Homo, geloof, kunst

Als gelovige homoseksueel ben ik vaak gespitst op kerkelijke zaken die raken aan (homo)seksualiteit, maar evenzo op aantrekkelijke kunstwerken. Als daarbij één of meerdere religieuze aspecten in verbeeld worden, dan is het al helemaal interessant. In kerkelijke kring is men altijd al gefascineerd door menselijk naakt (als sublimatie van de celibataire levensstaat van de geestelijkheid en/of de strenge kerkelijke moraal?) al werd naar de buitenwacht vaak een andere houding gesuggereerd. (klik HIER voor enige verduidelijking)

Niet dat ons huis dure kunst herbergt. Verre van dat! Toch lokt het wel om een keer een mooi aantrekkelijk kunstwerk aan te schaffen, al zijn er grenzen aan wat zoiets moet en voor ons mag kosten.

Galerie MooiMan in Groningen is als geen ander gespitst op mannelijke kunst, vaak erotisch getint, want erotiek is een essentieel onderdeel van de homocultuur. Via hun Facebook-pagina houden ze vele liefhebbers op de hoogte van nieuwe kunstwerken, kunstenaars en wisselende tentoonstellingen.

Bijgaande afbeelding van een Chinees kunstwerk is voor mij die prachtige schakeling van erotiek aan religie: “Fallen Angel” van kunstenaar Musk Ming.

Nee, ik heb geen aandelen van Galerie MooiMan, maar ben nog steeds onder de indruk van hun veelzijdigheid op kunstgebied binnen een toch selecte groep liefhebbers. Nieuwsgierig? Bekijk eens op je gemak de linken. Veel plezier!

Advertenties

“Ons vadder”

Ik ben opgegroeid in Brabant in een gezin, waarin ‘ons vadder’ de kostwinner was en ‘ons moeder’ huisvrouw. Als ik uit school kwam was zij de eerste praatpaal met een glaasje ranja en een koekje of snoepje en dan ging ik spelen. Vertrouwd, warm, goed.

Kinderen die een pa of ma hadden die hen sloegen of die constant ruzie maakten hebben van hen geen erg positieve indruk. Als je dan ook nog in de kerk hoorde over God de Vader, dan kon je die mogelijk ook als een boeman gaan zien. Best begrijpelijk.

Ook met liefhebbende ouders kun je God als een boeman zien, als de zonden en zware kanten des levens je geregeld voorgehouden worden. Daar heb je heus niet alleen maar de streng gereformeerde richting voor nodig. De Katholieke Leer kan mensen nog altijd knechten!

De Kerken noemen het gezin van vader, moeder en kinderen nog altijd de hoeksteen van de samenleving. Zonder die samenstelling groeit een kind niet gezond op. Ja, ik heb het letterlijk zo horen zeggen! Maar is dat zo? Wordt een jong mens werkelijk gezond met twee kemphanen van ouders in huis? Kan een puber echt gaan ontdekken, als er onder het mom van ‘zonde’ van alles wordt toegedekt? Ik weet nog goed dat ik een keer, onder de dekens met spannende plaatjes, werd gesnapt door mijn pa, die mij vroeg of dat nu de bedoeling was… Tja…..puber, hè?

Ik heb mij altijd afgevraagd, waarom mijn Kerk zulke strakke morele regels kent omtrent seks en alles wat daarmee verwant is. Met andere woorden: waarom wordt de mens geknecht door rigide regels, waaraan bijna geen mens zich houdt, maar ondertussen anderen daarmee wel de maat neemt?

Een zowel prachtig als dieptriest voorbeeld is ik het verhaal van iemand, die vanwege zijn homoseksualiteit door ouderlingen tijdens een huisbezoek werd berispt en verzocht het celibaat te beleven. Toen sprong de persoon in kwestie uit zijn vel met deze of soortgelijke woorden: “Jullie durven mij een seksloos leven op te leggen, terwijl jullie vanavond jullie lusten weer kwijt kunnen bij je vrouw?” Is het gek dat zo iemand nog meer dan ooit een Godzoeker, en sterker nog: een kerk-zoeker, wordt? Is het ergste geval laat zo iemand definitief zijn geloof los…

Je hoort in mijn kritische woorden ongetwijfeld mijn vorige column terug over die Wil van God. Het houdt mij bezig, ook omdat ik het “Onze Vader” zo’n mooi gebed vind, waarin ik bid dat “Uw wil geschiede in de Hemel en op aarde”….. Oeps!

Je ziet het: ik ben een zoeker, een Godzoeker. Mijn vroegere klooster bracht jaren geleden een boek uit met verhalen van alle daar levende monniken, met de veelzeggende titel: “Go(u)dzoekers”. Als het ware: op zoek naar een schat… En precies dàt is het wat paus Franciscus onlangs aan het eind van een lang interview zèlf vroeg aan zijn vijf Belgische jonge interviewers: “Wat is jouw schat in het leven?”

Of dat je vrouw of man is, je vriend of vriendin, God of een medemens, je relatie, je vader, je moeder, je familie, je bankrekening… Wat is JOUW schat? Kostbaar in je leven, van levensbelang voor jouw welzijn, voor jouw geluk. Een vraag….met ruim 7 miljard verschillende antwoorden…

Homoseksualiteit ‘genezen’, ‘beheersen’: waar praten we over?

17 januari was homoseksualiteit in de media plotsklaps een hot item!

Daar was een Amerikaanse Opper-Rabbijn, die een tekst ondertekend had, waarin homoseksualiteit een ziekte werd genoemd. Aangezien hij ook banden had met de Joodse gemeenschap in Amsterdam was die laatste ‘not amused’ en schorste hem daags erna. In de media (o.a. de Volkskrant) kwamen ook berichten over seks-beleving bij jongeren en ook homoseksualiteit kwam aan bod. Natuurlijk zitten we midden in de “Uit de kast”-reeks van Arie Boomsma (KRO), dus actueel genoeg allemaal. Maar er verscheen in de Trouw van 17 januari ook een artikel over de stichting Different, die een therapie tot homo-genezing zou aanbieden, welke vergoed zou worden door de zorgverzekering. Het hek was van de dam en vele meningen struikelden over elkaar heen Binnen een dag had CHJC al een officiële persverklaring gepubliceerd op haar website, dook RefoAnders er boven op om Different te verdedigen, kwamen in de Trouw van 18 januari Christelijke homo-organisaties aan het woord, werd Arie Boomsma op de radio geïnterviewd en was minister Schippers er als de kippen bij om die vergoeding per direct te schrappen.

Allemaal meningen, zelfs van ervaringsdeskundigen op Twitter en elders. Waar praten we over?

Different wil vanuit haar visie op de Bijbel, wat de homoSEKSualiteit afwijst, aan mensen die met hun geaardheid worstelen een therapie aanbieden, waarmee zij aan hun gerichtheid kunnen werken om die te veranderen van richting. Anders gezegd: mensen weer oog laten krijgen voor de hetero-kant in het leven en hen daarop laten verdergaan. Dit wordt in de media opgepikt als een “therapie tot genezing van homoseksualiteit”. Die therapie is psychologisch van aard en kan dus vergoed worden , net zoals ik ook naar de psycholoog kan om bepaalde trauma’s te bespreken en een plekje te geven of er zelfs van af te geraken.

Het grootste punt was: homoseksualiteit wordt gezien als een ziekte en homofilie als gevolg van de gebrokenheid van de Schepping na de zondeval. Het klopt dus niet en kan dus ‘anders gericht’ worden, ‘genezen worden’. De huidige inzichten geven meer en meer zekerheid over het aangeboren karakter van homoseksualiteit. daarom wordt het steeds minder als een ziekte gezien door de maatschappij en wordt het al helemaal niet gezien als een ziekte door de homo’s zelf. Dat wordt maar al te duidelijk in de KRO-serie “Uit de kast” waarin sommige deelnemers, ook uit bevindelijke kringen, aangeven liever met twee benen minder dan als homo door het leven te willen.

Genezing bestaat dus niet. De term ‘beheersen’ of ‘anders gaan richten’ heb ik die dag in januari ook gehoord. Ik heb in mijn Haagse en Zeeuwse na-kloosterlijke tijd mensen leren kennen die in het verleden probeerden hun homoseksuele gerichtheid ‘anders’ te richten en stapten in het heteroseksuele huwelijksbootje. Dat bootje strandde vaak voortijdig, met veel pijn, verdriet en tranen.

Mogen we dan stellen, dat het ‘anders richten’ van je seksuele gevoelens verkeerd is?

Ikzelf kreeg problemen met het celibaat in het klooster door mijn ontluikende homoseksualiteit. Ik ging naar een psycholoog, niet om er van af te komen maar om er mee te leren omgaan binnen de celibataire staat van het monastieke leven.

Uiteindelijk gingen de gesprekken bij de psycholoog over wat ik wilde met mijn leven. De gesprekken met mijn overste ging wel over het opnieuw leren omgaan met het celibaat. Want wat voor een hetero geldt in het klooster geldt ook voor een homo. Nooit jezelf of je gevoelens wegstoppen of verkrampt omgaan met zelfbevrediging, maar het op een lager plan zetten om je kloosterideaal niet uit het oog te verliezen. Dus ook hier praat je over een ‘verandering van gerichtheid’ maar niet in de betekenus van ‘genezen’ maar in de betekenis van je gedachten niet steeds op hetzelfde spoor laten voortdenderen. M.a.w.: loop niet constant je lul achterna. Want de overste zei: homo, hetero: allemaal eender en zo ook het omgaan ermee in het klooster.

Deze gesprekken met een ervaringsdeskundige-bij-uitstek waren veel waard, al heb ik uiteindelijk toch het klooster achter me gelaten, omdat ik verdere invulling wilde geven aan mijn homoseksuele leven.

Nooit vergeet ik de wijze les van mijn vroegere kloosterfamilie: eerlijk zijn naar jezelf en de weg gaan die God je wijst. Nooit jezelf dingen opleggen die jezelf niet dragen kunt. God verlangt dat niet van jou! “Kracht naar kruis krijgen” betekent niet dat je jezelf onmogelijke dingen oplegt die God dan wel zal verlichten. Nee, God zal je helpen als je goed naar jezelf luistert, want dan luister je ook naar God. Zoals geschreven staat: God beminnen en je naaste als jezelf. In je naaste God zien geeft dus ook alle reden om jezelf te beminnen. Alleen dan zal er rust en vrede in jezelf zijn, zul je dat uitstralen naar je omgeving en krijgt het Koninkrijk van God pas kans van slagen!

Een mens is geschapen naar Gods beeld en gelijkenis, of je nu hetero, homo of ‘whatever’ bent. Het is je natuur en het is dus niet tegennatuurlijk. Daarom ook is het genezen van homoseksualiteit tegennatuurlijk en is het ‘richten van je geaardheid’ niet per definitie verkeerd, maar alleen te dragen als je er open voor wilt staan en er in vrijheid voor kan kiezen! En daar zijn dan geen (tot voor kort voor vergoeding in aanmerking komende) dure (al dan niet Different-) therapieen voor nodig.

Dat we voor deze bevrijdende manier van leven nog een lange weg te gaan hebben binnen Kerken & maatschappij moge helder zijn.

Lees ook de heldere en genuanceerde reactie van theoloog Ruard Ganzevoort op zijn blog en het commentaar van Trouw zelf op 18 januari.