Moederdag: Dankbaarheid

Preek Verzorgingshuis
7e zondag na Pasen, Jaar B, Wit

1e Lezing (vertaling IWVL: Intermonasteriële Werkgroep Voor Liturgie): Lucas, hoofdstuk 1, vers 46-55
Evangelie (uit de NBV): Marcus, hoofdstuk 17, vers 11b-19.

Beste medegelovigen,

Maria met kind in een kerk in Addis Abeba, Ethiopië . © afbeelding: Missio Nederland

Jezus is bezorgd. Dat hoor ik in het Evangelie van vandaag. Hij is bezorgd over de mensen die in Hem hun vertrouwen stellen. Dus is Hij ook bezorgd over ons. Jezus wil een heleboel voor ons: dat ons geen slechte dingen overkomen, dat wij de waarheid kennen, dat wij ons niet vastklampen aan deze wereld, dat wij niet overmand worden door het kwaad. En tòch heeft Hij ons de wereld ingestuurd, waarin ieder mens en iedere Kerk zijn eigen waarheid claimt.

En wij hebben er het beste van gemaakt en proberen elke dag nog steeds er het beste van te maken. En ook al zien we veel ellende en verdriet en zijn er in onze levens ongetwijfeld veel verdrietige dingen gebeurd: tòch staan we vandaag stil bij dankbaarheid.

Daarom koos ik vandaag als eerste lezing voor het Danklied van Maria, het Magnificat. Want het is vandaag Moederdag. En ook Maria was moeder. Toen zij dit dankgebed uitsprak, wist zij nog niets van wat haar zoon Jezus zou overkomen. Sterker nog: hij was nog niet eens geboren.

Maria is vervuld van dankbaarheid. Zij bezingt haar ervaring, dat God grote dingen doet met kleine mensen. “Machtigen stoot Hij van hun troon” staat er. Wie de waarheid in pacht heeft, valt genadeloos van zijn voetstuk. Maar gewone, bijna allerdaagse dingen kunnen ervaren worden als een wonder. Maria beseft dat eens te meer, omdat zij ervan doordrongen raakt, dat juist zij, een eenvoudige jonge vrouw, Gods Zoon ter wereld mag gaan brengen.

Wij mogen ons spiegelen aan Maria. Want zij kende net zo goed de zorgen van een opgroeiend kind. Ook zij wilde vast en zeker er voor waken, dat de kleine Jezus iets zou overkomen. Ook de kleine Jezus is vast wel eens iets te speels geweest of ondeugend. Hij is ongetwijfeld wel een keer met een kapotte knie thuis gekomen. En dan is daar een moeder voor de nodige troost en zorg, zodat het kind weer blij naar buiten huppelt om verder te gaan spelen.

En zo leven ook wij ons leven, met vallen en weer opstaan. En zoals Maria haar zorgen had om Jezus en haar dankbaarheid om wat God aan haar deed, zo heeft Jezus, zo hoorden wij in het Evangelie, zorgen om ons. Dat wij niet ten prooi zullen vallen aan het kwaad, maar standvastig zullen blijven in ons geloof, in ons vertrouwen op God èn…dat wij blije mensen zullen zijn. God wil dat wij dankbaar leven in deze wereld, ondanks veel tegenvallers en dieptepunten.

Met deze twee lezingen mogen we beseffen dat God niet alleen Vader is, maar ook Moeder. Dat blijft altijd moeilijk, want God lijkt niet tastbaar. En soms merken wij zijn zorg en hulp niet… Of toch wel?

God is ons nabij in die arm, die u wel eens om u heen krijgt als troost of begroeting. Al die zorgende armen, hier in dit huis, zijn ook de armen van God! En een onverwacht bezoekje? Dat mag zomaar een Godsgeschenkje zijn. Dit mooie veilige huis is een plek waar God aanwezig is in de mensen om ons heen.

Ik denk dat er, ondanks vele tegenslagen in het leven, vroeger èn nu, genoeg reden is om dankbaar te zijn. Dankbaarheid voor onze ouders, vandaag speciaal voor alle moeders. Dankbaarheid voor Maria, die het aangedurfd heeft om iets goddelijks in haar te ontvangen. Dankbaarheid jegens God voor zoveel lieve mensen om ons heen, waarin de zorg van God voor ons weerspiegeld wordt. Dankbaar voor het grootste deel van ons leven dat reeds achter ons ligt.

Moge de Heilige Geest met het naderende Pinksterfeest ons hierbij verlichten!

+ + + + + + + AMEN + + + + + + +

 

Advertenties

Over Emmanuel
"Optimist tot in de kist!"

Reacties zijn gesloten.