“…Dáár is God…” … Zalig Kerstmis!

©Emmanuel & partner

Verwachtingsvol toezingen naar Kerstmis!

De 7 O-antifonen (hier in het Engels) op medaillons uitgeschreven.

De 7 O-antifonen (hier in het Engels) op medaillons uitgeschreven.

Vanaf 17 december zet de Christelijke traditie een tandje bij met de opgang naar Kerstmis met het zingen van de O-antifonen.

De o-antifonen zijn zeven antifonen, die in de liturgie van de Rooms-Katholieke Kerk worden gezongen voor en na het Magnificat in de Vespers van 17 tot en met 23 december. Deze antifonen staan bekend als de Antiphonae Majores (de grote antifonen).

De naam o-antifonen hebben zij gekregen omdat elke antifoon begint met de aanroeping van de nieuwgeboren Heer met een andere naam/titel, voorafgegaan door de uitroep ‘O’. De zeven messiastitels zijn alle uit oudtestamentische schriftgedeelten afgeleid, namelijk

  • Spreuken 8: 1-6 : Sapientia
  • Deuteronomium 10: 16-22: Adonaï
  • Jesaja 11: 1-10: Radix Jesse,
  • Jesaja 22: 20-22: Clavis David,
  • Maleachi 4: 1-3: Oriens,
  • Jeremia 10: 1-7: Rex Gentium,
  • Jesaja 7: 14: Emmanuel.

Wanneer de hoofdletters van elk eerste woord van achteren naar voren gelezen worden ontstaat het acrostichon: ERO CRAS, hetgeen betekent: ‘morgen zal ik er zijn’. (bron: Wikipedia)

De O-antifonen op datum in het Latijns met een onofficiele vertaling erbij. Bron: WikiPedia

De O-antifonen op datum in het Latijns met een onofficiële vertaling erbij. Bron: WikiPedia

Een hedendaagse Jozef en Maria

©Anton Piek & Emmanuel

Iedere Adventstijd staat deze kunstig gemaakte en ingelijste 3-D-afbeelding op ons dressoir. De rest van het jaar bevindt het zich, passend, in onze logeerkamer. Het oorspronkelijke Anton Piek-werk brengt ons Jozef en de hoogzwangere Maria op een ezeltje in beeld, op zoek naar onderdak. Ook vorig jaar schreef ik een hierop geïnspireerd stukje: “Opnieuw”.

Het kunstwerkje is een indringende weergave van waar het in de Adventstijd om gaat: op weg gaan, ons voorbereiden op en toegroeien naar het (opnieuw in ons) geboren worden van Jezus.
Hij wordt Heiland genoemd, Verlosser. Je kunt dat hoogdravend en traditioneel gelovig invullen. Prima. Maar je kunt ook naar hem kijken als een bijzonder mens, die het uitschot van de maatschappij juist niet over het hoofd ziet, die nieuw elan geeft aan verloren levens, die de elite, de machtigen, inhaligen en zogenaamde religieuze leiders de les leest, die in de gewone mens méér naar boven haalt dan enkel onderbuikgevoelens…

Jozef en Maria belandden uiteindelijk na veel omzwervingen en afwijzingen in een armetierige stal of grot, midden tussen de beesten. Je weet hoe een koeienstal ruikt? Prettig verblijf gewenst!

Is dit Bijbelse verhaal een boodschap voor ons? Om in vertrouwen op weg te gaan, zonder ons druk te maken over hoe en wat en waar en waarom? Durven wij dit verhaal, deze Jozef en Maria, ook actueel te maken met het zien van de stromen vluchtelingen? Hoe vaak gooiden wij, persoonlijk en als land, de deur dicht met: “Geen plaats meer!”…?
Durven wij ons schraperige, geldzuchtige en stink(!)rijke leven terug te schroeven naar de menselijke maat? Zijn wij in staat ècht een nieuwe weg in te slaan, ook naar elkaar toe? Is vergeving en berusting niet de mooiste weg naar die nieuwe toekomst in plaats van de haat blijvend te funderen door intriges, ruzies, slepende procedures, geldelijke genoegdoening, etc.?

Jozef en Maria, na de geboorte van Jezus ook nog eens berooid op de vlucht voor onrecht en moord. Hoe actueel. Hoe actueel mijn vragen. Hoe actueel deze Advent.

Zalige Advent!!