Openbaring

Vlnr: Jozef, Maria, Jezus, Caspar met de mirre, Melchior met het goud, Balthazar met de wierook. Schilderij van Andrea Mantegna

Op 6 januari was het Driekoningen, wat kerkelijk op zondag 7 januari werd gevierd. De officiële benaming is “Openbaring des Heren”. Door de komst van de koningen werd de geboorte van Jezus als het ware verkondigd aan alle volkeren. De oosterse Kerk viert op die dag het Hoogfeest van Kerstmis.

Velen kijken verschillend naar de geboorte van en de persoon Jezus. Menigeen ziet Hem als Verlosser en Heiland, zoals er aan Hem in de Bijbel meerdere grootse namen en titels gegeven worden. Ik heb soms moeite met al die grootsheid. Jezus is voor mij niet zozeer dè Verlosser, maar Hij heeft mij wel verlost van veel geloofsbalast. Als ik Hem dus Verlosser noem, dan is het ook met die achtergrond. Het helpt mij om positiever en meer intiemer naar Hem te kijken en over Hem te (s)preken. Het helpt mij om als een nieuw en blij mens in het leven te staan, ondanks veel ballast uit het verleden, ballast die iedereen heeft. Dit overwegend kwam het volgende in mij naar boven borrelen:

Er komt veel ’naar buiten’ in de afgelopen tijd. Nep-nieuws schijnt wat te verhullen, omdat feiten glashard worden ontkent of verdraaid. De nieuwe Amerikaanse ambassadeur in Nederland Peter Hoekstra (geboren in Nederland) kan liegen zonder blikken of blozen, zelfs met de feitelijke waarheden letterlijk onder z’n neus. Zijn baas Trump is ook zo’n zielig mannetje en in ieder geval zijn grote voorbeeld.
Waar ‘poesjes’ straffeloos presidentieel benoemd en betast kunnen worden, start #MeToo het tegenovergestelde: de vunzigheid van de ongewilde schendingen van de menselijke integriteit aan de kaak stellen. Alleen: onbedoeld is er ook een ware heksenjacht ontstaan en zijn daarin grenzen zoek. De sociale media is hierin een ware aanjager. Terecht zei onze Koning Willem-Alexander in zijn Kersttoespraak: “Twitter maakt het debat bitter!” Met andere woorden: zo wordt en is een hype geboren. En het blijkt dat ik niet de enige ben met deze mening…

Begrijp mij goed: de integriteit van mensen is kostbaar en moet beschermd worden. Ieder mens leert dat en wordt wijzer gedurende zijn leven, ook ik. En ja, er zijn mensen die het nooit leren.
Ook het zoeken, afbakenen en bewaken van grenzen moeten we leren. Zodra geluiden van een ‘heksenjacht’ de kop op steken, moeten we op onze hoede zijn, zowel in beschuldigingen als in het gerechtelijk vervolg erop. Een verdachte is pas dader als de rechter die persoon veroordeeld heeft. In Nederland geldt namelijk de regel dat iedereen onschuldig is, totdat hij schuldig is verklaard door de rechter of via een strafbeschikking. Ook díe grens mag niet overschreden worden, ook niet in de media, in welke vorm dan ook. De rechtspraak veroordeelt een dader, niet de media. Ook openbaarheid kent grenzen. Is de veroordeling geweest en de straf achter de rug, dan is er een blad omgeslagen, begint er een nieuw hoofdstuk en mag het leven voor beide partijen verder gaan. Kan dat lastig zijn? Ja. Maar wie blijft hangen in het negatieve en die ballast uit het verleden blijft meeslepen heeft daar alleen zichzelf mee.

De Drie Koningen hadden geen internet, dus ook geen Twitter, Facebook, WhatsApp, GPS of WiFi. Toch had hun zoektocht naar Jezus grote gevolgen. Angst van een machthebber leidde tot een gruwelijke kindermoord. Angst is een menselijk gegeven. Maar we mogen die angst nooit laten vervormen tot repressie, haat of wrok. Dan groeit de ballast in ons leven en, inderdaad, daar pakken we alleen maar onszelf mee.

Jezus verlost ons van ballast. Door te laten zien dat er nieuwe wegen zijn. Straf is pijnlijk en barmhartigheid is de zalf. En als wij handelen zoals Hij dat deed zal er heel veel onmin, wrok, onvrede en haat verdwijnen uit onze wereld. Ik ben daar heilig van overtuigd!
#MeToo kondigt het nieuwe omgaan met elkaar aan. #MeToo leert ons óók om onze grenzen te bewaken in omgang, (voortijdig) oordeel en wrok! Grenzen die nooit overschreden mogen worden.

Ga mee op mijn zoektocht, in Godsnaam…! Op zoek naar eerbied en barmhartigheid. Het zal een openbaring zijn…

Advertenties

Over tot de orde van de dag?

Martelkelders in een voormalig hoofdkwartier van de Gestapo. ©Emmanuel

De kop van dit artikel is een veel gehoorde opmerking, wanneer je iets niet alledaags hebt gedaan, bezocht of meegemaakt, en terugkomt op je werk, school of thuis.
Men kan daar verschillende ‘toontjes’ aan geven, waarmee men hetgeen jij meemaakte negatief benadert. Of met het afgezaagde gezegde: “Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg!” Natuurlijk bedoelt men het nooit negatief. Nee, túúrlijk niet!

Wij maken ieder jaar wel één of meerdere Gay Prides mee. Een enkeling, zoals de CSD Keulen, plannen we doorgaans vroegtijdig in verband met het boeken van ons (inmiddels vaste) hotel.
Roze Zaterdag was al weer heel wat jaartjes geleden, maar dit jaar lukte het qua tijd eindelijk om daar weer naar toe te gaan, al zorgde een bommelding voor wat vertraging.
Andere buitenlandse Gay Prides zoeken we doorgaans niet direct op, maar als we toch naar het buitenland gaan is het soms een leuke bijkomstigheid als er een Gay Pride plaatsvindt als wij er ook zijn. Soms verschuiven we dan onze vakantiedatum.

Poster in een reclamezuil in Keulen. ©Emmanuel

Het thema van de CSD in Keulen was: NIE WIEDER! Met een bezoek aan het voormalige hoofdkwartier van de Keulse Gestapo (kantoor, cellen, martelkamers en executieplaats), nu herdenkingsmuseum, hebben we bij dat thema nadrukkelijk stilgestaan. Vervolging van homoseksuelen en lesbiennes was niet alleen tijdens de Tweede Wereldoorlog actueel. Ook nu nog worden zij in woord en daad, door regels en meningen, in veel landen vervolgd, mishandeld, vermoord. Óók in Nederland is de acceptatie, tolerantie, het respect en de eerbied door religies, Kerken en maatschappij voor hun leven en levenswijze flinterdun.

Op Facebook gaf ik onlangs met hulp van WikiPedia een beetje achtergrondinformatie over die Gay Prides oftewel Roze Zaterdagen oftewel CSD’s.
Je kunt dat inmiddels ook HIER teruglezen.

Met die informatie uit dat stukje en met onze indrukken van Keulen en de Gay Pride aldaar kun je niet anders dan concluderen, dat je niet zomaar klakkeloos kan overgaan tot de orde van de dag, omdat deze  Gay Prides tevens een boodschap meegeven aan iedere deelnemer en aan iedereen die hierover hoort en leest: eerbiedig ieder mens zoals hij of zij door God geschapen is.
En probeer in jouw leven, met jouw talent, met behulp van jouw gaven, voor zover het in jouw vermogen ligt en soms (en dit is heel link wat ik nu zeg) ook met gevaar voor je eigen ‘hagje’ om DIE boodschap van eerbiediging uit te dragen en te verdedigen.

Daarom mag ik nooit overgaan tot de orde van de dag, omdat die orde die veranderende instelling in feite niet lust, niet pikt en eigenlijk weer wil toedekken. Het hele jaar door is de Hetero Pride al genoeg zichtbaar. Religies, Kerken en maatschappij, níet wij als niet-100%-hetero’s, hebben nog ‘een wereld te winnen’. En wij moeten daartoe permanent een ‘luis in de pels’ zijn. Want alleen dan zal een minderheid opgemerkt worden en opgemerkt blijven, want als iets jeukt wordt er gekrabd. Ik jeuk, dus ik besta…

Dat heb ik sterk meegekregen van onze vakantie. Als vakantie niets met je doet, niets in jou verandert, heb je geen vakantie gehad. Ik voel mij niet strijdbaarder, wel zekerder. En opnieuw ben ik dankbaar voor mijn naam: Emmanuel, God-met-ons. Ik ben Zijn schepping, Zijn unieke vondst!
Mede met dank aan pater van Kilsdonk: nooit overgaan tot de orde van de dag!

Naaien

Onlangs overleed een tante van mij. Een paar maanden daarvoor bracht haar man zijn grote liefde met lood in zijn schoenen naar een verpleeghuis. Zij leed aan dementie. Twee dagen voor haar toch nog plotselinge heengaan hadden ze nog in kleine kring hun 55-jarig huwelijk gevierd. 

Tijdens haar uitvaart in de kerk vertelde mijn oom hoe ze elkaar hadden leren kennen en hoe zelfverzekerd zij was en hoe preuts hijzelf.
Toen hij in zijn vriendenclubje vertelde dat hij een vriendinnetje had werd hem gevraagd: “En? Kan ze goed naaien?” Waarop hij, volkomen bleu, antwoordde: “Nee, dat doet mijn moeder!”

Lees meer over dit bericht