Crisis

Deze bijdrage is begin oktober 2016 gepubliceerd in het verenigingsblad UCEA van CHJC, vereniging van Christelijke LHBT-ers van uiteenlopende religieuze achtergrond.

Omwille van het onderwerp (geloof en homoseksualiteit) publiceer ik dit kritische stuk ook hier op mijn website. Zoals ik nooit in discussie ga over hetgeen ik op mijn website en elders publiceer, ga ik over deze bijdrage evenmin in discussie, noch hier, noch op Twitter of Facebook, noch op de Algemene Ledenvergadering van CHJC (eind oktober 2016). Mijn stuk is helder, verwoordt mijn mening en zorgen en die behoeven geen aanvulling, laat stáán gesust te worden.

Ik laat eenieder vrij om het met mijn mening, alhier verwoord, al dan niet eens te zijn en er een andere mening op na te houden. Voor verdere leesuggesties verwijs ik naar het ‘Lectori Salutem’ op mijn website.

Zit CHJC in een crisis? Wie de mededeling, getiteld “Kruispunt”, van de landelijke voorzitter bij de uitnodiging voor de ALV van 29 oktober a.s. gelezen heeft (zie de digitale CHJC-Nieuwsbrief van 4 september jl.) kan zich niet aan die indruk onttrekken. Plots is het landelijk bestuur gereduceerd tot één persoon: de voorzitter. In korte tijd is iedereen foetsie!

(Update: in UCEA van oktober 2016 geeft de landelijke voorzitter inmiddels aan er ook mee te gaan stoppen.)

Lees meer over dit bericht

Advertenties

“anders. Leben!”

Reclamebord in Keulen. ©Emmanuel

De jaarlijkse Gay Pride in Keulen, begin juli jl., was weer een waar feest! Goede organisatie, geijkt programma met afwisseling en traditie, zoals een CSD-kerkdienst . Net als bij andere Prides is er een flinke aanloop naar de Parade als grootse apotheose. Die aanloop bestaat doorgaans uit allerlei culturele activiteiten die een aantal dagen of zelfs weken bestrijken en die wij niet meemaken. Je kunt niet alles, zeker niet als je van ver(der) weg komt.

De Keulse Gay Pride heeft ieder jaar een pakkende slogan, waar alle activiteiten aan gelinkt worden. Dit jaar was dat “anders. Leben!” In het Nederlands verschilt het maar één letter : “anders. Leven!” Ik heb nergens iets over deze slogan gelezen of er bewust naar gezocht. Ik ben dus zo vrij om over deze slogan eens mijn gedachten te laten gaan.

Als je het zonder de punt leest, lees je: “anders leben!”.

Twee jonge homo’s en een travestiet. Hoe divers! ©Emmanuel

Je wilt leven met alle facetten die het leven biedt en zoals God je geschapen heeft. Maar ja, als je ‘anders leeft’ ben je al snel een buitenbeentje, een apart geval, die niet voldoet aan ‘de norm’. Welke norm? Die van welke kerk of religieuze club dan ook? De norm van hen die niet ‘zo’ zijn? Die hetero-norm, die soms zodanig ingepeperd en opgelegd wordt dat jonge homo’s geen andere uitweg weten dan de dood? En aan wie ligt het dan dat zij in helse wanhoop zich van het leven beroven? Wee die mens die zich zo met goddeloze normen, waarden en morele wetten vergrijpt aan het leven van Gods kinderen?

Een jaarlijkse vaste deelneemster in een rolstoel. Haar uitbundige enthousiasme is iedere keer weer aanstekelijk en ontroerend! ©Emmanuel

Niemand is gelijk. Het klinkt erg clichématig, maar het is een waarheid die stáát. Ieder mens is anders. Zelfs eeneiige tweelingen verschillen van elkaar. Tijdens zo’n Parade wordt pas duidelijk hoe enorm divers de homogemeenschap is, laat staan de wereldbevolking. Leernichten, sm-clubs in de meest ondenkbare variaties en fantasieën, roze minder-validen, “Cool! Mein Lehrer ist schwul!”-vereniging tot en met het homomannenkoor “Die Zauberflöte”!

En nu die slogan lezen mèt die ‘punt’: “anders. Leben!”

Iedereen leeft en beleeft alles anders, maar iedereen heeft het leven gekregen en mag leven. Dat ‘anders-zijn’ mag nooit een reden zijn voor anderen om iemand het leven te ontzeggen, al gebeurt dat laatste bijna dagelijks in bloedige aanslagen op homo’s, ‘afvallige’ Islamieten en ‘ongelovige’ Christenen en onschuldigen burgers.

Aanvang van de Gay Parade in Keulen: solidariteit met de slachtoffers van de homofobe aanslag op Gayclub Pulse in Orlando. Een grote vlag met een aanklacht tegen homofobie en 49 deelnemers dragen ieder een foto van één van de 49 dodelijk slachtoffers. Op de achtergrond aan de lantarenpalen 49 regenboogvlaggen…. Aangrijpend! ©Emmanuel

Of je nu gelovig bent of niet: ieder weldenkend mens keurt die aanslagen af. Anders-zijn en anders leven mag nooit de aanleiding zijn om die persoon te doden in daad òf door woord.

Aankondiging CSD-kerkdienst. En de kerk puilde uit….!! ©Emmanuel

Er is niets mis met mensen die willen leven volgens bepaalde morele normen en waarden. Als die normen en waarden je gelukkig maken, als hetero, als homo, al dan niet (meer) praktiserend…prima!! Begrijp mij dus niet verkeerd! Maar wanneer jij die waarden en normen verkondigt als de enige ware en juiste normen en dus iedereen zich, linksom of rechtsom, aan die normen moet voldoen, dan wordt er voorbij gegaan aan de veelzijdigheid, veelkleurigheid en eerbiediging van Gods schepping. Niets is zo funest voor de ontwikkeling van ieder mens dan dat verstikkende moraal (niet door God maar door mensen verzonnen) opgelegd wordt aan de massa.

Laten ook wij, LHBT-ers, ieder mens gunnen hetgeen wij zo belangrijk vinden. Of dat nu het leven is, het huwelijk, de intimiteit, de lol en lust van de seks, een eigen plek, ieders eigen feestje, acceptatie en eerbiediging van ons leven en onze levensstijl. Iedereen leeft anders en wil dat in vrede en met liefde. Jij bent anders? Jij mag léven!

“anders. Leben!” Een Godsgeschenk!!

En dàt moet je ook ná een inspirerende en vernieuwende vakantie proberen vast te houden….

Juicht alléén voor de Heer

Jumbo bedacht een actie om de winkel-portemonnaie te spekken. Het WK-voetbal is dan natuurlijk voor menig winkelketen een perfecte aanleiding, dus ook voor Jumbo. Couturier Roy Donders mocht een oranje WK-pak ontwerpen, dat tot “Juichpak” gedoopt werd. De kas van Donders werd dus ook dondersgoed gespekt. De geldstromen die direct of indirect met het WK-voetbal (of welk sportevenement dan ook) te maken hebben roepen al jaren de nodige vraagtekens op, maar daar gaat het hier niet om.

Jumbo heeft al een aardige landelijke dekking en dus streek Jumbo ooit ook neer in Barneveld. Barneveld ligt in de zogenaamde ‘Bible-belt’, een woongebied van strenggelovige Christenen die als een strook door Nederland loopt, vanaf Zeeland tot in West-Overijssel.

In Barneveld trok Jumbo de zojuist opgezette actie haastig in. Alle teksten, posters, slogans en artikelen werden in recordtempo voortijdig weggehaald, want het zou de gelovigen wel een tegen het hoofd kunnen stoten. Tenminste, deze versie wordt graag binnen ultra-gereformeerd Nederland gebezigd. Inderdaad, goed lezen blijkt een hele kunst te zijn….

Er hebben enkele gelovigen geklaagd over deze actie. Over het precieze aantal klagers gaan ook al de wildste geruchten: van enkelen tot “de wereld was te klein in Barneveld”, wat kan duiden op een massale orthodox-Christelijke oploop bij de plaatselijke Jumbo-super. Hoeveel het er waren? In ieder geval viel de ‘gristelijke’ goegemeente over de achternaam (!) van Roy Donders…! Jawel!

Als u mij vraagt wat daar onchristelijks aan is, moet ik u het antwoord schuldig blijven. Dat er binnen de Rooms-Katholieke Kerk een Nederlandse Zalige, Peerke Donders uit Tilburg als een voorbeeld van een groot gelovig en dienstbaar mens aan de (RK-)gelovigen wordt voorgehouden laat bij mij de twijfel over de onzuiverheid van deze naam alleen maar toenemen. De uitleg die gegeven wordt: de slogan ‘we geven ze op hun donders’, een knipoog naar de achternaam van de Brabantse paillettenkoning, roept bij de gelovigen een associatie op met de duivel.

Jaja! Ooit was ik in Den Haag naar een kerk geweest die het dichts lag bij mijn toenmalige woning. Ik wist dat het een protestantse kerk was, dus ik nam mijn “Liedboek voor de Kerken” mee. Fout, helemaal fout! Men zong er nog een oude hele-noten-berijming uit ergens de jaren ’30 van de vorige eeuw. Ach, niks mis mee, maar het duurt dan allemaal wat langer. Het duurde ook nogal wat langer door de preek, waarin de vloer werd aangeveegd met het WK-voetbal van dat moment. De kleinzoon van de dominee liet vol trots zijn pas vergaarde oranje pet zien, waarop de dominee zei: “Hij staat je niet.” Waarop kleinzoon-lief in al zijn onschuld zei: “Jawel hoor, kijk, ik kan hem ook met de klep naar achteren doen. Gááf!” Maar opa was onheilspellend helder: “Op een Christen-hoofd past geen Oranje pet!!” Bij het aanhoren van deze (eerlijke, maar verder totaal van opvoedkundige onwijsheid getuigende) bekentenis zakte ik wat verder weg in de kerkbank, nog nèt een kreet van totale verbijstering inslikkend!

U snapt al waar ik heen wil? De weerzin tegen een oranje Roy Donders-juichpak zit dieper. De afschuw van al die oranje prullaria en dito gekte is fundamenteler. Afgezien van het feit dat de oranje kleur in ons land een uiting is van onze band met ons Vorstenhuis en waar de kleur oranje ook binnen de streng-Christelijke leefwereld gebruikt wordt voor uitsluitend (!) dat doeleinde, is elke andere band van die kleur des duivels, want het staat synoniem voor een losgeslagen leefstijl, een soort van carnaval, dat je binnen de gereformeerde wereld niet mag/zult aantreffen.

In zekere zin begrijp ik de weerzin tegen deze oranjekoorts! U zult die bij mij evenmin aantreffen, laat stáán één van 105.000 (inmiddels uitverkochte) oranje juichpakken van de homoseksuele (oeps!) Roy Donders. Maar wie het wil aantrekken: mijn zegen heb je. Maar ga mekaar niet knechten met de Bijbel in de hand, al zal ze dat in de Bible-belt, inclusief de strenge kerkgangers in Barneveld, worst wezen. Zij bashen (dwz: onderuit halen) die wereldse en duivelse WK-uitwassen en vinden het dan raar dat hun geloof door de andere partij gebashed wordt. Tja…

Kom, laten we de strijdbijl begraven! Zullen we er met z’n allen een vredesbiertje op drinken? Duvel (sic!) bijvoorbeeld? Gewoon verkrijgbaar in de Barneveldse Jumbo….