Bede

“Piëta” (De dode Jezus in de armen van z’n moeder Maria)©️Albert Servaes, 1921

De grote waarde van het leven
besef je vaak
wanneer een ander het af moet geven

Het einde van een levensverhaal
voor de zoon van een collega.
Een ongelukkige val bleek fataal,

hoop en vrees vulden z’n laatste dagen.
Dertig jaren jong,
zijn ouders met geloof en vragen.

Een dode zoon in moeders armen,
een vader vol van tranen,
samen zoekend naar erbarmen.

Geef hun licht, geef hem Licht.
Draag ieder door de dagen
naar leven en uitzicht.

Hoe actueel kan Kerstmis zijn

Jezus werd ongeveer 2019 jaar geleden geboren. Dat is al hééél lang geleden. Het is beeldend beschreven in de Bijbel, wat voer is geweest voor zowel sceptici als vromen, tot aan vandaag de dag toe.

Zoals alle oude en beeldende verhalen heeft ook het geboorteverhaal van Jezus een boodschap. En ook de boodschap die eruit te ’hengelen’ is hangt af van de persoon die aan het ’vissen’ is…

De historische geboorte staat voor mij buiten kijf, evenals de impact van Jezus’ komst op aarde, in welke vorm die impact dan ook, positief of kritisch, gestalte krijgt, toen en in ons huidige tijdsgewricht.

Als ‘vrij-zinnig’ gelovig mens durf ik de traditionele vreugde om Jezus’ komst te delen, maar het evenzo kritisch te bezien, zie ook m’n inleiding hierboven.

En in deze periode zie ik via allerlei media verschillende interpretaties van het kerstverhaal voorbij komen, die mij aanspreken.

Zo is daar kunstenaar Bansky, die een traditionele kerstgroep neerzet tegen de achtergrond van een met graffiti beschilderende betonnen wand, waarin een gapend mortiergranaat-gat zit als zijnde de Ster boven Bethlehem, uitdrukking van de gespannen verhoudingen tussen Israël en Palestina.

Zo is daar die kerstgroep in Amerika: Maria, Jozef en Jezus, ieder apart in een kooi, gescheiden van elkaar, want zij zijn vreemdelingen, vluchtelingen.

En die moderne Heilige Familie, waarbij Jozef zich ontfermt over de pasgeboren Jezus terwijl Maria rustig kan slapen. Paus Franciscus vindt het een aansprekend tafereel.

Kerstmis is een traditie, met oude verhalen en samenkomen in kerk en/of thuis; een feest waarin ieders eigen gewoontes, verlangens, verwachtingen en geloof vervat zitten. Zo wordt Kerstmis ieder jaar tegelijk actueel en staan we stil bij al het goede en moeizame in dit tijdsgewricht.

En welke boodschap ‘hengelen’ wij uit Kerstmis? Dat onze wapens zwijgen en wijzen naar vrede? Dat onze grote woorden stil worden? Dat onmin over mag gaan in liefde? Heeft Jezus, na al die eeuwen en door alle ups en downs, ons iets te zeggen? Doet Jezus ons iets voor van die vrede, dat zwijgen, die stilte en die liefde?

Zalig Kerstmis!

Vrijheid

Op 31 augustus jl. werd het Herdenkingsjaar 75 jaar Bevrijding geopend in Terneuzen met de Herdenking van de Slag om de Schelde. De NOS zendt op bepaalde momenten een serie Bevrijdingsjournaals uit, direct aansluitend op het Journaal van 20.00 uur. Ook heeft de NOS een speciale website in het kader van 75 jaar Bevrijding, waarop elke dag nieuwsberichten rond de oorlogshandelingen van 75 jaar geleden worden geplaatst. Een unieke gelegenheid om de strijd voor onze vrijheid terug te zien en daar bij stil te staan.

Onze vrijheid is een groot goed en dat gegeven wordt vaak voor het voetlicht gebracht wanneer een bepaalde vrijheid beknot dreigt te worden. Denk aan de vrijheid van geloof, meningsuiting, te mogen zijn wie je bent, hoe jij je kleedt,…. en maak het rijtje zelf maar completer!

Terwijl ik dit schrijf dendert, dankzij president Trump met “mijn grote en ongeëvenaarde wijsheid” (zijn eigen woorden…!), het Turkse leger onder opperbevel van president Erdogan met de operatie-naam “VredesLente” (‘PeaceSpring’) Noord-Syrië binnen om de Koerden aldaar te verdrijven. Je zou ook kunnen zeggen dat die dictator/terrorist land gaat inpikken (denk aan wat Poetin deed met de Krim) en genocide pleegt op de bevolking aldaar, een actie die je beter zou kunnen omschrijven als “OorlogsWinter” (‘WarWinter’). Maar nee, dat mag niet van die dictator en wie zijn actie in een negatief daglicht brengt in de (sociale) media wordt zwaar gestraft. Ik ben benieuwd…

Zie hier het gegeven, dat ik mijzelf een spiegel moet voorhouden, wanneer ik mijn eigen vrijheid van meningsuiting over de Turkse agressie verwoord en tegelijk het absurde en stuitende taalgebruik in de diverse (sociale) media aan de kaak wil stellen, wanneer bijvoorbeeld een doorrijder na een dodelijk ongeval doorgaans eenzelfde dood wordt toegewenst of in ieder geval een levenslange vorm van krepering tegemoet moet gaan.

Vrijheid. Het blijft mij en velen bezighouden. Ook binnen religies wordt vrijheid gepredikt, maar dan moet je je wel aan allerlei regeltjes en wetjes houden. Díe geven namelijk vrijheid. Jaja! Net zoals de Nashville-verklaring zijn de wetjes, regeltjes en dogmaatjes meer een krampachtig bij elkaar houden en in stand houden van de eigen cultuur en machtstructuur. “Zo is het nu eenmaal! Punt!!”

Met zo’n houding sterft elke discussie een voortijdige dood, ook waar het een verschil in Bijbel-lezen/opvatting betreft. Doorgaans zijn dat oeverloze discussies, waarin de één God ‘zus’ ziet en de ander God ‘zo’ ziet. Een mooi voorbeeld daarvan is het discussiëren over de legitimiteit van ‘homoseksualiteit’ (lees: mannen die HET met mannen doen) in de Bijbel. De ene halsstarrigheid tegenover de andere halsstarrigheid. Daar kom je niet uit en DE waarheid bestaat niet.

Op 11 oktober is het de International Coming Out Day. Op één gemeente na (Gemeente Schouwen-Duiveland) hijsen alle gemeenten in Zeeland de Regenboogvlag. Moet dat? Nee. Niks moet. Maar stáán voor diversiteit en acceptatie van iedereen, óók van hen die anders denken over LHBT-kwesties, is voor mijzelf zichtbaar in die Regenboogvlag. Het is voor mij ook weer als het kijken in een spiegel. Èn een vorm van zichtbaar willen zijn èn blijven van een nog altijd in de marge van de samenleving gedrukte groep mensen, want het laagje acceptatie en respect is maar dun.

Eigen mening, een grote mond, onderdrukkende wetjes, regeltjes en dogma’s, stoere taal in de (sociale) media, etc.: dat alles is zoiets als die ‘Punt!’ van hierboven.

Het is goed om te beseffen:

Waar mensen een ‘punt’ maken, schrijft God een ‘komma’…

…en kunnen we de vrijheid vieren!