Geklonken

Abdij Koningshoeven. ©Emmanuel

Nooit een jubeljaar
Want het is klaar

Toch een memorabele dag
Ik zei tegen het gewone leven: Dag

31 jaar later dankbaar terugkijken
Ups en downs verrijken

Zij gaan hand in hand
Een vastgeklonken band

Tezamen gegeven
Zo was en is dat leven

Net geen tien jaar in de abdij
En een levensvriendschap erbij

Advertenties

Compleet

Onlangs werden onze Zeeland/West-Brabant-regioleden Friedhelm & Robert genomineerd voor de Zeeuwse Parel vanwege hun inzet voor de jaarlijkse CHJC Roze Adventsviering, op zaterdag 10 december jl. al weer de zevende in successie. Via deze link lees je meer over de toekenning van de Zeeuwse Parel.

Op de dag van de toekenning van de Zeeuwse Parel (11 oktober: Coming Out Day) aan één van de vier genomineerden (namelijk de ambassadeurs van Roze 50+) waren Friedhelm & Robert bij Omroep Zeeland de ‘Zeeuw van de dag’. Hiervoor werden zij verspreid over de dag een drietal keren geïnterviewd. In één van die interviews vertelde Friedhelm, dat zijn ex-vrouw na zijn coming-out tegen hem zei: “Zoals je nu bent, zó had ik jou toen willen hebben.” Ook werd aan hen gevraagd of ze nog een tip hadden voor mensen die nog ‘uit de kast’ moeten komen. Hun antwoord was: “Kom uit de kast, je wordt er een compleet mens van!” Mooier kon het niet gezegd worden!

Op 7 december 2016 verscheen in de PZC een bijna twee pagina’s bestrijkend interview met Friedhelm & Robert. Klik HIER om het artikel te lezen.

Compleet. Een uitdrukking die aangeeft dat iets ‘klopt’, ‘heel’ is, ‘afgerond’. In religieuze leefgemeenschappen wordt aan het einde van de dag vaak de Completen gezongen. Het is de laatste kerkdienst van dag. Daarmee wordt de dag afgesloten, afgerond, compleet gemaakt. Toen ik een tijdje in een Frans klooster verbleef was het laatste, elke dag terugkerende gebed van Vader Abt tijdens die Completen een verwijzing naar de dood, die komt als een dief in de nacht. Vertaald luidde het als volgt: “Vragen wij op voorspraak van de Heilige Maagd Maria dat de Heer ons een rustige nacht moge geven èn de genade te mogen sterven in Zijn Liefde.”

Video van 4 jaar geleden van de Completen in Abbaye Mont des Cats, met hierin te beluisteren het genoemde korte gebed van de toenmalige Vader Abt Dom Jacques en een gedeelte van het Salve Regina. ©Abbaye Mont des Cats

Ik moest hieraan denken naar aanleiding van de discussie rondom het waardige sterven na een voltooid leven. In een tijdsbetek van enkele maanden kwamen dit jaar twee gevallen van euthanasie in het nieuws van twee geliefden die elkaar niet wilden loslaten door de dood en dus allebei de dood verkozen. Zij wilden niet verder leven met het gemis van de ander of eenzaam verder lijden aan een terminale ziekte.

Ik vond die berichten zowel heftig als ontroerend. Heftig, omdat twee mensen bewust een gezamenlijke dood verkozen boven alleen achterblijven met alle ellende van zijn of haar terminale ziekte. Ontroerend, omdat ik hierin zag hoe sterk de liefde kan zijn.

Liefde betekent ook: leren loslaten. Maar als dat loslaten alleen maar ellende brengt?

Er wordt vanuit de Christelijke hoek afwijzend gereageerd op het zoeken naar wegen om te komen tot het actief afsluiten van een voltooid leven. Ik zie dat er vanuit Christelijke hoek wel meer levensgebeurtenissen worden afgewezen op grond van de Bijbel, terwijl er in veel gevallen pure liefde in het spel is, welke in feite gedwarsboomd wordt.

En toch ….. hoe romantisch zwijmelen zovelen weg bij het verhaal van Romeo en Julia, die ook niet zonder elkaar verder wilden leven! Als uit het leven van zovelen de liefde gebannen wordt op grond van door mensen bedachte regeltjes, welke opgetekend werden in een heilig Boek….hoe kan dan ooit iets van dat Koninkrijk waar Jezus over sprak zichtbaar worden?

De Remonstrantse predikante Alleke Wieringa verwoordde het treffend:

Als God echt vader is, dan is hij niet boos als een van zijn mensenkinderen iets eerder thuis komt dan afgesproken.

Ik heb geen antwoorden, zoals zo vaak. Ik heb vaak meer vragen. Misschien moet ik met al die vragen naar de Kribbe toe. Kan de liefde die dáár zichtbaar werd en dertig jaar later verkondigd werd een antwoord geven? Mag die liefde, die vanaf toen leidraad werd en mensen compleet maakte, ook nu, in zekere en onzekere tijden, op de eerste plaats blijven en bezongen worden?

Zalig Kerstmis!

 

Foto

Zonder dat ik het in de gaten heb, maak ik heel wat foto’s . Op vakantie, een weekendje weg of onderweg met mijn lolbroekentelefoon, welke laatste door de echte Zeeuwen omgedoopt is tot het praktische (of geile) ‘vrieftelefoon’. Ik moet erop letten dat ik die berg foto’s bijtijds opsla en er back-ups van maak.

Vigeland-beeldenpark in het Frognerpark in Oslo. ©Emmanuel

Twee rennende jongens. ©Emmanuel

Oud en jong hand in hand. ©Emmanuel

In Oslo bezochten we afgelopen zomer het Vigelandpark, een beeldenpark met blote creaties van de hand van Gustav Vigeland, zeer aantrekkelijk voor iedereen. Het was er dan ook erg druk! Een vergelijking met de film “Fifty shades of grey” gaat hier niet op, omdat die laatste een hipe is en het Vigelandpark al sinds de oorlog bestaat. Overeenkomst is de aantrekkelijkheid van naaktheid en de spanning die dat oproept. Je snapt al dat we daar dus veel foto’s gemaakt hebben.

Soms heb ik ineens geluk en schiet ik een bijzondere foto op een onverwacht moment of was ik op de juiste plek voor wat (meestal achteraf) een bijzondere foto werd. Zo heb ik ooit van een klein kalenderblaadje een houtsnede-afdruk van de kruisdragende Christus gefotografeerd, die na uitvergroting haarscherp was. Pogingen om het daarna net wat anders te fotograferen strandden jammerlijk.

3e Prijs World Press Photo 1990, categorie Humor. ©Peter Blok, Spang-Capelle

Eind jaren ’80 kwam fotograaf Peter Blok een aantal dagen gedurende een jaar foto’s maken in de abdij waar ik toen monnik was. Het resulteerde in een sfeervolle, treffende en respectvolle fotoreeks. Ook hij was getroffen door de serene fotoserie en hij zond die in voor de World Press Photo. Een foto waar ik met mijn ouders en toenmalige abt prominent lachend in beeld ben won uiteindelijk de derde prijs in de categorie Humor (!) en stond dus wereldwijd in de honderden uitgaven van de World Press Photo 1990. De serie was er niet voor gemaakt, maar kreeg er uiteindelijk wel de waardering van. Een originele afdruk van die foto hangt nog steeds prominent in onze woonkamer.

Ik moest hieraan denken bij het zien van de winnaar van de World Press Photo 2015, die onlangs bekend werd gemaakt: de intieme foto van twee Russische homoseksuele jongemannen, Jon & Alex, in een kamer in Sint Petersburg. De Deense fotograaf Mads Nissen wilde een fotoserie over homofobie in Rusland maken en krijgt wereldwijd waardering (WorldPressPhoto-link voor info over de foto en hier de website van fotograaf Mads Nissen). De vastgelegde intimiteit en liefdevolle erotiek van die twee vrienden werd niet verstoord door de stille aanwezigheid van de fotograaf. Het is een foto die in schril contrast staat met de gruwelbeelden van bijvoorbeeld ebola en IS.

Een intiem portret van een homostel in de Russische stad Sint Petersburg is uitgeroepen tot de beste foto van het afgelopen jaar. De foto van Mads Nissen, genomen in mei 2014, toont Jon en Alex, een Russisch koppel in Sint Petersburg, die innig bij elkaar zijn in een donkere kamer waarvan de gordijnen gesloten zijn. Ze houden elkaars handen vast. De foto maakt deel uit van een serie over homofobie in Rusland. Nissen besloot de fotoreportage te maken nadat hij in Rusland zag hoe homo’s het slachtoffer werden van geweld. De winnende foto gaat over ”liefde en haat”, zegt hij. Het leven voor homo’s, lesbiennes, biseksuelen en transgenders wordt in Rusland steeds moeilijker, zegt de jury van de World Press Photo. Bron tekst: COC-Nederland ©Photo by Mads Nissen

En toch drukte het Reformatorisch Dagblad niet een liefdesfoto af, maar de gruwel van bootvluchtelingen. Het deed me denken aan de uitspraak: Sommigen hebben meer problemen met de liefde tussen twee mensen, dan met mensen die elkaar de dood in jagen. Of zoals de fotograaf het zelf zegt:

A kiss can be more dangerous than a bomb.”
“Een kus kan gevaarlijker zijn dan een bom.

Wat een foto al niet kan doen…