“Vrede op aarde”…?

Kunstwerk aan de voet van de kathedraal in Antwerpen: een kindje slaap op een slang. ©foto: Emmanuel

Onlangs waren wij in Antwerpen. Pal voor de ingang van de kathedraal was in het plaveisel een kunstwerk verwerkt, dat op indringende wijze de vrede, verwoord in Jesaja, uitbeeldt: een kindje, kwetsbaar en klein, slapend op een slang. Of zou het Jezus zijn, die laat zien dat het kwaad nooit het laatste woord heeft? Toen voelde ik al een blogje opkomen. Bij deze!

In het Bijbelboek Jesaja, waaruit veel gelezen wordt op weg naar Kerstmis toe, staan verhalen die het hunkeren door de mensheid naar vrede prachtig in beeldende taal onder woorden brengen. Die vrede, die saamhorigheid en geluk zullen komen als de Messias, de Verlosser komt. En Hij kwam, zo hebben wij dat altijd meegekregen en vieren we nog ieder jaar.

Maar ik kan niet zeggen dat de vrede er sindsdien mee is toegenomen. De situatie van de wereld van toen en nu zijn nogal vergelijkbaar. Toen was er onrust, waren er zelfzuchtige leiders, talloze religieuze farizeeërs en stonden mensen elkaar naar het leven. Het is nu niet anders…

Moeten we die vrede dan anders interpreteren? Als een vrede van het hart? Moeten we het lijden dat ons overkomt als beproeving van God zien? Dat maar weinig mensen een ‘vrolijk Kerstfeest’ hebben, zoals een collega mij zei? Pas in de Hemel zal alles goed en mooi zijn? Maar komen we daar wel? Wij zijn toch slechts zondaars? Jezus kwam het Licht brengen voor iedereen en ondertussen worden mensen bang gemaakt of nog verder in de winter- of levensdip geduwd met de ‘leer’ dat we nog steeds in duisternis leven, zoals de plaatselijke Gereformeerde Gemeente het huis-aan-huis verspreidde.

Wat zei Jezus in zo’n situatie? “Huichelaars! Gij legt mensen ondraaglijke lasten op!” (Lucas 11,46). Want juist dàn wordt er geknecht, zal er geen vrede in ieders hart komen, heeft niemand een ‘vrolijk Kerstfeest’, komt het lijden aan het geloof niet van God maar van de mensen, bestaat er geen Hemel, zullen we daar dus nooit komen, blijven wij zondaars en dwalen wij rond in duisternis!

De Kunst (met hoofdletter ‘K’!) is om in de verhalen van de Bijbel de vrede, liefde en saamhorigheid naar boven te halen en dat in ons leven structureel handen en voeten te geven. Wij zijn de ledenmaten van Onze Lieve Heer! Wij maken Hem zichtbaar door zelf aan slag te gaan met vrede, liefde, naastenliefde. Onbevooroordeeld, over grenzen van onze eigen geloofgroep heen, elkaar zien als mensen op zoek naar geluk, elkaar bemoedigend en opbeuren. “Wat gij aan de minsten der mijnen hebt gedaan, hebt gedaan Mij gedaan.” (Matteüs 25,45).

Hoe mooi zijn die Messiaanse dromen bij Jesaja (11, 3-9):

Niet naar uiterlijke schijn spreekt hij recht en hij doet geen uitspraak op grond van loze geruchten; hij geeft de geringen hun recht en de armen in het land krijgen een eerlijk vonnis. Hij kastijdt de verdrukkers met de roede van zijn mond en de bozen doodt hij met de adem van zijn lippen. Gerechtigheid draagt hij als een gordel om zijn lenden, en trouw als een gordel om zijn heupen. De wolf en het lam wonen samen, de panter vlijt zich neer naast het bokje, het kalf en de leeuw weiden samen: een kleine jongen kan ze hoeden. De koe en de berin sluiten vriendschap, hun jongen liggen bijeen. De leeuw eet haksel als het rund, de zuigeling speelt bij het hol van de adder, het kind strekt zijn hand uit naar het nest van de slang. Niemand doet nog kwaad of handelt nog verderfelijk op heel mijn heilige berg.

Wat een sterke oproep aan ons allemaal … wij, op weg naar Kerstmis … wij, op zoek naar vrede … naar liefde … naar elkaar …

Dàn vinden wij dat pasgeboren kindje, slapend bij de slang….

Advertenties

Homo, geloof, kunst

Als gelovige homoseksueel ben ik vaak gespitst op kerkelijke zaken die raken aan (homo)seksualiteit, maar evenzo op aantrekkelijke kunstwerken. Als daarbij één of meerdere religieuze aspecten in verbeeld worden, dan is het al helemaal interessant. In kerkelijke kring is men altijd al gefascineerd door menselijk naakt (als sublimatie van de celibataire levensstaat van de geestelijkheid en/of de strenge kerkelijke moraal?) al werd naar de buitenwacht vaak een andere houding gesuggereerd. (klik HIER voor enige verduidelijking)

Niet dat ons huis dure kunst herbergt. Verre van dat! Toch lokt het wel om een keer een mooi aantrekkelijk kunstwerk aan te schaffen, al zijn er grenzen aan wat zoiets moet en voor ons mag kosten.

Galerie MooiMan in Groningen is als geen ander gespitst op mannelijke kunst, vaak erotisch getint, want erotiek is een essentieel onderdeel van de homocultuur. Via hun Facebook-pagina houden ze vele liefhebbers op de hoogte van nieuwe kunstwerken, kunstenaars en wisselende tentoonstellingen.

Bijgaande afbeelding van een Chinees kunstwerk is voor mij die prachtige schakeling van erotiek aan religie: “Fallen Angel” van kunstenaar Musk Ming.

Nee, ik heb geen aandelen van Galerie MooiMan, maar ben nog steeds onder de indruk van hun veelzijdigheid op kunstgebied binnen een toch selecte groep liefhebbers. Nieuwsgierig? Bekijk eens op je gemak de linken. Veel plezier!