Tegenstem Nashville-verklaring

Op 4 januari openbaarde de zware Christelijke hoek de Nederlandse versie van de Nashvilleverklaring (een vertaling van de Amerikaanse verklaring uit 2017 waarin zeer conservatieve standpunten over homoseksualiteit en transseksualiteit worden opgetekend in 14 artikelen). Daarin worden zorgen geuit omtrent de teloorgang van het traditionele gezin en worden homoseksualiteit, genderdiversiteit, polygamie, etc. buiten Gods bedoeling geplaatst.

Deze Nashvilleverklaring maakte in korte tijd vele al dan niet gelovige hetero’s en niet-100%-hetero’s kwaad, verdriet en opstandig.

Met dezelfde zekerheid waarmee deze Nashvilleverklaring is geschreven zeg ik nu:
Die reacties zijn een onverwachte en unieke afstraling van de gemoedstoestand van onze God omtrent deze Nashvilleverklaring, die buiten Zijn medeweten om in gang gezet is.

Na het lezen van deze Nashvilleverklaring schreef ik als gelovige homoseksueel de volgende recht-uit-het-hart-reactie, welke ik opstuurde naar het info-adres van bovengenoemde website, info@nashvilleverklaring.nl.

Ik poog erop te vertrouwen dat de verstokte en verkilde harten van hen die deze Nashvilleverklaring al dan niet met een handtekening ondersteunen (en daarmee op de stoel van God zijn gaan zitten) zullen terugkeren van de ingegane weg van duisternis, moord in daad en woord, slaafsheid en liefdeloosheid.

Beste mensen,

De Nashvilleverklaring klopt niet.

Wie de Bijbel letterlijk leest, leest daarin NIETS wat de LIEFDE tussen twee mensen mensen van gelijk geslacht in de weg staat.
Dus daarin gaat u allen in tegen Gods grootste wet.

Als u letterlijk de Bijbel leest, leest u dat alle mensen die ‘het’ doen met iemand van hetzelfde geslacht gedood moeten worden.
En dat doet u niet, dus u leeft niet naar de ‘letter van de wet’ die u zo verdedigt.

U zult zeggen:
“Maar er staat geschreven dat wij niet mogen doden.”
Klopt!
En ná dat boek Exodus waarin dat geschreven staat komt er een tsunami van bloed uit de Bijbel van de moord op vele volken ‘in naam van de Heere’ omdat zij volgens de schrijvers van de Bijbel Gods vijanden zouden zijn.
Hoezo: gij zult niet doden? 

Als u consequent naar de ‘Woord van de Heere’ wilt leven, zult u allen in de leer moeten gaan bij IS, die op eenzelfde manier Gods Woord verkracht, ontkracht en interpreteert naar eigen goeddunken tot instandhouding van eigen religie, met moord op alle vijanden Gods.
Bij IS kunt u precies afkijken en leren hoe u dat in praktijk kunt brengen.
Als u dus àfkeurt wat IS doet, leeft u niet zuiver naar Gods Wil zoals u dat leest, leert en wilt lezen en leren.

“Iedere ketter heeft zijn letter” is een bekend gezegde.
U zult dat ongetwijfeld op mij van toepassing achten.
Ik kan u zeggen: dan is dat wederzijds!

Echter: ieder weldenkend mens ziet en erkent de inconsequentie van de Bijbel.
En ik denk bijna zeker te weten dat u de praktijken van IS afkeurt, net zoals ik dat doe.
Dus keert u in feite diezelfde zondige en liefdeloze geloofsregels en geloofspraktijk de rug toe.
Dat is dus óók Gods opdracht aan u met betrekking tot uw Nashvilleverklaring en uw goddeloze wijze van Bijbel-lezing en Bijbel-interpretatie.

Ook ik heb zondige en liefdeloze geloofsregels en geloofspraktijk de rug toegekeerd en God zegent mij en mijn homoseksuele relatie met mijn man overvloedig, evenals mijn Pro Deo(!)-werk voor mijn Kerk en de grote en kleine wereld waarin ik leef.
Moge dat ook aan u allen gegeven zijn!

Keer terug op uw zondige schreden en het zal u goed gaan!

Met broederlijke groet in alle kleuren van Gods Regenboog.

Advertenties

“Vrede op aarde”…?

Kunstwerk aan de voet van de kathedraal in Antwerpen: een kindje slaap op een slang. ©foto: Emmanuel

Onlangs waren wij in Antwerpen. Pal voor de ingang van de kathedraal was in het plaveisel een kunstwerk verwerkt, dat op indringende wijze de vrede, verwoord in Jesaja, uitbeeldt: een kindje, kwetsbaar en klein, slapend op een slang. Of zou het Jezus zijn, die laat zien dat het kwaad nooit het laatste woord heeft? Toen voelde ik al een blogje opkomen. Bij deze!

In het Bijbelboek Jesaja, waaruit veel gelezen wordt op weg naar Kerstmis toe, staan verhalen die het hunkeren door de mensheid naar vrede prachtig in beeldende taal onder woorden brengen. Die vrede, die saamhorigheid en geluk zullen komen als de Messias, de Verlosser komt. En Hij kwam, zo hebben wij dat altijd meegekregen en vieren we nog ieder jaar.

Maar ik kan niet zeggen dat de vrede er sindsdien mee is toegenomen. De situatie van de wereld van toen en nu zijn nogal vergelijkbaar. Toen was er onrust, waren er zelfzuchtige leiders, talloze religieuze farizeeërs en stonden mensen elkaar naar het leven. Het is nu niet anders…

Moeten we die vrede dan anders interpreteren? Als een vrede van het hart? Moeten we het lijden dat ons overkomt als beproeving van God zien? Dat maar weinig mensen een ‘vrolijk Kerstfeest’ hebben, zoals een collega mij zei? Pas in de Hemel zal alles goed en mooi zijn? Maar komen we daar wel? Wij zijn toch slechts zondaars? Jezus kwam het Licht brengen voor iedereen en ondertussen worden mensen bang gemaakt of nog verder in de winter- of levensdip geduwd met de ‘leer’ dat we nog steeds in duisternis leven, zoals de plaatselijke Gereformeerde Gemeente het huis-aan-huis verspreidde.

Wat zei Jezus in zo’n situatie? “Huichelaars! Gij legt mensen ondraaglijke lasten op!” (Lucas 11,46). Want juist dàn wordt er geknecht, zal er geen vrede in ieders hart komen, heeft niemand een ‘vrolijk Kerstfeest’, komt het lijden aan het geloof niet van God maar van de mensen, bestaat er geen Hemel, zullen we daar dus nooit komen, blijven wij zondaars en dwalen wij rond in duisternis!

De Kunst (met hoofdletter ‘K’!) is om in de verhalen van de Bijbel de vrede, liefde en saamhorigheid naar boven te halen en dat in ons leven structureel handen en voeten te geven. Wij zijn de ledenmaten van Onze Lieve Heer! Wij maken Hem zichtbaar door zelf aan slag te gaan met vrede, liefde, naastenliefde. Onbevooroordeeld, over grenzen van onze eigen geloofgroep heen, elkaar zien als mensen op zoek naar geluk, elkaar bemoedigend en opbeuren. “Wat gij aan de minsten der mijnen hebt gedaan, hebt gedaan Mij gedaan.” (Matteüs 25,45).

Hoe mooi zijn die Messiaanse dromen bij Jesaja (11, 3-9):

Niet naar uiterlijke schijn spreekt hij recht en hij doet geen uitspraak op grond van loze geruchten; hij geeft de geringen hun recht en de armen in het land krijgen een eerlijk vonnis. Hij kastijdt de verdrukkers met de roede van zijn mond en de bozen doodt hij met de adem van zijn lippen. Gerechtigheid draagt hij als een gordel om zijn lenden, en trouw als een gordel om zijn heupen. De wolf en het lam wonen samen, de panter vlijt zich neer naast het bokje, het kalf en de leeuw weiden samen: een kleine jongen kan ze hoeden. De koe en de berin sluiten vriendschap, hun jongen liggen bijeen. De leeuw eet haksel als het rund, de zuigeling speelt bij het hol van de adder, het kind strekt zijn hand uit naar het nest van de slang. Niemand doet nog kwaad of handelt nog verderfelijk op heel mijn heilige berg.

Wat een sterke oproep aan ons allemaal … wij, op weg naar Kerstmis … wij, op zoek naar vrede … naar liefde … naar elkaar …

Dàn vinden wij dat pasgeboren kindje, slapend bij de slang….

Terugblik op 2015…

Terugblik op 2015…

Waarin verlies van een vriend
mijn hart verscheurde…
Waarin gouden trouw
in blijdschap gevierd werd…
Waarin dankbaarheid
voor intens geluk hernieuwd werd…
Waarin mijn geloof en homoseksualiteit
opnieuw Zijn zegen ervaarden…
Waarin diepe haat en eigen gelijk
door systematische rechteloosheid zo nabij kwamen…
Waarin de tranen van een vriend
om zijn dode moeder mijn ziel raakten…
Waarin doorleefde barmhartigheid
mij beschermde als adelaarsvleugelen…
Waarin vriendschap-voor-het-leven
mij opnieuw ten diepste ontroerde…
Waarin die duisternis en licht mij bevestigden:
“Ik ben een bevoorrecht mens!”

Aldus:
Zalig 2016!