Roze Heilige Kardinaal John Henry Newman

Icoon van de Heilige John Henry Newman, geschilderd door Ian Knowles. Kleine foto’s, v.l.n.r.: jonge John, John (zittend) samen met zijn grote liefde Ambrose, John op latere leeftijd, John in vol ornaat als kardinaal. ©️Icoon: Ian Knowles. ©️Collage: Emmanuel

Zondag 13 oktober 2019 werden een aantal nieuwe heiligen gecanoniseerd door Paus Franciscus. Eén van hen was de Engelse Kardinaal John Henry Newman (1801-1890), negen jaar geleden ‘Zalig’ verklaard. Er is veel over hem te vinden op het grote WWW. Mijn vroegere professor Kerkgeschiedenis, Peter Nissen, schreef negen jaar geleden b.g.v. de Zalig-verklaring van Newman voor het blad Volzin een goed, bondig en lezenswaardig artikel met als titel: “Eigen geweten eerst. Zalige ‘homokardinaal’ John Henry Newman”. Ik beveel het van harte aan!

John Henry Newman heeft dus veel voor de Kerk betekend. Met name zijn nadruk op het eigen geweten (wat ‘links’ en ‘rechts’ in de Kerk natuurlijk verschillend interpreteren) spreekt mij bijzonder aan. Maar ook zijn ‘roze’ kant wil ik graag benadrukken en blijvend in het daglicht plaatsen. Het is even begrijpelijk als koddig om te zien hoe totaal verschillende ‘kampen’ hem ‘claimen’ en over en weer bijzondere kanten van deze persoon benoemen dan wel verzwijgen. Ik ben niet voor niets als homo door Onze Lieve Heer op deze aardbol gezet en ik doe aan dat benadrukken van zijn roze kant dus graag mee!

John Henry richtte een zgn. ‘Oratorium’ op, een gemeenschapsvorm van priesters, om elkaar tot dienst te zijn en elkaar te stimuleren in het gebed (‘ora’) en het bereiken van idealen in het geloofsleven. En samen leven is gezelliger dan alleen leven. Een grote en robuuste mede-‘Oratoriaan’, Ambrose St.John, werd zijn onafscheidelijke metgezel in ideaal en samen-zijn.

Wij, homo’s van de 21 eeuw, kunnen ons wellicht nauwelijks voorstellen dat mensen/geliefden celibatair of zelfs bewust seksloos door het leven gaan. Zeker na het lezen van het boek “Sodoma”, over de wijdverbreide praktiserende homoseksualiteit binnen het Vaticaan en de RK-Kerk onder zogenaamd celibatair levende geestelijken, is dat wel een dingetje. Dat is ook gelijk het grote nadeel van dat boek “Sodoma”; je gaat (te snel) iedereen over één kam scheren. En ja, ook ikzelf kan me nauwelijks voorstellen dat er niks seksueels zou zijn voorgevallen tussen John & Ambrose. Feit blijft en diverse teksten (zie mijn vorige bijdrage: een spreuk-tegeltje) staven dat: ze hielden zielsveel van elkaar, konden niet zonder elkaar, liggen samen in één graf en zijn samen tot stof teruggekeerd. Liefdevolle samensmelting uiteindelijk!

Het Vaticaan/RK-Kerk/Kerkleer/Moraal zwijgt hierover in alle talen. Openheid en transparantie over (homo)seksualiteit zijn en blijven (officieel) taboe of wordt weggeredeneerd. Dat laatste wordt net zo hard doorgevoerd met de (voor velen) positieve verwijzingen naar ‘homoseksualiteit’ in de Bijbel zelf. Denk aan de liefde tussen David & Jonathan, die zo troostend en bevestigend kan zijn.

De Bijbel is Gods Woord, RK-Kerk, Kerkleer, Moraal, Zedenleer, Catechismus: allemaal Gods Wil uitdragend en bevestigend. Wij mensen hebben slechts te slikken en in de pas te lopen. Tegenspraak wordt neergesabeld in Gods Naam en tot zonde bestempeld. Einde discussie.

Voor mij zijn Bijbel, RK-Kerk, Kerkleer, Moraal, Zedenleer, Catechismus, etc. puur mensenwerk, interpretatie van wie God eigenlijk is, gedachten over God uit een ver verleden. Ik lees graag in de Bijbel, omdat ik daarin veel raakvlakken lees met mijn eigen leven en de wereld om mij heen. Ik durf in veel gebeurtenissen iets van God te zien, maar ellende komt niet van God. God is geen sarcast en sadist. Daarom heb ik ook moeite met veel passages uit de Bijbel.

Wellicht ook daarom heb ik moeite met vrome verhalen over heiligen. Dat merk ik ook bij het lezen over het leven van John Henry Newman en probeer ik mij te verplaatsen naar die tijd. Dàt is dan weer boeiend!

En daarom geeft de homoseksuele geaardheid, als dan niet gesublimeerd of geconsumeerd, kleur en fleur aan zijn persoon, aan zijn leven en aan zijn Heilig-verklaring.

En heeft de 🏳️‍🌈LHBT💕-gemeenschap er weer een grote Hemelse😇 voorspreker erbij!

Paus, kardinaal, homo, hostie

Paus, kardinaal, homo, hostie. ©️collage: Emmanuel

Vier ingrediënten voor een katholieke rel. Rel? Nee toch? Als rechtgeaarde (!) homoseksuele Rooms-Katholiek (jaja) vind ik het een zielige vertoning. De ‘preciezen’ beschermen kardinaal Eijk (al dan niet terecht) en foeteren op paus Franciscus. De ‘rekkelijken’ dwepen met de paus (al dan niet terecht) en vegen met de kardinaal de vloer aan.

De aanleiding? Meerderen!
Allereerst is er een vraag van Duitse bisschoppen aan de paus voor meer eucharistische gastvrijheid voor leden van andere Kerken, welke vraag de paus fijntjes teruglegt bij de aanvragers. Lol…
Vervolgens is er de Amerikaanse Jezuïet James Martin SJ (onlangs benoemd in de hoogste Vaticaanse adviesraad voor communicatie van de paus), die een boek (“Een brug bouwen”) heeft geschreven om toenadering te zoeken tussen de RK-Kerk en (gelovige) LHBT-ers. Wauw…
En als klap op de vuurpijl is daar ook de Belgische kardinaal Jozef de Kesel die een kerkelijke dankviering van een homo-relatie wel ziet zitten. Tjonge…
Dan is daar bisschop de Korte van het Bisdom ‘s-Hertogenbosch, die begonnen is met zijn bijeenkomsten met de LHBT-gemeenschap om te luisteren en te praten. Applaus…
En onze kardinaal Eijk gaat met gestrekt been frontaal in de aanval tegen dit alles in een buitenlands (want dàt genereert meer sympatisanten) opinie-artikel. Hoppa…

Paus Franciscus blijft verrassen. Het zijn verrassingen vanuit de pastorale hoek. De rechtlijnigen zijn doorgaans niet bepaald pastoraal en raken ervan over de zeik. Natuurlijk komen zij met steekhoudende Kerkleer-bevestigende argumenten en altijd terug te vinden in Catechismus, Kerkelijk Wetboek (CIC 1983) en misschien ook in de Bijbel. En natuurlijk is het altijd fijn voor hun dat zij zich ergens achter kunnen verschuilen. Dan ligt de ‘schuld’ van bijvoorbeeld discrimineren in ieder geval niet bij hen en hebben ze macht over weerloze gelovigen en kunnen zij de afvalligen met woorden die niet hun eigen woorden zijn (want het is Gods Woord/Wil) genadeloos neersabelen. Ik hoor ze nu al soppen van genot…

Steeds vaker moet ik constateren dat de felste kerkelijke homofoben zèlf met hun geaardheid of dubieuze verleden worstelen. Ze weten zich geen raad met hun gevoelens met betrekking tot hun ambt en drukken het weg met het fel bestrijden van die zogenaamde zonde. Daar zitten ook figuren tussen die een stil verlangen hebben naar de goeie ouwe Inquisitie-tijd. Is het niet vanwege het opruimende effect van afvalligen, dan wel vanwege de mogelijkheid tot het legaal botvieren van de (machtswel-)lusten. Feit is dat zij liever met een kleine kern (de Heilige Rest) verder willen. Ik heb menig fundamentalistische kerkleider uitspraken in die richting horen bezigen.

Het zijn de golfbewegingen van de kerkelijke geschiedenis.
Zijn er leerstellige pausen, dan slaat het naar pastorale benadering verlangende kerkvolk een andere richting in. Nu is er een pastorale paus en de leerstelligen komen in het verweer. Zie daar de werkelijke aanleidingen voor de kerkelijke ruzies en onmin.
Ligt het dus aan de hostie?
Komt het allemaal door die homo’s?
Ligt het aan de paus?
Ligt het aan de kardinaal?
Ligt het aan de Bijbel?
Ligt het aan het interpreteren van de Bijbel?
Ligt het aan de Traditie?
Wie breekt de Kerk af? Wie bouwt de Kerk op?

Ik heb geen helder antwoord, wel een oordeel en daar moet ik terughoudend in zijn. Ik herken wel mijn vragen en mijn mening in de Open Brief van Peter Vermaat, die 15 mei 2018 gepubliceerd werd in de Leeuwarder Courant èn in de reactie van bisschop de Korte van ‘s-Hertogenbosch op het opiniestuk van zijn meerdere.

*UPDATE (iets minder terughoudend): Cor Mennen schotelt in een blogje kardinaal Eijk alvast de antwoorden voor op de Open Brief van Peter Vermaat, zodat Cor zich soppend kardinaal kan wanen en Eijk niet om Cor heen kan. Roomse humor… *

Mijn revers-kruisje in de Regenboogkleuren tijdens kerkdiensten dat ik voorganger mag zijn. ©Emmanuel

Maar bovenal heb ik mijn getuigenis, gevormd door mijn schamel geloof, mijn liefde voor mijn Kerk (ondanks alle wanklank), mijn persoonlijke geweten, mijn fouten en pluspunten uit het verleden, mijn visie, mijn levenservaring en omstandigheden:

Ik ben Rooms-Katholiek èn homoseksueel èn beiden praktiserend. Ik ken alle hoeken van mijn RK-Kerk en niet alleen vanwege tien mooie en leerzame kloosterjaren die achter me liggen. Mijn protestantse partner en ik beleven sámen ons geloof en kerkgang. De ene week gaan wij ter RK-kerke, de andere week ter PKN-kerke. Hij gaat met mij in de RK ter Communie. En ik ga met hem bij de PKN ter Avondmaal. Oecumene ten voeten uit! Ik ben af en toe voorganger in een Woord- en Communie-viering in mijn parochie en in een plaatselijk verzorgingshuis, bij beiden inclusief eigen preek.

Dit alles zou totaal geen issue moeten zijn. Een paus, een kardinaal, een bisschop, een pastoor of een medegelovige heeft er niets van te vinden.
Maar laat het duidelijk zijn:
Wij voelen ons door God bevestigd en gezegend!

Vaarwel 2017

Vaarwel! Vaar wel!

Vaarwel. Het is een afscheidsgroet met een nogal definitieve lading.
Ga ik dat woord ontleden in “Vaar wel!”, dan klinkt het heel wat positiever.
“Behouden vaart!’ Dat het je goed moge gaan, welke kant je ook op gaat.

“Ga met God” is er ook zo een. Je wenst iemand toe dat God zijn gezel zal zijn, de weg-wijzer, de gids. De Franciscaanse groet “Vrede en alle goeds” is ook zo’n wens die verder reikt dan het standaard “Tot ziens!” Ook het “Vaarwel 2017” reikt verder en gaat dieper, zeker voor iedereen die deze column leest. Mijn laatste column in de laatste UCEA.

En daarom: vaarwel CHJC, vaarwel UCEA. Het is einde verhaal.
Het is een verhaal dat 34 jaar geleden begon. Lief en leed kwamen voorbij. Er werden nieuwelingen ontvangen, zoals ik. Vol schroom begaf ik mij op het nieuwe levenspad dat homoseksueel gekleurd werd met die Bijbelse regenboog. Nooit zal ik een verhaal beter begrijpen dan dat verhaal van die regenboog: NOOIT meer zal God de mensheid verwoesten. En mocht Hij het toch in z’n bol halen, dan roept de regenboog Hem weer tot de orde. Een mooiere Bijbelse belofte is niet denkbaar!

Ik kan mijn hele nieuwe wandeling door CHJC-land gaan neerpennen. Dat wordt een lang verhaal. En zo heeft iedereen een verhaal, vaak langer als je zelf aanvankelijk denkt. CHJC heeft ongelooflijk veel betekend voor velen. Delen van elkaars geloof. Praten over God, Bijbel, Jezus. Op zoek naar bevestiging, geluk, liefde, vriendschap, genegenheid, gezelligheid, intimiteit, warmte, noem maar op. Vele vriendschappen voor het leven ontstonden er. Ik mocht binnen CHJC de liefde van mijn leven vinden. En zo zijn er vele mooi en ontroerende verhalen en herinneringen!

Daarom ook ben ik verdrietig. Omdat CHJC straks niet meer bestaat. Er komt iets nieuws. Vage contouren, mistigheid en onzekerheid. Een mening van leden wordt gevraagd om 1 minuut voor 12…! En op 1 januari 2018 moet het er zijn…?

De weg er naar toe was niet netjes. Dit is politiek uitgedrukt. Het kan ook anders verwoord worden. Lees mijn visie in “Crisis” en mijn commentaar in “ALV-terugblik” van 2016 nog maar eens terug. Maar ik hoorde ook veel geluiden in het afgelopen jaar uit den lande. Een kleine greep: “Er is een coupe gepleegd.” / “Het is puur een vijandige overname.” / “ ‘We blijven in gesprek met mensen die een andere mening hebben’ werd er vorig jaar gezegd, maar ik wist toen al dat ook dat voor de buhne was.” / “Wat er straks komt? ContrariO 2.0 !”
De sterkste opmerking ontving ik daags voor de ALV van 4 november: “Gaan jullie morgen nog naar de uitvaartplechtigheid van het CHJC?”
Alvorens ik ook goede wensen wil uiten, geef ik graag eerst deze heldere ontboezemingen middels deze laatste column in deze laatste UCEA mee aan de nieuwe bestuurders van de nieuwe vereniging ter bezinning en lering.

Maar ik wil nu óók wat anders kwijt:

Vaar wel!
Vaar wel, nieuwe club!
Vaar wel, nieuw verenigingsblad!
Vaar wel, kies het ruime sop van de veelkleurigheid!
Vaar wel, met een zekerheid die zelfs de Bijbelse zekerheid overstijgt!
Vaar wel! Behouden vaart! Ga met God! Vrede en alle goeds!