Roze geloven

Het gehele jaar door vinden in Nederland her en der roze kerkvieringen plaats. Een aantal zijn met meer of minder frequente regelmaat. Soms wordt een bepaalde zondag of lezingen-cyclus hiervoor aangegrepen. Maar een bepaald kerkelijk feest kun je ook als aanleiding gebruiken, zoals bijvoorbeeld een Adventsviering in aanloop naar het Kerstfeest. En natuurlijk is de feestdag van de door de homowereld toegeëigende (erotisch afgebeelde) Heilige Sebastianus (20 januari) ook een mooie aangelegenheid. Of de Gay Pride…!

De Nederlandse homowereld heeft inmiddels in de persoon van Wielie Elhorst een toegewijde LHBT-predikant. Hij gaat voor in menig roze kerkdienst en reist bovendien kris-kras de wereld over om niet alleen de Nederlandse voortvarendheid op LHBT-gebied onder de aandacht te brengen, maar ook om steun te betuigen en medewerking te verlenen aan zovele onderdrukte gelovige homo’s’, lesbo’s, transgenders, biseksuelen en alle variaties die God in Zijn schepping heeft gelegd. Maar Wielie is ook gewoon predikant in zijn eigen PKN-gemeenschap in Bussum. Gewoon, naast al dat roze-gewone…!

In een kerkdienst komen mensen samen om te bidden, te zingen en iets mee te krijgen om het dagelijkse leven bemoedigd en gesterkt weer tegemoet te gaan. Dat geldt voor alle gezindten. Als de mensen van een andere gezindte als die van mij zich bemoedigd en gesterkt weten na de samenkomst is het goed. Als iemand er ontgoocheld van terugkomt is er iets mis. Hopelijk weet een kerkgemeenschap dat ten goede te keren. Maar vaak, te vaak nog steeds, voelen LHBT-ers zich niet thuis, niet welkom, niet bemoedigd in hun eigen kerk en vinden zij geen eerbiedig gehoor. Voor hen èn voor iedereen die verder wil en durft te kijken dan zijn of haar eigen kerkelijke grenzen zijn die roze vieringen vaak ware ogen-openers!

Een Bijbelverhaal leest met een roze bril heel anders als met een zwarte, grijze, geel-witte of welke kerkelijke ‘kleur’ dan ook. Waar de vriendschap tussen David en Jonathan in de traditie als ‘makkers onder mekaar’ wordt gezien, ziet die roze geloofsbril en menig nuchtere lezer daar toch wel wat meer in van liefde, genegenheid en tot elkaar aangetrokken worden, kortom een homo-vriendschap. Je kunt ook heel ver gaan met dat ‘roze lezen’ van de Bijbel, zóver dat soms zelfs menig door de roze wol geverfde gelovige homo zich achter de oren krabt….

‘Iedere ketter heeft zijn letter’ is een uitspraak die je ook wat anders kunt brengen. Iedere gelovige of gemeenschap zoekt, vindt en leest in de Bijbel de grond voor haar specifieke theologie, leefwijze en verkondiging. Je vindt in de Bijbel weinig feiten, slechts meningen en visies van mensen over God, lang geleden opgetekend. Dat vraagt niet om klakkeloos of letterlijk herhalen. Daar moet nieuwe en hedendaagse inspiratie uit voortvloeien. Dat is vaak koorddansen voor de voorgangers/predikanten. Zoveel gelovigen, zoveel meningen (geen feiten) over moraal, Bijbel, Jezus en God. En menig ‘inter-gezindten-discussie’ is dan niet zelden oeverloos dan wel volslagen zinloos.

Roze geloven: het gelovige leven in al haar facetten bezien door een roze bril. Je kunt natuurlijk een zwarte bril opzetten, maar met die roze bril heb je twee maal zoveel lol in je (gelovige) leven. Ja, ik kan dan anders kijken naar Jezus bijvoorbeeld. Wat zou Hij ervan vinden als iemand op een andere manier naar Hem kijkt? Dat vroegen Jezus’ leerlingen zich ook af (Markus 9,38+39) toen anderen van buiten hun clubje in Jezus’ naam net als zij ook duivels aan het uitdrijven waren. “Jezus, dat kàn toch niet!!!!” Waarop Jezus zei: “Ach, maak je niet zo druk. Dan zullen ze ook zo slecht niet over mij denken!”

Volgens mij had Jezus toen een roze bril op….

Advertenties

Crisis

Deze bijdrage is begin oktober 2016 gepubliceerd in het verenigingsblad UCEA van CHJC, vereniging van Christelijke LHBT-ers van uiteenlopende religieuze achtergrond.

Omwille van het onderwerp (geloof en homoseksualiteit) publiceer ik dit kritische stuk ook hier op mijn website. Zoals ik nooit in discussie ga over hetgeen ik op mijn website en elders publiceer, ga ik over deze bijdrage evenmin in discussie, noch hier, noch op Twitter of Facebook, noch op de Algemene Ledenvergadering van CHJC (eind oktober 2016). Mijn stuk is helder, verwoordt mijn mening en zorgen en die behoeven geen aanvulling, laat stáán gesust te worden.

Ik laat eenieder vrij om het met mijn mening, alhier verwoord, al dan niet eens te zijn en er een andere mening op na te houden. Voor verdere leesuggesties verwijs ik naar het ‘Lectori Salutem’ op mijn website.

Zit CHJC in een crisis? Wie de mededeling, getiteld “Kruispunt”, van de landelijke voorzitter bij de uitnodiging voor de ALV van 29 oktober a.s. gelezen heeft (zie de digitale CHJC-Nieuwsbrief van 4 september jl.) kan zich niet aan die indruk onttrekken. Plots is het landelijk bestuur gereduceerd tot één persoon: de voorzitter. In korte tijd is iedereen foetsie!

(Update: in UCEA van oktober 2016 geeft de landelijke voorzitter inmiddels aan er ook mee te gaan stoppen.)

Lees meer over dit bericht