Vrijheid

Op 31 augustus jl. werd het Herdenkingsjaar 75 jaar Bevrijding geopend in Terneuzen met de Herdenking van de Slag om de Schelde. De NOS zendt op bepaalde momenten een serie Bevrijdingsjournaals uit, direct aansluitend op het Journaal van 20.00 uur. Ook heeft de NOS een speciale website in het kader van 75 jaar Bevrijding, waarop elke dag nieuwsberichten rond de oorlogshandelingen van 75 jaar geleden worden geplaatst. Een unieke gelegenheid om de strijd voor onze vrijheid terug te zien en daar bij stil te staan.

Onze vrijheid is een groot goed en dat gegeven wordt vaak voor het voetlicht gebracht wanneer een bepaalde vrijheid beknot dreigt te worden. Denk aan de vrijheid van geloof, meningsuiting, te mogen zijn wie je bent, hoe jij je kleedt,…. en maak het rijtje zelf maar completer!

Terwijl ik dit schrijf dendert, dankzij president Trump met “mijn grote en ongeëvenaarde wijsheid” (zijn eigen woorden…!), het Turkse leger onder opperbevel van president Erdogan met de operatie-naam “VredesLente” (‘PeaceSpring’) Noord-Syrië binnen om de Koerden aldaar te verdrijven. Je zou ook kunnen zeggen dat die dictator/terrorist land gaat inpikken (denk aan wat Poetin deed met de Krim) en genocide pleegt op de bevolking aldaar, een actie die je beter zou kunnen omschrijven als “OorlogsWinter” (‘WarWinter’). Maar nee, dat mag niet van die dictator en wie zijn actie in een negatief daglicht brengt in de (sociale) media wordt zwaar gestraft. Ik ben benieuwd…

Zie hier het gegeven, dat ik mijzelf een spiegel moet voorhouden, wanneer ik mijn eigen vrijheid van meningsuiting over de Turkse agressie verwoord en tegelijk het absurde en stuitende taalgebruik in de diverse (sociale) media aan de kaak wil stellen, wanneer bijvoorbeeld een doorrijder na een dodelijk ongeval doorgaans eenzelfde dood wordt toegewenst of in ieder geval een levenslange vorm van krepering tegemoet moet gaan.

Vrijheid. Het blijft mij en velen bezighouden. Ook binnen religies wordt vrijheid gepredikt, maar dan moet je je wel aan allerlei regeltjes en wetjes houden. Díe geven namelijk vrijheid. Jaja! Net zoals de Nashville-verklaring zijn de wetjes, regeltjes en dogmaatjes meer een krampachtig bij elkaar houden en in stand houden van de eigen cultuur en machtstructuur. “Zo is het nu eenmaal! Punt!!”

Met zo’n houding sterft elke discussie een voortijdige dood, ook waar het een verschil in Bijbel-lezen/opvatting betreft. Doorgaans zijn dat oeverloze discussies, waarin de één God ‘zus’ ziet en de ander God ‘zo’ ziet. Een mooi voorbeeld daarvan is het discussiëren over de legitimiteit van ‘homoseksualiteit’ (lees: mannen die HET met mannen doen) in de Bijbel. De ene halsstarrigheid tegenover de andere halsstarrigheid. Daar kom je niet uit en DE waarheid bestaat niet.

Op 11 oktober is het de International Coming Out Day. Op één gemeente na (Gemeente Schouwen-Duiveland) hijsen alle gemeenten in Zeeland de Regenboogvlag. Moet dat? Nee. Niks moet. Maar stáán voor diversiteit en acceptatie van iedereen, óók van hen die anders denken over LHBT-kwesties, is voor mijzelf zichtbaar in die Regenboogvlag. Het is voor mij ook weer als het kijken in een spiegel. Èn een vorm van zichtbaar willen zijn èn blijven van een nog altijd in de marge van de samenleving gedrukte groep mensen, want het laagje acceptatie en respect is maar dun.

Eigen mening, een grote mond, onderdrukkende wetjes, regeltjes en dogma’s, stoere taal in de (sociale) media, etc.: dat alles is zoiets als die ‘Punt!’ van hierboven.

Het is goed om te beseffen:

Waar mensen een ‘punt’ maken, schrijft God een ‘komma’…

…en kunnen we de vrijheid vieren!

 

 

Stonewall-opstand verleden tijd?

Grote foto: Westerkerk in Amsterdam met regenboogvlag ©️EO. Inzet: Homo’s nabij de Stonewall Inn, enkele dagen na de Stonewall-rellen ©️Fred W. McDarrah.

In dit jaar wordt wereldwijd herdacht dat de Stonewall-rellen 50 jaar geleden op 28 juni 1969 plaatsvonden bij en in de gaybar Stonewall Inn aan de Christopher Street in Greenwich Village, New York en hun uitwerking niet hebben gemist. Roze Zaterdag, talloze GayPrides en CSD-Christopher Street Day-festijnen overal ter wereld zijn daar een feestelijk vervolg op. Is het werkelijk een feest? Ja en nee.

Ja, want wie eenmaal een GayPride heeft meegemaakt is verknocht aan de uitbundigheid, eensgezindheid, saamhorigheid, strijdbaarheid en grenzeloze liefde die er van af spat.

Nee, want begrip en acceptatie zijn dunne laagjes vernis over diepgewortelde afkeer, haat en oordeel.
Eerbiediging gaat veel dieper en raakt het hart waar het in het samen-leven om draait. En juist dat ontbreekt bij velen, in veel landen, in vele kerken.

De Nederlandse LHBT-activist Hans Verhoeven is als (be)moedige(nde) ondersteuner aanwezig geweest bij de GayPride in Georgië, die van alle kanten bedreigd en gefrustreerd werd.
In Turkije is de GayPride hardhandig uiteengeslagen.
In veel landen zijn Christelijke kerken lang niet zo christelijk: christelijke oproepen tot moord op medemensen (lees: homoseksuelen) zijn onlangs nog gehoord.

Als wij als LHBT-ers, als jij, lezer van mijn website, als iedereen die de eerbiediging van ieder mens hoog in het vaandel heeft staan, de moed heeft om op te staan tegen onrecht jegens homo’s, lesbo’s, transgenders, biseksuelen, genderneutralen en onrecht tegen welke minderheid of gemarginaliseerde groep dan ook, ja, dan zwelt de roep om vrede en liefde ongelooflijk aan!

Wij gaan een paar dagen naar de GayPride in Keulen, Voor de negende keer in successie inmiddels. Begin augustus gaan we een dagje naar Amsterdam voor de Canal Parade.
Daar vier ik, met m’n lief, de vrijheid en onze van God ontvangen homoseksuele liefde.
Daar sta ik stil bij vervolging van en moord op mede-LHBT-ers, de grote stappen die in mijn vaderland zijn gezet voor onze minderheidsgroep.
En ik bezie dat dunne doorzichtige laagje van begrip en acceptatie, zo broos, zo kwetsbaar, door z’n doorzichtigheid vaak zo onzichtbaar.

Wie de EO-uitzending “De kast, de kerk en het koninkrijk” gezien heeft kan het bovenstaande alleen maar bevestigen.
Ik, en velen met mij, hebben stappen gezet om een plek en eerbied te veroveren. En wij zullen stappen blijven zetten, via COC, Wijdekerk, ChristenQueer en noem maar op.
Aldus hebben kerk en maatschappij nog een lange weg te gaan om daarop in te haken.

Het is allemaal nog verre van ‘koek & ei’…
Stonewall is nog altijd méér dan actueel, zèlfs 50 jaar na dato!
En dus blijven wij strijdbaar, voor onszelf en voor hen die ná ons komen!

Vrolijke en Gezegende GayPride toewenst aan iedereen!

Jezus en het paasei

Huispaaskaars 2019. ©️Emmanuel

Parijs, Frankrijk, de wereld
likken de wonden na de verwoestende brand in de Notre Dame.
Het is niet te bevatten:
een kerkbrand, een Passion, een Dodenherdenking
die mensen samenbrengt
terwijl een Christelijke predikant oproept tot executies
van alle homoseksuelen
en paus Franciscus door ‘Roomsche-katers-in-het-nauw’
tot ketter wordt verklaard.

Het is wrang dat er nauwelijks geld te vinden is
voor mensen in de marge van de samenleving
en restauratie van een kerkmonument.
En nu die affikt ligt er een miljard euro.

Terwijl Jezus uit de dood verrijst
zinken honderden de dood in,
op Sri Lanka
en op zoveel andere plekken
op onze wereldbol.

En ondertussen worstelt een jongere ex-collega
tegen een kwaadaardig gezwel in zijn hoofd.
Zomaar een gezin. In de buurt. In nood.

En ik?

Ik had vakantie.
Ik liep een mooie en inspirerende eendaagse pelgrimstocht
naar een indrukwekkende Chrisma-mis.
Op Witte Donderdag herdacht ik
Jezus’ Laatste Avondmaal.
Op Goede Vrijdag mocht ik woorden geven
aan Zijn kruisweg in 14 statiën.
En Pasen vierden we elders
door omstandigheden.

De grote wereld tegenover zoveel kleine wereldjes.
Ellende komt snel in beeld en blijft hangen.
Het goede is vaak onzichtbaar.
Het ongeluk zit nog altijd alleen maar
in dat kleine hoekje.
De rest is geluk en we zien het niet?

Zie hier: iets van mijn geluk.
Onze huis-Paaskaars, gewijd in de Paasnacht.
Met daarop:
een kruis,
een mand met broden en vissen.

En een jaartal.
25 jaar geleden
overleed mijn moeder.
Haar licht nodigt nog altijd uit
tot navolging.

Daarom deze Paaskaars,
25 jaar na dato.
Hij mag branden.
Licht verspreiden.
Als een voorbeeld
om uit te dragen.

Levenslicht dat overwint.
Ondanks het lijden en de dood.
Jezus gaf dat uitzicht.
Het kan een troost zijn.
Dat is Pasen voor mij!

Evenals dat chocolade paaseitje…