Jezus: bron en voorbeeld

Jezus en de Samaritaanse vrouw bij de Jacobsbron. Olieverf-schilderij op doek uit 1890, geschilderd door ©️Henryk Siemiradzki (1843-1902).Het bevindt zich thans in “The Lvov Picture Gallery” in Lvov (Oekraïne).

Niet-uitgesproken preek (oorspronkelijk bestemd voor de Viering van Woord & Communie in een verzorgingshuis) i.v.m. het afgelasten van kerkdiensten om het Corona-virus in te dammen.

Derde zondag in de Veertigdagentijd.

Eerste lezing: Exodus 17,3-7 ; Evangelie: Johannes 4,5-15.19-26


Beste gelovigen,

Water. Bij ons komt het uit de kraan. Elders in de wereld moet men er kilometers voor lopen. In die zin zijn wij hier verwend. Water is essentieel. Daarom liepen de Israëlieten te mopperen in de woestijn, want, heel simpel, ze hadden dorst. Ze werden boos op God, omdat ze al zo lang in de woestijn waren. God laat dan zien dat Hij bij Zijn volk is. Ook als ze boos op Hem zijn. God zorgt ervoor dat Mozes water uit de rotsen kan slaan. Het volk mag zich laven aan fris helder water.

In het Evangelie horen we een klein deel van een hele lap tekst. De vrouw bij de waterput is een Samaritaanse. Volgens de Joden zijn Samaritanen door de duivel bezeten en contact met hen is verboden. Jezus laat zien dat Hij boven de meningen en opvattingen van mensen staat en gaat door Samaria heen en zoekt de mensen op. Zo ook die Samaritaanse bij de waterput.

Begrijpelijk dat die vrouw Jezus eerst wantrouwt. De behoefte aan water blijft, maar dat levende water, waar Jezus over spreekt, vindt die vrouw wel heel aantrekkelijk.

Zij is een mens met behoefte aan het gewone water, maar zij staat evenzo open voor het geestelijke water dat Jezus haar kan geven. Wat is dat dan voor water?

Dat water staat vooral het goede in het leven: liefde, vrede, vreugde. Het klinkt afgezaagd, maar zonder die drie is ons leven in feite niets. Het is iedere dag een hele opgave om liefde uit te dragen, aan vrede te werken en blij en vreugdevol te zijn.

Maar met lelijk kijken en mopperen lossen we ook niks op. Jezus heeft dat feilloos door. En hij beseft als geen ander dat het uitsluiten van andere mensen liefdeloos is. Het negeren en zelfs haten van mensen is als oorlog. En daar is niks vreugdevols aan.

Daarom laat Jezus zien dat wij, dat de Kerken, dat de regeringen niemand mogen beoordelen, veroordelen, uitsluiten, in de kou mogen laten staan. Geen Samaritaan, geen Jood, geen vluchteling, geen homoseksueel, geen ongelovige….niemand mag buitengesloten worden. En dat is best nog wel een ‘dingetje’, nu het Corona-virus genadeloos toeslaat…

Want voor iedereen is Jezus gekomen. Zijn woorden en Zijn voorbeeld zijn als het ware een bron waaraan iedereen zich mag laven. En Wie Jezus op die manier durft te zien en niet zo slecht of afwijzend over Hem denkt en praat, zal merken dat er een Bron in zijn of haar leven is gekomen die niet meer zal opdrogen.

Levend water, water waarin wij gedoopt zijn. Water waaruit wij zijn herboren. En op die manier heel dicht bij God zijn. Ook op onze Goede Vrijdag als het lijden ons treft. Maar op de Goede Vrijdag volgt, ook voor ons, de Verrijzenis. Ons eigen Pasen!

Laten wij samen elkaar dragen in deze Veertigdagentijd door mooie en moeilijke momenten van ons leven heen en samen op weg gaan naar een liefdevol, vredig en vreugdevol Paasfeest! Levend water!!

Amen

De eenvoudigen op de eerste rang

“De armen zijn uitgenodigd voor het feest”. Aquarel, gemaakt in 2006 door Bénédicte de la Roncière, naar aanleiding van een Christelijk project in Noord-Cameroen (Afrika) onder de etnische bevolkingsgroep de Mafa, om verhalen uit het Nieuwe Testament te voorzien van passende prenten. De prenten zijn gesitueerd in de leefomgeving van de Mafa. ©️Vie de Jésus Mafa – les invités au repas de fête, zie ook deze LINK. Uitgeverij: EDITIONS DE L´EMMANUEL. Prent alhier gepubliceerd met welwillende toestemming.

Preek Verzorgingshuis
22e zondag door het Jaar C, groen

1e Lezing: Sirach, hoofdstuk 3, vers 18-18.20.28-29
Evangelie: Lucas, hoofdstuk 14, vers 1.7-14

Beste medegelovigen,

Een aantal jaren geleden zou er in Amerika, in Sacramento in Californie, een bruiloft zijn. Maar die bruiloft ging niet door, omdat de bruidegom besloot om toch maar niet te trouwen. Ja, ook dat komt voor!

De ouders van de bruid, die alles hadden betaald, zaten met de handen in het haar, maar hadden een creatieve oplossing. Op de bewuste dag, die de mooiste dag voor hun dochter had moeten worden, nodigden zij alle daklozen van de stad uit voor het bruiloftsdiner met exclusieve spijzen en dranken.

Alhoewel de dochter, begrijpelijkerwijs vol verdriet, maar liever niet deelnam aan dat diner, was verder iedereen vol lof over deze geste van haar ouders. “Als je zo’n groot verlies lijdt en dit dan aan iemand anders geeft, dat is echt geven!”, zo werd er lovend gezegd.

Dit krantenbericht is bijna een kopie van ons Evangelie-verhaal, al ging in 2016 de daadwerkelijke bruiloft dus niet door.

We horen dit bericht en onze lezingen en we zien het in onze verbeelding: Jezus die alle mensen die door maatschappij en religie buitengesloten worden, aanspreekt en bemoedigt. Jezus ontloopt niet de mensen die met de nek worden aangekeken. Jezus gaat naar de zieken, behoeftigen, armen en uitgestotenen.

Maar waar is Jezus op uit met Zijn parabel over nederigheid, de laatste plaats kiezen en vervolgens een plekje vooraan te krijgen als Hij zegt: “Vriend, ga wat hogerop!” ?

Ik hoor hierin een gedeelte van het Magnificat, dat Danklied van Maria, wat haar in de mond wordt gelegd nadat zij zwanger was geworden: “Machtigen stoot God van hun tronen en Hij verheft de geringen.”

Geld en aanzien, in Kerk en maatschappij, geven snel aanleiding tot macht en het misbruik van macht door regeltjes en wetjes die geen vrijheid geven, maar mensen in het gareel willen houden. Dat zijn de werkelijke ziektes en zonden! Dat is een gegeven van alle eeuwen. Dáár gaat met Jezus met Zijn leven en deze parabel lijnrecht tegenin, ongetwijfeld geinspireerd door de tekst uit het boek Sirach uit de eerste lezing. Jezus weet dat Hij door de Farizeeërs in de gaten gehouden wordt. Maar Hij gaat gewoon door!

En toch zegt Jezus ergens anders dat wij met onze gekregen talenten aan de slag moeten gaan en onze lamp niet onder de korenmaat moeten zetten, want alleen als die lamp daarboven uitsteekt geeft die licht aan de omgeving. Onze mogelijkheden en talenten en creativiteit mogen we tonen en aanwenden om goed te zorgen voor onszelf en voor onze naasten (“Heb uw naasten lief als uzelf!”). Dàn zijn rijkdom, aanzien en geld niet langer spelbrekers, maar ondergeschikt aan onze eerbied voor ieder mens en ieder mensenleven. Jezus wil niet dat we iemand afkeuren op zijn of haar uiterlijk, levenswijze, geaardheid, of eigenaardigheden. Jezus heeft ook lang niet altijd in de pas gelopen met de gewoontes en gebruiken van Zijn tijd. Hij zette zich daar vaak genoeg tegen af! Dat maakte Hem uniek en bijzonder! Ikzelf zeg vaak: de eerste normale mens moet nog geboren worden! En Jezus bedoelt eigenlijk hetzelfde te zeggen.

Hier in Ter Weel hebt u elkaar niet uitgekozen. U bent hier gekomen voor goede en liefdevolle zorg. Het is moeilijk om soms wat terug te doen richting al die verzorgers en vrijwilligers. Dan is een simpel ‘dankjewel’ voor de hulp die je krijgt al een mooi cadeau! In die zorg en aandacht naar elkaar, over weer, zit iets van die Bijbelse nederigheid, gastvrijheid en eerbeid voor elkaar, waar we dankbaar voor mogen zijn! En dan hoor ik Jezus tot u allen zeggen: “Vrienden van Ter Weel, kom maar hogerop!”

Een mooi inspiratie voor de nieuwe week die voor ons ligt!

AMEN

+ + + + + + +

Gods Geest waait overal !

Detail van het immense glas-in-lood-raam in de absis van de Sint Pieter in Rome. De originele versie van mijn roze variant…

Preek Verzorgingshuis
Pinksteren, Jaar C, Rood

1e Lezing: Handelingen, hoofdstuk 2, vers 1-11
Evangelie: Johannes, hoofdstuk 14, vers 15-16 en 23b-26

Beste medegelovigen,

“Zomaar een dak boven wat hoofden, deur die naar stilte openstaat”.
Deze woorden zongen wij bij het begin van deze Pinksterviering.
Deze woorden geven ons een prachtig zicht op de uitwerking van wat wij met Pinksteren vieren.

Overal ter wereld komen mensen samen om stil te staan bij het leven en stil te staan bij God.
De een doet dat in sobere zwarte kledij. De ander, in Afrika bijvoorbeeld, komt in veelkleurige kleding naar een samenkomst.
Vandaag wordt het Pinksterfeest gevierd in de overweldigende Sint Pieter in Rome, maar ook….hier, in een kantine, die een uurtje onze kerk mag zijn!
Gods Geest waait overal, komt overal…
Gods Geest wil ieder mens raken en inspireren, op voor ons onzichtbare wijze.

Dat zien we prachtig verwoord in de eerste lezing. Nadat de Heilige Geest over de apostelen was gekomen, hoorde iedereen, mensen van velerlei afkomst en taal, hen spreken in hun eigen taal.
De Heilige Geest spreekt de taal van ieder mensenhart. Hoe verschillend alle mensen ook zijn: God, Gods Geest, kent de taal van ieders hart en spreekt mensen in hun eigen taal aan. Zo kan het dat Gods boodschap onbewust ook bij niet-gelovigen of anders-gelovigen weerklank vindt.

En het Evangelie van Johannes bevestigt dat: we horen een heleboel geboden, we luisteren naar verhalen uit de Bijbel en we willen heel graag God en elkaar liefhebben. Dat alles zal de Heilige Geest ons in herinnering brengen. De Geest zal dat alles in iedere mens, op de wijze die bij iedere mens persoonlijk past, de Blijde Boodschap laten indalen. Zo zullen wij allen, hoewel wij heel verschillend zijn, verschillend denken en verschillend geloven, samen op weg kunnen gaan in ons eigen leven, met onze eigen talenten, onze eigen levenswijze, onze eigen wijsheid, gevoed door en vervult van de Heilige Geest!

Vandaag vieren wij dat negen dagen na Jezus’ Hemelvaart zijn Geest over ons komt om Zijn voorbeeld van leven, zijn omarmen van alle mensen en Zijn niet-veroordelen van andere mensen ook tot de kern van ons leven te maken, te laten afdalen in ons eigen hart. Om wáár wij ook samenkomen, in een rijk versierde kerk of hier in de kantine, iets van die tinteling van Gods liefde te horen, te zien, te ervaren.
Om maar weer eens te vernemen, dat Gods Geest ook voelbaar is in alle zorg van de vrijwilligers hier, van het verzorgend personeel. En dat ook wij elkaar nabij kunnen zijn in vrolijkheid en in moeilijke momenten van onze oude dag.

Die verbondenheid, die troost, die opgewektheid, die inspiratie, die onbegrensde liefde, even onbegrensd als de Heilige Geest….
Wensen wij het ons allen van harte toe.
Daartoe bidden wij, daartoe zingen wij, daartoe leven wij. Met een hart dat als een deur openstaat voor de stilte en liefde van elkaar en van God.

AMEN

+ + + + + + +