Gods Geest waait overal !

Detail van het immense glas-in-lood-raam in de absis van de Sint Pieter in Rome. De originele versie van mijn roze variant…

Preek Verzorgingshuis
Pinksteren, Jaar C, Rood

1e Lezing: Handelingen, hoofdstuk 2, vers 1-11
Evangelie: Johannes, hoofdstuk 14, vers 15-16 en 23b-26

Beste medegelovigen,

“Zomaar een dak boven wat hoofden, deur die naar stilte openstaat”.
Deze woorden zongen wij bij het begin van deze Pinksterviering.
Deze woorden geven ons een prachtig zicht op de uitwerking van wat wij met Pinksteren vieren.

Overal ter wereld komen mensen samen om stil te staan bij het leven en stil te staan bij God.
De een doet dat in sobere zwarte kledij. De ander, in Afrika bijvoorbeeld, komt in veelkleurige kleding naar een samenkomst.
Vandaag wordt het Pinksterfeest gevierd in de overweldigende Sint Pieter in Rome, maar ook….hier, in een kantine, die een uurtje onze kerk mag zijn!
Gods Geest waait overal, komt overal…
Gods Geest wil ieder mens raken en inspireren, op voor ons onzichtbare wijze.

Dat zien we prachtig verwoord in de eerste lezing. Nadat de Heilige Geest over de apostelen was gekomen, hoorde iedereen, mensen van velerlei afkomst en taal, hen spreken in hun eigen taal.
De Heilige Geest spreekt de taal van ieder mensenhart. Hoe verschillend alle mensen ook zijn: God, Gods Geest, kent de taal van ieders hart en spreekt mensen in hun eigen taal aan. Zo kan het dat Gods boodschap onbewust ook bij niet-gelovigen of anders-gelovigen weerklank vindt.

En het Evangelie van Johannes bevestigt dat: we horen een heleboel geboden, we luisteren naar verhalen uit de Bijbel en we willen heel graag God en elkaar liefhebben. Dat alles zal de Heilige Geest ons in herinnering brengen. De Geest zal dat alles in iedere mens, op de wijze die bij iedere mens persoonlijk past, de Blijde Boodschap laten indalen. Zo zullen wij allen, hoewel wij heel verschillend zijn, verschillend denken en verschillend geloven, samen op weg kunnen gaan in ons eigen leven, met onze eigen talenten, onze eigen levenswijze, onze eigen wijsheid, gevoed door en vervult van de Heilige Geest!

Vandaag vieren wij dat negen dagen na Jezus’ Hemelvaart zijn Geest over ons komt om Zijn voorbeeld van leven, zijn omarmen van alle mensen en Zijn niet-veroordelen van andere mensen ook tot de kern van ons leven te maken, te laten afdalen in ons eigen hart. Om wáár wij ook samenkomen, in een rijk versierde kerk of hier in de kantine, iets van die tinteling van Gods liefde te horen, te zien, te ervaren.
Om maar weer eens te vernemen, dat Gods Geest ook voelbaar is in alle zorg van de vrijwilligers hier, van het verzorgend personeel. En dat ook wij elkaar nabij kunnen zijn in vrolijkheid en in moeilijke momenten van onze oude dag.

Die verbondenheid, die troost, die opgewektheid, die inspiratie, die onbegrensde liefde, even onbegrensd als de Heilige Geest….
Wensen wij het ons allen van harte toe.
Daartoe bidden wij, daartoe zingen wij, daartoe leven wij. Met een hart dat als een deur openstaat voor de stilte en liefde van elkaar en van God.

AMEN

+ + + + + + +

Advertenties

Roze Zondag

Roze is de mengkleur van paars en wit: halverwege de Veertigdagentijd (Zondag “Laetare” = “Verheugt u”) breekt de witte kleur van het Paasfeest al door. ©️Paaskerk (PKN), Oss

Half-Vasten
Roze gekleurd

“Laetare”
“Verheugt u”

Het paars verbleekt
De boete verzacht
Het licht nadert
Verlossing komt
Wij weten dat

Sterker nog
De zonde verdwijnt
Verdween
Tweeduizend jaar geleden
Genageld aan een kruis

Niets te vrezen
Over en uit
Vrijheid te over
Niets verhindert
Liefde ongeremd
Overvloed
Slechts liefde
Zonder zonde
Zonder etiket
Zonder oordeel

Dankzij Jezus

Nu wij nog
Hem volgen
Daarin
Als kerk
Als wereld
Als mens

Geen regels
Slechts liefde

Amen

Sodoma

Maandag 18 februari jongstleden verscheen (ook tegelijk in het Nederlandse taalgebied) het boek “Sodoma, het geheim van het Vaticaan”, over de cultuur van verborgen homoseksualiteit binnen het Vaticaan, geschreven door Frédéric Martel, zelf ook homoseksueel.

Het lezen zal ongetwijfeld rode oortjes op gaan leveren. De schrijver heeft talloze ontmoetingen en gesprekken gehad met vele medewerkers en hij heeft zijn ogen en schrijfkunst ruim vier jaar goed de kost kunnen geven, zo heb ik vernomen. Eigenlijk is het geen nieuws, wel de omvang, de details en de hypocrisie achter dit alles.

We waren natuurlijk al veel eerder op de hoogte. In vroeger eeuwen waren menig paus en kardinaal evenmin preuts aangelegd. En 25 jaar geleden verscheen het boek “Homo in de Heer” van de hand van Henk Müller, over o.a. de broeierige sfeer indertijd op het priesterseminarie Rolduc in Limburg. In de jaren ‘80 kwam ik daar al, was mij over mezelf nog maar van weinig bewust en pas later vielen bij mij diverse puzzelstukjes op hun plaats. Ook de roman van Jan Cartens “De roze bisschop”, eveneens uit 1994 (met een verwijzing naar het aftreden van bisschop Bär van Rotterdam) windt er geen doekjes om. En de afgelopen jaren, waarin het Meldpunt van Seksueel Misbruik in de Rooms-Katholieke Kerk van Nederland haar werk heeft gedaan, is er heel wat gepubliceerd over de moraal van de RK-Kerk, het verplichte celibaat, (homo)seksualiteit en de vele gevallen, wereldwijd, van seksueel misbruik in en buiten religies. Met de Synode over het misbruik in de RK-Kerk (21-24 februari 2019) in Rome, waarin paus Franciscus flinke stappen wil zetten, zullen opnieuw genoeg publicaties en onthullingen het licht zien. Bovendien heeft de recente commotie omtrent de zogenaamde “Nashville-verklaring” over religie-grenzen heen haar uitwerking, in welke richting dan ook, niet gemist en haarfijn aangetoond, dat gelovigen en niet-gelovigen ook samen kunnen optrekken tegen religieus gevoed onrecht, wat ook voor God een gruwel is!

Vragen die dit alles en het nieuwe boek “Sodoma” oproepen zijn er legio. Er zal opnieuw heel veel gepubliceerd gaan worden. Ik zal dat zeker gaan lezen, evenals uiteraard het boek “Sodoma”. Ik weet ook nu al dat vele ‘Roomsche’ moraalridders in Nederland de messen aan het slijpen zijn. Ik weet ook dat er onder hen priesters zijn die hun hand beter in eigen boezem kunnen steken, omdat zij onderdeel zijn van hetgeen “Sodoma” beschrijft: ontkenning cq verberging van hun eigen homoseksualiteit / homoseksuele praxis / seksueel misbruik, maar naar buiten toe de recht-in-de-leer-priester zijn: onkreukbaar en trouw in de leer. Ik weet van een priester dat hij zwijggeld heeft betaald en zich juridisch zodanig heeft ingedekt, dat je van goede huize moet komen om er een serieuze zaak van te maken. Want ook een bisschop die daar van moet weten houdt nog steeds zijn mond. Wellicht dat “Sodoma” iets in gang zet.

Begrijp me goed. Ook ik ben een tijdlang oneerlijk geweest, ben vanwege celibaatsproblemen uit het klooster getreden en heb mensen daardoor veel pijn gedaan. Ik ben erdoor gelouterd, hopelijk ook wijzer geworden en in ieder geval gelukkig! Ik weet wat er speelde en speelt. Ik weet ook dat eerlijkheid het langst duurt en uiteindelijk het vruchtbaarst is voor het verdere leven. Ik weet wat barmhartigheid doet met een mens. Daarom ook ben ik vóór het brengen van klaarheid in scheefgegroeide zaken als misbruik, doofpotten, oneerlijkheid en hypocrisie. Daarom ook is het goed dat het boek “Sodoma” verschijnt en gelezen wordt.

Gaat er wat veranderen? Ik weet het oprecht niet. Wat mag er veranderen van mij? Ook al ken ik genoeg celibatairen die gelukkig zijn met hun levensstaat en hun keuze daarvoor, tòch ben ik niet voor een verplicht celibaat van priesters in de pastoraat (en die niet lid zijn van een religieuze orde of congregatie), maar voor een vrijwillige keuze daarin: vrij om het aan te gaan en vrij om met een partner samen te leven.

De kern van het probleem is naar mijn overtuiging gelegen in de Christelijke kanalisering en ‘culpabilisering’ (kweken van schuldgevoel) van de seksualiteit, waardoor een verkrampt en verknipt omgaan met (homo)seksualiteit ontstaat. En de seks wordt, simpel gezegd, teruggebracht tot het voortbrengen van nageslacht binnen het huwelijk van één man en één vrouw. Alle seks die daar niet aan voldoet is daardoor zondig. Conclusie: de Kerk is bezig met regels, moraal en gesteggel en niet met de (gelovige) mens die zingeving en bevestiging zoekt.

Wanneer Gods Schepping, de mens en het geluk van iedere mens centraal komen te staan in de regelgeving, opvattingen, Bijbel-interpretatie, verkondiging en pastoraat, dàn zou het zomaar kunnen dat het tij te keren is. Het is een weg met een lange adem, maar kan meerdere boeken als “Sodoma” voorkomen.

Jullie weten nu met welke insteek ik dat boek ga lezen. Ik hoop dat velen het boek gaan lezen. Misschien ga je het inderdaad lezen om rooie oortjes te krijgen of uit sensatiezucht. Ik snap dat best. Ik ben ook nieuwsgierig. Maar ik laat mijn geloof hierdoor niet ondersneeuwen. En altijd, ook met het lezen over dat broeierige Vaticaan, zal de mooiste levensles die ik ooit kreeg van mijn vroegere abt als een licht op mijn levenspad zijn: “God staat boven alle Kerken!”

En na het lezen van “Sodoma”?
Terug naar Jezus met zijn boodschap van LIEFDE…