Paus, kardinaal, homo, hostie

Paus, kardinaal, homo, hostie. ©️collage: Emmanuel

Vier ingrediënten voor een katholieke rel. Rel? Nee toch? Als rechtgeaarde (!) homoseksuele Rooms-Katholiek (jaja) vind ik het een zielige vertoning. De ‘preciezen’ beschermen kardinaal Eijk (al dan niet terecht) en foeteren op paus Franciscus. De ‘rekkelijken’ dwepen met de paus (al dan niet terecht) en vegen met de kardinaal de vloer aan.

De aanleiding? Meerderen!
Allereerst is er een vraag van Duitse bisschoppen aan de paus voor meer eucharistische gastvrijheid voor leden van andere Kerken, welke vraag de paus fijntjes teruglegt bij de aanvragers. Lol…
Vervolgens is er de Amerikaanse Jezuïet James Martin SJ (onlangs benoemd in de hoogste Vaticaanse adviesraad voor communicatie van de paus), die een boek (“Een brug bouwen”) heeft geschreven om toenadering te zoeken tussen de RK-Kerk en (gelovige) LHBT-ers. Wauw…
En als klap op de vuurpijl is daar ook de Belgische kardinaal Jozef de Kesel die een kerkelijke dankviering van een homo-relatie wel ziet zitten. Tjonge…
Dan is daar bisschop de Korte van het Bisdom ‘s-Hertogenbosch, die begonnen is met zijn bijeenkomsten met de LHBT-gemeenschap om te luisteren en te praten. Applaus…
En onze kardinaal Eijk gaat met gestrekt been frontaal in de aanval tegen dit alles in een buitenlands (want dàt genereert meer sympatisanten) opinie-artikel. Hoppa…

Paus Franciscus blijft verrassen. Het zijn verrassingen vanuit de pastorale hoek. De rechtlijnigen zijn doorgaans niet bepaald pastoraal en raken ervan over de zeik. Natuurlijk komen zij met steekhoudende Kerkleer-bevestigende argumenten en altijd terug te vinden in Catechismus, Kerkelijk Wetboek (CIC 1983) en misschien ook in de Bijbel. En natuurlijk is het altijd fijn voor hun dat zij zich ergens achter kunnen verschuilen. Dan ligt de ‘schuld’ van bijvoorbeeld discrimineren in ieder geval niet bij hen en hebben ze macht over weerloze gelovigen en kunnen zij de afvalligen met woorden die niet hun eigen woorden zijn (want het is Gods Woord/Wil) genadeloos neersabelen. Ik hoor ze nu al soppen van genot…

Steeds vaker moet ik constateren dat de felste kerkelijke homofoben zèlf met hun geaardheid of dubieuze verleden worstelen. Ze weten zich geen raad met hun gevoelens met betrekking tot hun ambt en drukken het weg met het fel bestrijden van die zogenaamde zonde. Daar zitten ook figuren tussen die een stil verlangen hebben naar de goeie ouwe Inquisitie-tijd. Is het niet vanwege het opruimende effect van afvalligen, dan wel vanwege de mogelijkheid tot het legaal botvieren van de (machtswel-)lusten. Feit is dat zij liever met een kleine kern (de Heilige Rest) verder willen. Ik heb menig fundamentalistische kerkleider uitspraken in die richting horen bezigen.

Het zijn de golfbewegingen van de kerkelijke geschiedenis.
Zijn er leerstellige pausen, dan slaat het naar pastorale benadering verlangende kerkvolk een andere richting in. Nu is er een pastorale paus en de leerstelligen komen in het verweer. Zie daar de werkelijke aanleidingen voor de kerkelijke ruzies en onmin.
Ligt het dus aan de hostie?
Komt het allemaal door die homo’s?
Ligt het aan de paus?
Ligt het aan de kardinaal?
Ligt het aan de Bijbel?
Ligt het aan het interpreteren van de Bijbel?
Ligt het aan de Traditie?
Wie breekt de Kerk af? Wie bouwt de Kerk op?

Ik heb geen helder antwoord, wel een oordeel en daar moet ik terughoudend in zijn. Ik herken wel mijn vragen en mijn mening in de Open Brief van Peter Vermaat, die 15 mei 2018 gepubliceerd werd in de Leeuwarder Courant èn in de reactie van bisschop de Korte van ‘s-Hertogenbosch op het opiniestuk van zijn meerdere.

*UPDATE (iets minder terughoudend): Cor Mennen schotelt in een blogje kardinaal Eijk alvast de antwoorden voor op de Open Brief van Peter Vermaat, zodat Cor zich soppend kardinaal kan wanen en Eijk niet om Cor heen kan. Roomse humor… *

Mijn revers-kruisje in de Regenboogkleuren tijdens kerkdiensten dat ik voorganger mag zijn. ©Emmanuel

Maar bovenal heb ik mijn getuigenis, gevormd door mijn schamel geloof, mijn liefde voor mijn Kerk (ondanks alle wanklank), mijn persoonlijke geweten, mijn fouten en pluspunten uit het verleden, mijn visie, mijn levenservaring en omstandigheden:

Ik ben Rooms-Katholiek èn homoseksueel èn beiden praktiserend. Ik ken alle hoeken van mijn RK-Kerk en niet alleen vanwege tien mooie en leerzame kloosterjaren die achter me liggen. Mijn protestantse partner en ik beleven sámen ons geloof en kerkgang. De ene week gaan wij ter RK-kerke, de andere week ter PKN-kerke. Hij gaat met mij in de RK ter Communie. En ik ga met hem bij de PKN ter Avondmaal. Oecumene ten voeten uit! Ik ben af en toe voorganger in een Woord- en Communie-viering in mijn parochie en in een plaatselijk verzorgingshuis, bij beiden inclusief eigen preek.

Dit alles zou totaal geen issue moeten zijn. Een paus, een kardinaal, een bisschop, een pastoor of een medegelovige heeft er niets van te vinden.
Maar laat het duidelijk zijn:
Wij voelen ons door God bevestigd en gezegend!

Advertenties

Goede Vrijdag: Terechtstelling

Terechtstelling

De liefde aan het kruis.
Verstoten, geen thuis,

op Farizeïsche gronden.
En blind voor eigen zonden.

Geen menselijke maat,
slechts haat.

Gemoord met daad en woord
in Gods naam, ongehoord.

God verkracht
door religieuze macht.

God roept #MeToo
en juicht veelkleurigheid toe.

De Bijbel is rijk
aan ieders gelijk.

Jezus verlaat het kruis;
verstotenen zijn Zijn huis.

Hij leeft zonder schijn.
Zó zal het Pasen zijn!

“Jezus van het kruis los” ©️Beeld: Fritz Cremer, 1983. ©️Foto: Peter Dejaegher, 2013. (LINK met uitleg!).

Openbaring

Vlnr: Jozef, Maria, Jezus, Caspar met de mirre, Melchior met het goud, Balthazar met de wierook. Schilderij van Andrea Mantegna

Op 6 januari was het Driekoningen, wat kerkelijk op zondag 7 januari werd gevierd. De officiële benaming is “Openbaring des Heren”. Door de komst van de koningen werd de geboorte van Jezus als het ware verkondigd aan alle volkeren. De oosterse Kerk viert op die dag het Hoogfeest van Kerstmis.

Velen kijken verschillend naar de geboorte van en de persoon Jezus. Menigeen ziet Hem als Verlosser en Heiland, zoals er aan Hem in de Bijbel meerdere grootse namen en titels gegeven worden. Ik heb soms moeite met al die grootsheid. Jezus is voor mij niet zozeer dè Verlosser, maar Hij heeft mij wel verlost van veel geloofsbalast. Als ik Hem dus Verlosser noem, dan is het ook met die achtergrond. Het helpt mij om positiever en meer intiemer naar Hem te kijken en over Hem te (s)preken. Het helpt mij om als een nieuw en blij mens in het leven te staan, ondanks veel ballast uit het verleden, ballast die iedereen heeft. Dit overwegend kwam het volgende in mij naar boven borrelen:

Er komt veel ’naar buiten’ in de afgelopen tijd. Nep-nieuws schijnt wat te verhullen, omdat feiten glashard worden ontkent of verdraaid. De nieuwe Amerikaanse ambassadeur in Nederland Peter Hoekstra (geboren in Nederland) kan liegen zonder blikken of blozen, zelfs met de feitelijke waarheden letterlijk onder z’n neus. Zijn baas Trump is ook zo’n zielig mannetje en in ieder geval zijn grote voorbeeld.
Waar ‘poesjes’ straffeloos presidentieel benoemd en betast kunnen worden, start #MeToo het tegenovergestelde: de vunzigheid van de ongewilde schendingen van de menselijke integriteit aan de kaak stellen. Alleen: onbedoeld is er ook een ware heksenjacht ontstaan en zijn daarin grenzen zoek. De sociale media is hierin een ware aanjager. Terecht zei onze Koning Willem-Alexander in zijn Kersttoespraak: “Twitter maakt het debat bitter!” Met andere woorden: zo wordt en is een hype geboren. En het blijkt dat ik niet de enige ben met deze mening…

Begrijp mij goed: de integriteit van mensen is kostbaar en moet beschermd worden. Ieder mens leert dat en wordt wijzer gedurende zijn leven, ook ik. En ja, er zijn mensen die het nooit leren.
Ook het zoeken, afbakenen en bewaken van grenzen moeten we leren. Zodra geluiden van een ‘heksenjacht’ de kop op steken, moeten we op onze hoede zijn, zowel in beschuldigingen als in het gerechtelijk vervolg erop. Een verdachte is pas dader als de rechter die persoon veroordeeld heeft. In Nederland geldt namelijk de regel dat iedereen onschuldig is, totdat hij schuldig is verklaard door de rechter of via een strafbeschikking. Ook díe grens mag niet overschreden worden, ook niet in de media, in welke vorm dan ook. De rechtspraak veroordeelt een dader, niet de media. Ook openbaarheid kent grenzen. Is de veroordeling geweest en de straf achter de rug, dan is er een blad omgeslagen, begint er een nieuw hoofdstuk en mag het leven voor beide partijen verder gaan. Kan dat lastig zijn? Ja. Maar wie blijft hangen in het negatieve en die ballast uit het verleden blijft meeslepen heeft daar alleen zichzelf mee.

De Drie Koningen hadden geen internet, dus ook geen Twitter, Facebook, WhatsApp, GPS of WiFi. Toch had hun zoektocht naar Jezus grote gevolgen. Angst van een machthebber leidde tot een gruwelijke kindermoord. Angst is een menselijk gegeven. Maar we mogen die angst nooit laten vervormen tot repressie, haat of wrok. Dan groeit de ballast in ons leven en, inderdaad, daar pakken we alleen maar onszelf mee.

Jezus verlost ons van ballast. Door te laten zien dat er nieuwe wegen zijn. Straf is pijnlijk en barmhartigheid is de zalf. En als wij handelen zoals Hij dat deed zal er heel veel onmin, wrok, onvrede en haat verdwijnen uit onze wereld. Ik ben daar heilig van overtuigd!
#MeToo kondigt het nieuwe omgaan met elkaar aan. #MeToo leert ons óók om onze grenzen te bewaken in omgang, (voortijdig) oordeel en wrok! Grenzen die nooit overschreden mogen worden.

Ga mee op mijn zoektocht, in Godsnaam…! Op zoek naar eerbied en barmhartigheid. Het zal een openbaring zijn…