegaan. Het vertrouwen groeide zeker, maar ook in hun tijd met Jezus waren ze soms vervuld van grote twijfel. Met vallen en opstaan leerden zij van Jezus hoe ze Zijn boodschap behoorden te begrijpen. Zelfs Jezus heeft ooit getwijfeld, toen de kelk van het lijden hem voorgehouden werd…

Het verhaal van Jona en het verhaal van de roeping door Jezus van Zijn leerlingen zijn vol van herkenningen in ons eigen leven. Wij zijn allemaal een beetje Jona. Wij zijn allemaal een beetje als Jezus in de Hof van Olijven. En wij zijn allemaal een beetje als die leerlingen. En wàt een geruststelling: twijfelen mag! Het even niet zien zitten mag ook! En dan tòch de onbekende weg inslaan. Met het vertrouwen dat het goed komt. Met het vertrouwen dat God ons altijd nabij is. En dat we het niet alleen hoeven te doen in het leven. Met vele medemensen zijn wij op weg.

Eens zullen wij dit leven achter ons laten en een nieuw leven tegemoet gaan. Hoe dat zal zijn weet niemand, al is er al zoveel over gezegd. Laten we vertrouwen op God. Hij is een nabije God in de persoon van Zijn Zoon Jezus. En laten wij elkaar nabij zijn in goede en verdrietige tijden van ons leven. Dan volgen wij Jezus na zoals Hij is: goed en nabij! Zo moge ons vertrouwen groeien in dat leven over de grens van de dood heen!

+ + + + + + + AMEN + + + + + + +

Advertenties

Over Emmanuel
"Optimist tot in de kist!"

Reacties zijn gesloten.