‘Gelovige’ haters

Father James Martin SJ en zijn in het Nederlands vertaalde boek uit 2017. ©️collage: Emmanuel

Father James Martin SJ, een jezuïet in Amerika, schreef het boek “Een brug bouwen”, om dus een brug te bouwen tussen de RK-Kerk en (gelovige) LHBT-ers.

Onlangs poste hij op Facebook een bijdrage, waarin hij laat merken dat haat jegens LHBT-ers èn haat jegens hem enorm groeit, met name vanuit de rechterflank van de RK-Kerk, o.a. vanwege zijn compassie voor (gelovige) LHBT-ers. Hij plaatste daarbij een link, die dat bevestigt

Father Martin schreef over zijn eigen ervaringen:

“The hatred is breathtaking.  Online, in print and in person.  I’ve been a Jesuit 30 years and it was only this year that I’ve had people (literally) screaming at me, poking their fingers into my chest, and calling me “heretic,” “apostate,” “false priest,” “pansy” “faggot” and “sodomite.” 

If you doubt me, just search for my name and a few of those words on Twitter or online in general–if you can stomach it.

It’s about fear of course. Fear of the LGBT person as the “other.” Fear of listening to someone who seems “different.” Fear of change. And fear of their own complex sexuality. Perfect love drives out fear, as the New Testament tells us. But perfect fear drives out love. But I’m not bothered. Even Jesus had detractors–many.  Besides, what kind of Jesuit would I be if I let protests, screaming and name-calling dissuade me?”

Vertaald:

“De haat is adembenemend. Online, in woorden en persoonlijk. Ik ben al 30 jaar een jezuïet en het was pas dit jaar dat er mensen (letterlijk) tegen me schreeuwen, hun vingers in mijn borst steken, en me ‘ketter’ noemen, ‘afvallige’, ‘valse priester’, ‘watje’, ‘flikker’ en ‘sodomiet’.

Als je aan mij twijfelt, zoek dan naar mijn naam en een paar van die woorden op Twitter of online in het algemeen, als je het kunt verdragen.

Het gaat over angst natuurlijk. Angst voor de LHBT-persoon als de ‘andere’. Angst om naar iemand te luisteren die ‘anders’ lijkt, angst voor verandering. En angst voor hun eigen complexe seksualiteit. Echte liefde drijft angst uit, zoals het Nieuwe Testament ons vertelt. Maar echte angst drijft de liefde uit. Maar ik heb er geen moeite mee. Zelfs Jezus had tegenstanders: velen. Trouwens, wat voor soort jezuïet zou ik zijn als ik door protesten, schreeuwen en naam-roeping, me laat ontmoedigen?”

Die haat door ‘gelovigen’ (dat staat hier bewust tussen aanhalingstekens) is niet nieuw en van alle tijden en in alle religies terug te vinden. Die haat wordt gevoed en gecultiveerd door een letterlijke lezing van Heilige Boeken, een rigide toepassing van religie-regels en niet in de laatste plaats door een verkrampte seksuele (ont)houding en ontkennen van eigen homoseksuele (beter gezegd: niet-100%-hetero-) gevoelens. Maar bovenal ontbreekt de barmhartigheid, die Jezus zo eigen was en wat onze huidige Paus ook uitstraalt.

Nee, de kerkleer omtrent homoseksualiteit en opvattingen omtrent gezin zullen niet veranderen. Wel de barmhartige wijze van benaderen en wellicht gedogen, omdat de meesten ervan overtuigd zijn dat Gods Schepping groter en omvangrijker is dan de beperkte kerkelijke visie, die al eeuwen oud is en nauwelijks opgerekt wordt.

Het is om die redenen, dat ik hier wijs op het goede werk dat father James Martin SJ verricht in zijn pastoraat, maar ook online via Twitter, Facebook en overige online media, met name en nadrukkelijk richting de LHBT-gemeenschap. En ik wijs dus ook op ontoelaatbaar gedrag van zogenaamde ‘gelovigen’ en haatzaaiers. Nee, ook ik ben niet het beste jongetje uit de klas, maar wanneer wij niet (uiteindelijk) eerlijk, open en barmhartig met elkaar door het leven kunnen stappen is het goed om elkaar hierop te wijzen en nieuwe wegen in te slaan. Father James Martin SJ is hierin voor mij een voorbeeld!

Zijn Facebook: https://www.facebook.com/FrJamesMartin/

Zijn Twitter-account: https://twitter.com/JamesMartinSJ

Advertenties

Van exclusief naar inclusief?

©ANP, unusualbusiness. Collage: Emmanuel

De Amsterdam Gay Pride heet voortaan Amsterdam Pride om meer veelkleurige mensen dan alleen de gays aan te spreken. Bovendien is het internationaal al gebruik om van ‘Pride’ te spreken. En de Nederlandse Vereniging tot Integratie van Homoseksualiteit COC wil, naast het opkomen voor homobelangen, ook andere emancipatie-initiatieven ondersteunen. Allemaal ontwikkelingen die ons met de neus op het heuglijke feit drukken: we naderen de inclusieve samenleving waar zovele generaties van homoseksuelen voor gevochten hebben! Eindelijk!

Nooit meer bang zijn om met wie dan ook hand in hand te lopen! Nooit meer nagestaard worden in excentrieke kledij, want wij zijn volledig opgenomen en omarmd (hoe intiem, liefdevol en inclusief is dat!) door de samenleving!

Met alle respect voor de naamkeuze van de Pride en de nieuwe insteek van COC Nederland: er is nog veel te doen. Elk homo-gerelateerd geweld is er één teveel. En er zijn genoeg gevallen per jaar om je zorgen over te maken. De Geert Wilders-aanpak om groepen mensen weg te zetten sluipt genadeloos in ons samen-leven met gelijken. Anderen passen daar niet in. Waar het religieuze gelijk omtrent zonde, hel en verdoemenis door de meeste Nederlanders als idioot, achterhaald en machtswellust wordt betiteld, bewandelen Wilders-aanhangers met eenzelfde niet-religieuze plaat voor de kop dezelfde weg van uitsluiting, “eigen volk eerst” en machtswellust door de bestaande macht/‘elite’ (lees: onze huidige maatschappij) te ondermijnen, onderuit te halen en te ontregelen.

Die splijtende tendenzen zijn ook voor andere minderheden als LHBT-ers niet echt hoopgevend.
Die splijtende tendenzen zijn voer voor díe mensen en groeperingen die alles bij het oude willen laten, al dan niet letterlijk getoetst aan Heilige Boeken en Teksten, waardoor vele onderwerpen als seks, homoseksualiteit, genderidentiteit en noem maar op in een hoek gedreven worden en afgesloten van de ‘gewone’ wereld. Dat laatste is iets dat ondanks alle emancipatie-inspanningen nog steeds gebeurt.

Ik wil niet onzichtbaar zijn! Ik wil niet onbenoemd blijven! En ik wil dat iederéén zichtbaar is! Ik wil dat iedereen in onze samenleving het plekje krijgt die hij/zij/onzijdig verdient en waard is!
Dat de zwaren met hoedjes en rokjes ter kerke mogen om de Heere te loven en de zondag te heiligen, zonder meewarig te worden aangestaard.
Dat de homo’s en lesbo’s op straat hand-in-hand kunnen lopen zonder de afdruk van een betonschaar in de kaak te krijgen.
Dat transgenders ècht vrij mogen leven zoals God hun identiteit bedoeld heeft.
Dat de vluchtelingen in ons land niet blijvend op de vlucht zijn.
Dat wij anderen met onze religieuze en/of LHBT-opvattingen nóóit de maat nemen, uitsluiten, ter zijde schuiven, óók niet als Heilige Boeken en Teksten uit lang vervlogen tijden ons anders voorhouden.
Alle mensen zijn kinderen van God en Gods geschapen natuur is groter dan wij beseffen.
Eerbiediging van iedere mens vind ik letterlijk en figuurlijk van levensbelang en ik besef tegelijkertijd dat ik daar een heel leven lang aan moet werken.

Ieder mens is exclusief. Iedere groep in onze maatschappij is exclusief. En iedereen mag op zijn en haar manier zichtbaar zijn en zijn zichtbaarheid tonen. Zonder de mensen, die moeite hebben met die zichtbaarheid van zichzelf, voor het hoofd te stoten, ben ik ervan overtuigd: Wie zich verstopt vermoordt zichzelf.

Daarom verzet ik mij tegen die tendens naar die exclusieve inclusiviteit.
Samenleven is samen-leven, al die exclusieven bij elkaar.
Ik ga voor een inclusieve samenleving, waarin ieders exclusiviteit tot haar recht komt en getoond mag worden. Waar de eerbiediging van iedere mens door iedere exclusieve groepering ook wèrkelijk geëerbiedigd wordt! Dàt is Gods Koninkrijk ten voeten uit!

Met andere woorden: werk aan Gods winkel!

Gay Pride/CSD/Roze Zaterdag

Regenboogvlag

Op Facebook gaf ik onlangs met hulp van WikiPedia een beetje achtergrondinformatie over die Gay Prides oftewel Roze Zaterdagen oftewel CSD’s.
Ik gooi hier het kleine stukje uitleg over het fenomeen Gay Pride/CSD/Roze Zaterdag even in de herhaling.

De vele Gay Prides overal in de wereld zijn ontstaan ter herdenking van de Stonewall-rellen. Deze ontstonden op 28 juni 1969 in de wijk Greenwich Village in New York bij een inval in de homobar The Stonewall Inn aan de Christopher Street door de Metropolitan Police. Na jaren van treiterijen en geweldplegingen door de politie besloot het bezoekende publiek van homoseksuele mannen, lesbische vrouwen en travestieten terug te vechten. In tegenstelling tot wat er in de overlevering wordt beweerd, waren het vooral de travestieten en lesbiennes (en niet de homomannen) die terugvochten.

Deze opstand vormt een scheidslijn in de geschiedenis van de holebi-beweging daar nooit eerder homo’s en travestieten in zulke grote aantallen hardhandig weerstand boden tegen de op hun gemeenschap gerichte vernederingen door de politie. Op 28 juni 1970, exact één jaar na de Stonewall-rellen vond in New York, tussen Greenwich Village en Central Park, de eerste Gay Pride Parade ooit plaats. Deze telde tussen de 5.000 à 10.000 deelnemers.

In Nederland is het de “Roze Zaterdag”, in andere landen wordt het “CSD” genoemd (Christopher Street Day, naar de straat van The Stonewall Inn) en/of de meest gebruikte term “Gay Pride”.

De Amsterdam Gay Pride vindt sinds 1996 plaats en was oorspronkelijk puur een feest rondom de Canal Parade. Sinds 2006 heeft dit evenement, in navolging van Roze Zaterdag, zowel een politieke als een feestelijke kant en wordt de Amsterdamse botenoptocht vanwege zijn grotere bekendheid in het buitenland gezien als het equivalent van de Gay Pride Parades elders in de wereld.

Ook Gay Pride-kerkdiensten vinden steeds meer ingang, worden steeds vaker met nadruk vermeld en zijn doorgaans druk bezocht. God geniet nog steeds na van Zijn vondst tijdens de schepping….😇:

“Als je in alle culturen ziet dat er vrouwen van vrouwen en mannen van mannen houden, kan ik als gelovige niet zeggen dat het toeval is, en nog minder een ongeval. Als gelovige zeg ik dan dat homoseksualiteit een vondst van de Schepper is. Daar zit ook God achter.” ©pater Jan van Kilsdonk SJ (1917-2008)