Sodoma

Maandag 18 februari jongstleden verscheen (ook tegelijk in het Nederlandse taalgebied) het boek “Sodoma, het geheim van het Vaticaan”, over de cultuur van verborgen homoseksualiteit binnen het Vaticaan, geschreven door Frédéric Martel, zelf ook homoseksueel.

Het lezen zal ongetwijfeld rode oortjes op gaan leveren. De schrijver heeft talloze ontmoetingen en gesprekken gehad met vele medewerkers en hij heeft zijn ogen en schrijfkunst ruim vier jaar goed de kost kunnen geven, zo heb ik vernomen. Eigenlijk is het geen nieuws, wel de omvang, de details en de hypocrisie achter dit alles.

We waren natuurlijk al veel eerder op de hoogte. In vroeger eeuwen waren menig paus en kardinaal evenmin preuts aangelegd. En 25 jaar geleden verscheen het boek “Homo in de Heer” van de hand van Henk Müller, over o.a. de broeierige sfeer indertijd op het priesterseminarie Rolduc in Limburg. In de jaren ‘80 kwam ik daar al, was mij over mezelf nog maar van weinig bewust en pas later vielen bij mij diverse puzzelstukjes op hun plaats. Ook de roman van Jan Cartens “De roze bisschop”, eveneens uit 1994 (met een verwijzing naar het aftreden van bisschop Bär van Rotterdam) windt er geen doekjes om. En de afgelopen jaren, waarin het Meldpunt van Seksueel Misbruik in de Rooms-Katholieke Kerk van Nederland haar werk heeft gedaan, is er heel wat gepubliceerd over de moraal van de RK-Kerk, het verplichte celibaat, (homo)seksualiteit en de vele gevallen, wereldwijd, van seksueel misbruik in en buiten religies. Met de Synode over het misbruik in de RK-Kerk (21-24 februari 2019) in Rome, waarin paus Franciscus flinke stappen wil zetten, zullen opnieuw genoeg publicaties en onthullingen het licht zien. Bovendien heeft de recente commotie omtrent de zogenaamde “Nashville-verklaring” over religie-grenzen heen haar uitwerking, in welke richting dan ook, niet gemist en haarfijn aangetoond, dat gelovigen en niet-gelovigen ook samen kunnen optrekken tegen religieus gevoed onrecht, wat ook voor God een gruwel is!

Vragen die dit alles en het nieuwe boek “Sodoma” oproepen zijn er legio. Er zal opnieuw heel veel gepubliceerd gaan worden. Ik zal dat zeker gaan lezen, evenals uiteraard het boek “Sodoma”. Ik weet ook nu al dat vele ‘Roomsche’ moraalridders in Nederland de messen aan het slijpen zijn. Ik weet ook dat er onder hen priesters zijn die hun hand beter in eigen boezem kunnen steken, omdat zij onderdeel zijn van hetgeen “Sodoma” beschrijft: ontkenning cq verberging van hun eigen homoseksualiteit / homoseksuele praxis / seksueel misbruik, maar naar buiten toe de recht-in-de-leer-priester zijn: onkreukbaar en trouw in de leer. Ik weet van een priester dat hij zwijggeld heeft betaald en zich juridisch zodanig heeft ingedekt, dat je van goede huize moet komen om er een serieuze zaak van te maken. Want ook een bisschop die daar van moet weten houdt nog steeds zijn mond. Wellicht dat “Sodoma” iets in gang zet.

Begrijp me goed. Ook ik ben een tijdlang oneerlijk geweest, ben vanwege celibaatsproblemen uit het klooster getreden en heb mensen daardoor veel pijn gedaan. Ik ben erdoor gelouterd, hopelijk ook wijzer geworden en in ieder geval gelukkig! Ik weet wat er speelde en speelt. Ik weet ook dat eerlijkheid het langst duurt en uiteindelijk het vruchtbaarst is voor het verdere leven. Ik weet wat barmhartigheid doet met een mens. Daarom ook ben ik vóór het brengen van klaarheid in scheefgegroeide zaken als misbruik, doofpotten, oneerlijkheid en hypocrisie. Daarom ook is het goed dat het boek “Sodoma” verschijnt en gelezen wordt.

Gaat er wat veranderen? Ik weet het oprecht niet. Wat mag er veranderen van mij? Ook al ken ik genoeg celibatairen die gelukkig zijn met hun levensstaat en hun keuze daarvoor, tòch ben ik niet voor een verplicht celibaat van priesters in de pastoraat (en die niet lid zijn van een religieuze orde of congregatie), maar voor een vrijwillige keuze daarin: vrij om het aan te gaan en vrij om met een partner samen te leven.

De kern van het probleem is naar mijn overtuiging gelegen in de Christelijke kanalisering en ‘culpabilisering’ (kweken van schuldgevoel) van de seksualiteit, waardoor een verkrampt en verknipt omgaan met (homo)seksualiteit ontstaat. En de seks wordt, simpel gezegd, teruggebracht tot het voortbrengen van nageslacht binnen het huwelijk van één man en één vrouw. Alle seks die daar niet aan voldoet is daardoor zondig. Conclusie: de Kerk is bezig met regels, moraal en gesteggel en niet met de (gelovige) mens die zingeving en bevestiging zoekt.

Wanneer Gods Schepping, de mens en het geluk van iedere mens centraal komen te staan in de regelgeving, opvattingen, Bijbel-interpretatie, verkondiging en pastoraat, dàn zou het zomaar kunnen dat het tij te keren is. Het is een weg met een lange adem, maar kan meerdere boeken als “Sodoma” voorkomen.

Jullie weten nu met welke insteek ik dat boek ga lezen. Ik hoop dat velen het boek gaan lezen. Misschien ga je het inderdaad lezen om rooie oortjes te krijgen of uit sensatiezucht. Ik snap dat best. Ik ben ook nieuwsgierig. Maar ik laat mijn geloof hierdoor niet ondersneeuwen. En altijd, ook met het lezen over dat broeierige Vaticaan, zal de mooiste levensles die ik ooit kreeg van mijn vroegere abt als een licht op mijn levenspad zijn: “God staat boven alle Kerken!”

En na het lezen van “Sodoma”?
Terug naar Jezus met zijn boodschap van LIEFDE…

Gerechtigheid

Er was eens die eigenaar van de agrarische groothandel De Boer in Drachten, die na een tweetal gesprekken Bas van der Meer als stagiair had aangenomen. Beiden waren positief en alles was rond. Toen kwam meneer de Boer op sociale media toevallig (!) de Facebookpagina van Bas van der Meer tegen en las dat hij homoseksueel was en een vriend had.

Bas van der Meer (l) & partner. ©Bas van der Meer

Nu is meneer de Boer nogal streng in het geloof en kon hij het niet voor zichzelf verantwoorden dat hij zo iemand in dienst zou nemen. Daarom stuurde meneer de Boer een brief waarin hij Bas alsnog afwees. Hij verwoordde dat als volgt:

Wij hebben iets gezien op je Facebookpagina en dat is je seksuele geaardheid en vooral het uitleven van die geaardheid (je hebt een vriend). Dat je die geaardheid hebt is niet het punt, maar het uitleven daarvan wel. Wij zijn een christelijk bedrijf en voor ons is dit een punt waar we ons niet mee verenigen mogen.

Verrassend? Veelzijdig? ©De Boer Drachten

Die meneer de Boer zoekt gerechtigheid in zijn leven; een schone zaak. Hij verklaarde dat hij in de Bijbel leest dat hij God meer moet gehoorzamen dan mensen. En omdat God in de Bijbel geschreven heeft dat homoseksualiteit niet gepraktiseerd mag worden, heeft hij besloten dat hij die stagiair alsnog niet moet aannemen. Zo zoekt meneer de Boer de gerechtigheid in zijn leven. Meneer de Boer mag zichzelf wel lekker seksueel uitleven, want hij is ongetwijfeld heteroseksueel en netjes getrouwd en na dat trouwen kunnen de remmen los. Iemand die volgens meneer de Boer zich niet letterlijk houdt aan de Bijbel wil hij niet om zich heen hebben. Dat gedrag is waarschijnlijk besmettelijk, vies, vulgair, etc., iets wat meneer de Boer verre van zich wil houden. Ik herken dat. Ik hoorde ooit van iemand van een zware gezindte, dat hij een homostel nooit op bezoek zou willen hebben omdat hij zijn kinderen niet wil blootstellen aan twee samenlevende en bij hem samen op de bank zittende homoseksuelen. Zo fungeren Bijbel, Bijbelinterpretatie en bepaalde kerkelijke opvattingen als oogkleppen tegen die boze en losgeslagen buitenwereld, maar wellicht ook als afreageermiddel voor de eigen niet-heteroseksuele gevoelens….

Een kwade meneer de Boer uit Drachten. ©RTV Noord (screenshot)

Meneer de Boer is kwaad omdat de afgewezen stagiair hem niets verteld heeft over het feit dat hij homoseksueel is en het ‘uitleeft’. Hij is kwaad omdat die stagiair dat niet pikt. Hij vindt het ‘triest’ en ‘laag’ dat Bas deze zaak publiekelijk bekend heeft gemaakt en een rechtszaak heeft aangespannen wegens discriminatie. Het liefst had meneer de Boer het in de doofpot gezien, want dan was hij lekker buiten schot gebleven en de overwinning behaald. Goddelijke gerechtigheid!

Maar nee. Meneer de Boer wordt veroordeeld! Jawel! De afgewezen stagiair moet van hem 1500 Euro schadevergoeding krijgen en meneer de Boer moet 800 Euro boete betalen (1600 was de boete waarvan 800 voorwaardelijk) aan de Staat.

Maar wacht: meneer de Boer gehoorzaamt God meer dan de mens en plaatst zo het geloof boven de wet. Daar komt weinig goeds van, zie IS.

Moord op 49 homo’s in een gayclub in Orlando op 12 juni 2016, gevoed door het gedachtengoed van IS, dat geloof boven de wet stelt. ©Steve Nesius/REUTERS

Dan wordt het nog een heel slepend conflict, want meneer de Boer vindt dat God hem in het gelijk stelt. Als meneer de Boer nu een flinke vette Gereformeerde Vent is, dan betaalt hij niet, slaat alle aanmaningen resoluut af, gaat zich verzetten tegen zijn arrestatie en laat zich al helemaal niet opsluiten wegens weigering van het betalen van de boetes. Meneer de Boer was als verdachte in ieder geval níet aanwezig bij de uitspraak!

Kwaliteit? ©De Boer Drachten

Mensen als meneer de Boer zijn niet te veranderen en zullen ook de Bijbel niet anders gaan lezen. Mensen als meneer de Boer zullen ook de Bijbeltekst

Geef aan God wat God toekomt en aan de keizer wat de keizer toekomt

ook bezien langs hun eigen oogkleppen, net zoals de homo’s met hun achtergrond de Bijbel zullen lezen en interpreteren naar hun geaardheid en levensinvulling. Dat mag allebei! Met mijn achtergrond en mijn verontwaardiging heb ik deze column in deze cynische toon geschreven. En ja, dat deed ik nu ook over de Bijbel. Daarom lees ik in de Bijbel het liefst passages die een vredig samenleven met mijn medemensen bevorderen. Leer ik dan ook een keer om minder cynisch te zijn over mensen als meneer de Boer? Da’s best hard nodig, toch? Misschien moeten meneer de Boer en ik samen maar eens op een acceptatie-cursus.

Oh nee, bah! Meneer de Boer naast een homo die zich ‘uitleeft’ op seks! Gatsie!

Aangrijpend drama: Musical “Lelies”

Wij kregen via de GayKrant de gelegenheid om met een flinke reductie op donderdagavond 17 november 2011 naar een try-out van de Musical “Lelies” van Judas Theaterproducties te gaan in de Fakkelteater (zonder ‘h’…) te Antwerpen. Van de honderd voor de GayKrant-lezers apart gelegde kaarten zij er 6 afgenomen…

Die overige 94 holebi-lezers hebben wat gemist, al kunnen zij nog, na de wereldpremière van zondag 20 november, vanaf 24 november voor de volle prijs gaan genieten in de Rode zaal van het Fakkelteater t/m 17 december 2011. Dat is een heel korte tijd voor de kwaliteit, zanggenot en meeslependheid die geboden worden. Prachtige zangstemmen, unieke opbouw van de voorstelling, sensuele uitstraling van de jonge spelers Timo Descamps en Matthew Michel en een aangrijpende inhoud zijn, wat mij betreft, klaar voor een grotere aanpak èn langere speelduur, óók in Nederland.

De Musical heeft een realistische inhoud. Wie de geschiedenis rond Marietje Kessels uit Tilburg kent (en anders googel je maar effe) heeft al een mooi voorbeeld… Overal zijn er gebeurtenissen weggepoetst, onder de pet gehouden of, zo je wilt, in de doofpot gestopt. Dat gebeurde niet alleen in de Kerk, dat geschiedde ook in families. Het gebeurt nog steeds overal en dat zal altijd blijven gebeuren.

Dat de schrijver Michel Marc Bouchard van het aanvankelijke maar ook verfilmde toneelstuk “Lelies” koos voor de kerk mag in deze tijd een begrijpelijke keuze zijn. Kernthema’s van “Lelies” zijn homoseksualiteit, verdraagzaamheid, het stimuleren van de vrije meningsuiting van jongeren en het pleidooi voor gelijke kansen voor iedereen.

De verhaallijn in het kort:

In 1952, speelt een groep gevangen, onder leiding van de oude Simon Doucet, een toneelstuk voor bisschop Jean Bilodeau. Voor Simon is het toneelstuk een finale biecht. Het toneelstuk is gebaseerd op de gebeurtenissen die zich veertig jaar daarvoor hebben afgespeeld in het plaatsje Roberval, waar Simon Doucet en Jean Bilodeau samen studeerden aan het Sint Sebastiaan College.

Rechts de oude Simon met de bisschop, kijkend naar het toneel over het verleden.

Simon is verliefd op de jonge graaf Vallier de Tilly, een geruïneerde Franse aristocraat die samen met zijn moeder verbannen werd naar Roberval. Gravin De Tilly wacht nog steeds op de terugkeer van haar echtgenoot die in Frankrijk de terugkomst van de monarchie voorbereidt.

De jonge graaf Vallier de Tilly (r) met zijn geliefde Simon.

Het toneelstuk van de gevangenen vertelt het verhaal van de relatie tussen Vallier en Simon. Een relatie die ontdekt wordt, mede door toedoen van de jaloerse Bilodeau. Maar naarmate het toneelstuk vordert wordt duidelijk wat de ware toedracht is.

Onwetend over de toekomst voor 't laatst samen....

Simon bewijst dat hij reeds veertig jaar onterecht gevangen wordt gehouden en dat niet hij, maar Bilodeau verantwoordelijk is voor de gewelddadige dood van Vallier.

Een gebroken bisschop Jean Bilodeau aan het eind van de finale biecht van de oude Simon

“Les Feluettes” (Lelies) is zonder twijfel het populairste toneelstuk van Michel Marc Bouchard, maar auteur Allard Blom, componist Sam Verhoeven en regisseur Martin Michel bewerkten dit succesvolle stuk tot een musical. Wereldwijd was het toneelstuk al te zien in meer dan 40 landen, waaronder Nederland. In 1996 verfilmde de Canadese regisseur John Greyson het stuk. De film won verschillende prijzen waaronder een Genie Award voor ‘Beste Film’.

De Musical “Lelies” is een bezoek méér dan waard! Gáán dus!!!