Advent: Kerstmis daagt ons uit

Thuis.
Winterstop.
“Winterslaapje”.
Maar ook het huishouden doen, koken, de was.
En tijd voor wat bleef liggen.

Bovenal: Advent.
Op weg gaan naar Kerstmis.
Langzaamaan ons huis extra aankleden.
Allemaal voor mij en mijn lief.
Een stal met haar tijdelijke bewoners en bezoekers, uiteraard op een prominente plek.
Een boom, vol met nostalgie.
Extra verwennerijtjes.
Maar ook lichtjes, in en om het huis,
als aansporing om zelf een lichtje te zijn.
Licht om door te geven
en anderen blij te maken.
Het moeilijkste wat er is…

Stel dat ik anderen, vreemden,
niet toelaat in mijn leven…
Stel dat ik mij afsluit, grenzen sluit…
Stel dat ik alleen mijn lichtje geef
aan wie ik ken, vertrouw, liefheb…
Dat is makkelijk.
Maar dan bestaat Kerstmis niet.

Kerstmis is niet gemakkelijk.
Kerstmis daagt ons uit.
Kerstmis vraagt veel.

Jezus deed het ons voor.
Dat scheelt.

Nee, ik wil geen discussie.
Ik wil m’n best doen.
Doe jij mee?

Advertenties

Zien en gezien worden

Jezus geneest de blinde bedelaar Bartimeus. ©️Kees de Kort & Uitgeverij Jongbloed

Preek Verzorgingshuis
30e zondag door het Jaar B, Groen

1e Lezing: Jeremia, hoofdstuk 31, vers 7-9
Evangelie: Marcus, hoofdstuk 10, vers 46-52.

Beste medegelovigen,

Wij hebben vandaag twee positieve lezingen gehoord. Ja, de jubel spat er bijna van af! God laat zich kennen als iemand die echt om mensen geeft en mensen echt blij kan maken in gebeurtenissen die in ons leven kunnen plaatsvinden.

In de eerste lezing horen wij dat God Zijn mensen naar Zich toehaalt, terug wil brengen naar Zijn land waar het goed toeven is. En het wordt benadrukt: niemand sluit Hij uit! Mensen die niet meer kunnen lopen of zien, moeders die in verwachting zijn en op het punt staan te gaan baren, mensen die veel verdriet hebben. Het is God die iedereen in Zijn armen wilt sluiten!

Lees meer over dit bericht

Palmzondag

‘Palm’takje

De Rooms-Katholieke liturgie van vandaag is vol van tweespalt: wij juichen Jezus toe bij zijn intocht in Jeruzalem en vervolgens horen we het lijdensverhaal waarin wij als die juichende mensen ineens “Kruisig hem!” schreeuwen.

Deze dag beeldt liturgisch bij uitstek de tweespalt uit van het leven: je wordt toegejuicht, maar het volgende moment wordt je neergesabeld. Als je geld hebt, aantrekkelijk bent, in de picture staat, dan trek je massa’s mensen aan. Zij vinden zichzelf vrienden van jou, tot op Facebook toe. Ja ja…
In feite heb je maar weinig vrienden. Het aantal èchte vrienden is doorgaans op één hand te tellen. Wie van Jezus’ volgelingen waren in slaap gesukkeld, toen Jezus in doodsnood alleen verbleef in de Hof van Olijven? Allemaal! En eentje verraadde Jezus en een andere volgeling kende Jezus niet eens en een haan zette die ontkenner uiteindelijk voor schut. In de Matteüs-Passie van Jan Rot wordt die machteloosheid van Jezus omschreven als “…maar soms kon hij hèn niet volgen…”…! Herkenbaar…!

Met die tweespalt gaan velen en ook ik de Goede Week in. Ik zal een Pelgrimstocht gaan lopen, de zegening van de Heilige Olieën meemaken in de Chrisma-mis, de Instelling van de Eucharistie vieren op Witte Donderdag, op Goede Vrijdag de Kruisweg leiden, op Stille Zaterdag mogelijk mede voorgaan in een verzorgingshuis en in de Paasnacht jubelen om het leven, met onze nieuwe huispaaskaars ter zegening in onze nabijheid.

Dit alles mits een naderende uitvaart dit toeleven naar het naderende Paasfeest niet onderbreekt. Díe overleden mens, die zoveel lijden kende in zijn leven, die de hemel van de liefde en de hel van zijn lijden op aarde aan den lijve ondervond, zal nu zijn Pasen beleven. Zijn passietijd is voorbij.

Passie, Palmzondag, Pasen…het gaat hand in hand.
Het zijn vrienden van elkaar, die liefde en dat lijden. En alleen èchte vrienden maken dat sámen door. Anderen vluchten weg, al dan niet met schuldgevoel, trots of schaamte.

Palmzondag, Witte Donderdag, Goede Vrijdag, Stille Zaterdag, Pasen.
Zo is ons leven. En uiteindelijk het Licht tegemoet!