Ongestraft mag liefde bloeien!

Hans Verhoeven spreekt zijn welkomstwoord uit aan het begin van de “Viering van de Liefde” bij de Homomonument naast de Westerkerk in Amsterdam. ©Boy Hazes Fotografie (www.boyhazes.nl)

De Nashvilleverklaring heeft veel in gang gezet, van protesten en het vieren van de liefde tot en met waarschuwingen dat deze commotie bewijst dat er bewegingen werkzaam zijn die Gods Heilsplan omver willen werpen. Het zijn twee uitersten en je kunt je afvragen of die ooit nader tot elkaar zullen komen.

De discussies over ‘gender’ gaat voor het ene ‘kamp’ over mensen en voor het andere ‘kamp’ is het puur een ideologie.
Waar genezing van homofilie/homoseksualiteit onomstotelijk mogelijk is, wordt er tijdens de commotie al een andere draai aan gegeven om de storm wat te bedaren. In feite bladdert door die storm de ‘rotsvaste kerkleer’ wat af en wordt onbedoeld en onbewust een ruimere innerlijke overtuiging blootgelegd, ondanks hun onvermogen om met de veranderende tijdsgeest om te gaan.
Ja, ondertekenaars trekken zich terug, zij zeggen dat zij verkeerd begrepen zijn, handtekeningen worden niet langer verzameld, men wil de tekst ineens wat gaan aanpassen en zogenaamde Nashville-dominees worden in gastkerken al geweigerd op de kansel
Velen van hen zijn het mikpunt geworden van kritiek en spot, zoals SGP-leider Kees van der Staaij. Spotprenten vliegen je om de oren en ik moet eerlijk toegeven: ik vermaak me er prima mee!
In alle kranten en op vele websites is de commotie hèt onderwerp en vele tijdlijnen zoals op Twitter en Facebook stromen vol met meningen die alle kanten opvliegen.

Kijk, als mijn “Roomsche” Kerk een Rome-verklaring over hetzelfde onderwerp zou uitgeven zou die niet veel verschillen van de Naschvilleverklaring. Ik bedoel hiermee: er zal, ondanks de draaikonterij om de storm wat te luwen, weinig of niks veranderen in die opvattingen. Ik maak me daarover geen enkele illusie; alle meningen en pogingen tot toenadering ten spijt.

En toch … heb ik in mijn vorige bijdrage op mijn website mijn mening omtrent het letterlijk lezen van de Bijbel stevig naar voren gebracht, omdat ik ervan overtuigd ben dat de geest van de Bijbelverhalen veel meer van waarde is in ons leven dan het letterlijk transponeren van stokoude teksten naar onze tijd. In die zin ben ik ook nog kinderlijk naïef…
En toch … is het goed om in gesprek te blijven, zoals diverse Christelijke LHBT-belangen-groeperingen, waaronder ‘mijn’ ChristenQueer, pogen te doen.
En toch … schreef iemand die zich evenmin kan vinden in de Nashvilleverklaring onlangs aan mij toch blij te zijn met die Nashvilleverklaring, omdat de commotie laat zien dat héél veel mensen het oneens zijn met de Nashvilleverklaring!

Ik zie in de hele commotie ook het gevaar, dat de Nashville-aanhangers uiteindelijk zo aangevallen worden, dat ze zich de slachtofferrol kunnen gaan aanmeten, een tendens die in onze maatschappij steeds vaker opduikt en waardoor discussies zowel kunnen verharden als worden doodgeslagen. Want wij kunnen ons wel aangevallen voelen door die Nashvilleverklaring, maar de Nashvillers voelden dat vooraf aan hun Nashvileverklaring al en voelen dat nu net zo. Het is de homo-lobby versus de Refo-lobby en allebei willen zij stáán voor hun eigen zaak en daarvoor opkomen.

Ieder ketter heeft zijn letter: homo-ketters en refo-ketters.
Positief gezegd: iedere homo-gelovige, iedere refo-gelovige, iedere gelovige zal de Bijbel lezen vanuit het persoonlijke leven en de persoonlijke achtergrond en daar in de Bijbel bevestiging voor vinden.
De Bijbel is daar uitermate geschikt voor vanwege de vele interpretatie-mogelijkheden. Religie-ruzies zullen nooit verdwijnen.
Wat wel beter kan aan beide zijden van het ‘front’ is het eerbiedigen van ieders leven en opvattingen.

Woensdagavond vond er naar aanleiding van de Nashvilleverklaring een “Viering van de Liefde” plaats, gehouden bij het Homomonument in Amsterdam. Daar waren verschillende sprekers, waaronder LHBT-predikant Wielie Elhorst, de nieuwe voorzitter van COC Nederland Astrid Oosenbrug, de gelovige transgender Jolanda Molenaar, ds. Paula de Jong uit Amsterdam en de burgemeester van Amsterdam Femke Halsema.

Iedereen had indrukwekkende bijdragen, maar bij mij kwam de opening van die viering ‘binnen’ met het welkomstwoord van de initiatiefnemer Hans Verhoeven (zie foto), gepokt en gemazeld in de homo-scène en homowereld. Hij wilde die avond laten zien dat religie niet gestraft moet worden vanwege de verklaring. In een interview met de NOS zei hij: “Er zijn heel veel diep religieuze mensen die ook homoseksueel zijn en die voelen zich de laatste dagen verscheurd. Ik wil duidelijk maken dat je mag houden van wie je wil, dat je mag zijn wie je wil en dat je mag geloven wat je wil.”

Ik geef hieronder de volledige tekst weer van zijn welkomstwoord, waarin hij iedereen, óók de LHBT-gemeenschap een spiegel voorhoudt.
Een tekst om door een ringetje te halen! Laat zijn boodschap ècht aankomen en ‘landen’ bij iedereen! En vier de liefde, want ongestraft mag liefde bloeien!

Welkom op òns Homomonument!
Het jaar dat wij 50 jaar Stonewall herdenken begon níet goed.
De Nashvilleverklaring maakt duidelijk dat we nog een wereld te winnen hebben.
Die maakt duidelijk hoeveel moeite conservatieve gelovigen hebben met de ontwikkelingen in onze tijd en zich steeds meer profiel uiten als het gaat om seksuele oriëntatie en genderidentiteit.
Juist nú is het zaak om als atheïsten en niet-gelovigen solidair te zijn met hen die wèl geloven, maar door de Nashvilleverklaring verscheurd worden.

Mijn naam is Hans Verhoeven en eergisteren stelde ik voor een bijeenkomst te organiseren die het midden houdt tussen een demonstratie en een religieuze viering.
Een bijeenkomst die duidelijk maakt dat in ònze community plaats is voor íedereen, dat je in ònze community niet alleen kunt zíjn wie je bent, kunt hóuden van wie je wìlt houden, maar ook kunt geloven wat je wìlt geloven.
En hier stáán we dan met z’n allen.

We zijn het in onze community lang niet altijd met elkaar eens en dat hoeft ook niet.
Maar onze meningsverschillen spreken we uit met respect voor elkaar, zonder de ander uit te sluiten of te schofferen.
Laten we daarin een voorbeeld zijn voor hen die ons wèl buitensluiten.

Ik wens jullie een hele mooie bijeenkomst toe en geef graag het woord aan Wielie Elhorst, predikant bij de Protestantse Kerk van Amsterdam met een speciale opdracht voor de LHBTI-community, die jullie verder door deze bijeenkomst heen gaat leiden.
Dankjewel!

Advertenties

Tegenstem Nashville-verklaring

Op 4 januari openbaarde de zware Christelijke hoek de Nederlandse versie van de Nashvilleverklaring (een vertaling van de Amerikaanse verklaring uit 2017 waarin zeer conservatieve standpunten over homoseksualiteit en transseksualiteit worden opgetekend in 14 artikelen). Daarin worden zorgen geuit omtrent de teloorgang van het traditionele gezin en worden homoseksualiteit, genderdiversiteit, polygamie, etc. buiten Gods bedoeling geplaatst.

Deze Nashvilleverklaring maakte in korte tijd vele al dan niet gelovige hetero’s en niet-100%-hetero’s kwaad, verdriet en opstandig.

Met dezelfde zekerheid waarmee deze Nashvilleverklaring is geschreven zeg ik nu:
Die reacties zijn een onverwachte en unieke afstraling van de gemoedstoestand van onze God omtrent deze Nashvilleverklaring, die buiten Zijn medeweten om in gang gezet is.

Na het lezen van deze Nashvilleverklaring schreef ik als gelovige homoseksueel de volgende recht-uit-het-hart-reactie, welke ik opstuurde naar het info-adres van bovengenoemde website, info@nashvilleverklaring.nl.

Ik poog erop te vertrouwen dat de verstokte en verkilde harten van hen die deze Nashvilleverklaring al dan niet met een handtekening ondersteunen (en daarmee op de stoel van God zijn gaan zitten) zullen terugkeren van de ingegane weg van duisternis, moord in daad en woord, slaafsheid en liefdeloosheid.

Beste mensen,

De Nashvilleverklaring klopt niet.

Wie de Bijbel letterlijk leest, leest daarin NIETS wat de LIEFDE tussen twee mensen mensen van gelijk geslacht in de weg staat.
Dus daarin gaat u allen in tegen Gods grootste wet.

Als u letterlijk de Bijbel leest, leest u dat alle mensen die ‘het’ doen met iemand van hetzelfde geslacht gedood moeten worden.
En dat doet u niet, dus u leeft niet naar de ‘letter van de wet’ die u zo verdedigt.

U zult zeggen:
“Maar er staat geschreven dat wij niet mogen doden.”
Klopt!
En ná dat boek Exodus waarin dat geschreven staat komt er een tsunami van bloed uit de Bijbel van de moord op vele volken ‘in naam van de Heere’ omdat zij volgens de schrijvers van de Bijbel Gods vijanden zouden zijn.
Hoezo: gij zult niet doden? 

Als u consequent naar de ‘Woord van de Heere’ wilt leven, zult u allen in de leer moeten gaan bij IS, die op eenzelfde manier Gods Woord verkracht, ontkracht en interpreteert naar eigen goeddunken tot instandhouding van eigen religie, met moord op alle vijanden Gods.
Bij IS kunt u precies afkijken en leren hoe u dat in praktijk kunt brengen.
Als u dus àfkeurt wat IS doet, leeft u niet zuiver naar Gods Wil zoals u dat leest, leert en wilt lezen en leren.

“Iedere ketter heeft zijn letter” is een bekend gezegde.
U zult dat ongetwijfeld op mij van toepassing achten.
Ik kan u zeggen: dan is dat wederzijds!

Echter: ieder weldenkend mens ziet en erkent de inconsequentie van de Bijbel.
En ik denk bijna zeker te weten dat u de praktijken van IS afkeurt, net zoals ik dat doe.
Dus keert u in feite diezelfde zondige en liefdeloze geloofsregels en geloofspraktijk de rug toe.
Dat is dus óók Gods opdracht aan u met betrekking tot uw Nashvilleverklaring en uw goddeloze wijze van Bijbel-lezing en Bijbel-interpretatie.

Ook ik heb zondige en liefdeloze geloofsregels en geloofspraktijk de rug toegekeerd en God zegent mij en mijn homoseksuele relatie met mijn man overvloedig, evenals mijn Pro Deo(!)-werk voor mijn Kerk en de grote en kleine wereld waarin ik leef.
Moge dat ook aan u allen gegeven zijn!

Keer terug op uw zondige schreden en het zal u goed gaan!

Met broederlijke groet in alle kleuren van Gods Regenboog.

Gemeenschap der heiligen

Icoon van Allerheiligen. Daarin: verlichte graven met Allerzielen, icoon van homo-activist Harvey Milk, een foto van de vanwege zijn homoseksualiteit vermoorde Matthew Shepard en een foto van de herbegrafenis van de as van de vermoorde Matthew Shepard, twintig jaar na zijn dood, in de Washington Cathedral op 26 oktober 2018. Achter de openlijk homoseksuele bisschop Gene Robinson, die de urn vasthoudt, lopen de ouders van Matthew. ©️collage: Emmanuel

 1 november Allerheiligen
2 november Allerzielen

Die twee dagen liggen tegen elkaar aan en versterken elkaar.
En dat wij die bijna gelijktijdig vieren is een uitdrukking van de verbondenheid van onze wereld met de wereld Hierboven.

De RK-Kerk zegt:
“Tot de ‘gemeenschap van de heiligen’ behoren alle mensen die hun hoop op Christus hebben gesteld en door de doop bij Hem horen, of ze al gestorven zijn of nog leven.
Omdat wij in Christus één lichaam zijn, leven we in een gemeenschap die hemel en aarde omvat.”

Maar ook anders-gelovigen ervaren/geloven vaak een soortgelijke verbinding van ons leven met het leven Hierboven.
De herinnering aan een dierbare, de eigenschap van mijn dierbare moeder die ik ook heb, de inspiratie die mensen mij gegeven hebben, een voorwerp dat mij aan een overledene herinnert; dat alles is voor mij al een teken van die band met de gestorvenen.
Met die verbondenheid staan wij kennelijk dus ook niet ver af van mensen die Heiligverklaard zijn.

Als wij al ergens ervan overtuigd zijn dat er iets meer is tussen Hemel en aarde, dan is die omschrijving door de Kerk van die ‘gemeenschap der heiligen’ best troostend, ook al blijft het gemis van een dierbare vaak heel pijnlijk en voelbaar. En die tastbare lege plek zal er nooit door opgevuld worden. En de dood is altijd een ingrijpende gebeurtenis. Dat ervaar ik zelf ook ieder keer weer.

En toch….zat ik vanavond op Allerzielen en gisteren op Allerheiligen met een dankbaar gevoel in de kerk. Dankbaar voor die mooie gemeenschap der heiligen!
En iedere dode die ik bij leven heb gekend of wiens leven ik heb bewonderd of wiens inspiratie mij dierbaar is, is in de Hemel èn heilig verklaard, of dat nu m’n moeder is, een goede vriend, een gay-activist als Harvey Milk of een vanwege zijn homoseksualiteit vermoorde student Matthew Shepard.
Die zekerheid neemt geen enkele Kerkleer mij af!