Gay Pride/CSD/Roze Zaterdag

Regenboogvlag

Op Facebook gaf ik onlangs met hulp van WikiPedia een beetje achtergrondinformatie over die Gay Prides oftewel Roze Zaterdagen oftewel CSD’s.
Ik gooi hier het kleine stukje uitleg over het fenomeen Gay Pride/CSD/Roze Zaterdag even in de herhaling.

De vele Gay Prides overal in de wereld zijn ontstaan ter herdenking van de Stonewall-rellen. Deze ontstonden op 28 juni 1969 in de wijk Greenwich Village in New York bij een inval in de homobar The Stonewall Inn aan de Christopher Street door de Metropolitan Police. Na jaren van treiterijen en geweldplegingen door de politie besloot het bezoekende publiek van homoseksuele mannen, lesbische vrouwen en travestieten terug te vechten. In tegenstelling tot wat er in de overlevering wordt beweerd, waren het vooral de travestieten en lesbiennes (en niet de homomannen) die terugvochten.

Deze opstand vormt een scheidslijn in de geschiedenis van de holebi-beweging daar nooit eerder homo’s en travestieten in zulke grote aantallen hardhandig weerstand boden tegen de op hun gemeenschap gerichte vernederingen door de politie. Op 28 juni 1970, exact één jaar na de Stonewall-rellen vond in New York, tussen Greenwich Village en Central Park, de eerste Gay Pride Parade ooit plaats. Deze telde tussen de 5.000 à 10.000 deelnemers.

In Nederland is het de “Roze Zaterdag”, in andere landen wordt het “CSD” genoemd (Christopher Street Day, naar de straat van The Stonewall Inn) en/of de meest gebruikte term “Gay Pride”.

De Amsterdam Gay Pride vindt sinds 1996 plaats en was oorspronkelijk puur een feest rondom de Canal Parade. Sinds 2006 heeft dit evenement, in navolging van Roze Zaterdag, zowel een politieke als een feestelijke kant en wordt de Amsterdamse botenoptocht vanwege zijn grotere bekendheid in het buitenland gezien als het equivalent van de Gay Pride Parades elders in de wereld.

Ook Gay Pride-kerkdiensten vinden steeds meer ingang, worden steeds vaker met nadruk vermeld en zijn doorgaans druk bezocht. God geniet nog steeds na van Zijn vondst tijdens de schepping….😇:

“Als je in alle culturen ziet dat er vrouwen van vrouwen en mannen van mannen houden, kan ik als gelovige niet zeggen dat het toeval is, en nog minder een ongeval. Als gelovige zeg ik dan dat homoseksualiteit een vondst van de Schepper is. Daar zit ook God achter.” ©pater Jan van Kilsdonk SJ (1917-2008)

Uit de kast

Ingesloten in je eigen wereldje heb je je eigen gedachten over hoe al die anderen buiten jouw wereldje gaan reageren op het feit dat jij homo bent, terwijl zij dat nog niet weten. Kom je uit een streng-Christelijk milieu, dan zullen hel, vloek en verdoemenis je deel worden. Maar wellicht vertel je doodleuk aan de keukentafel dat je, na een geweldige date, er achter bent gekomen, dat je homo bent en dat je er heel erg blij van wordt.

Het idee van die ‘kast’ is best eng en kortzichtig, want normaliter is een kast niet echt ruim en uitzicht heb evenmin. Ik ga dus niet uit van een kast met glazen
deurtjes erin… Of iedereen had het al lang aan jou ‘gezien’, maar jij had het zelf nog niet door. Dan zat je dus in een vitrinekast, zonder dat zelf door te hebben… De gedachten die je in zo’n kast ontwikkelt zijn dan ook eng en kortzichtig te noemen. Ik zeg dus níet dat ze niet reëel zijn. Jouw gedachten kunnen van alles zijn. Kunnen ze ook gezond zijn?

Wie zich realiseert dat het percentage van (poging tot) zelfdoding onder homo’s groter is dan onder hetero’s weet dus dat er nog een hele wereld te winnen is.
Vanwege vele pesterijen om zijn homo-zijn verkoos de 14-jarige Jamey Rodemeyer in Amerika de dood, wat zowel Lady GaGa, president Obama als vele wereldburgers niet onberoerd liet. Toch mogen we ons in Nederland gelukkig prijzen, dat we niet opgehangen worden of levend in een jute zak van een rotswand gedonderd worden omdat we van iemand van het hetzelfde geslacht houden. En toch … nog altijd is het bittere realiteit, dat er jongeren letterlijk met hun spullen op straat worden ‘geflikkerd’ omdat ze thuis hebben verteld dat ze homo zijn. Uit de kast komen is kennelijk nog niet zo eenvoudig…

Waarom? Waarom komt onze maatschappij niet uit de kast? Waarom blijven plaatselijke kerken, de Kerk als organisatie, kerkgemeenschappen, maatschappelijke clubs, voetbalverenigingen, zwemclubs, straathanggroepen, jeugdhonks, gebedskringen, vele beroepsgroepen en wat er dies meer zij, in de
kast zitten? Waarom blijven zij zo eng in hun eigen kringetje ronddraaien? Waarom zijn zij zo kortzichtig naar en over zovele homo’s, lesbo’s, biseksuelen, transgenders, transseksuelen? En wat dacht je van een zelfde houding richting andersdenkenden, andersvoelenden, andersgelovenden, andersuitzienden, anderspratenden, anderslopenden?

En ook: waarom wordt de Bijbel zo verschillend gelezen dat ieder zijn eigen gedachten over God eruit kan halen? Waarom is God voor de één een boeman en voor de andere een tedere arm om je heen? Waarom ziet de één alleen het
vingertje van Jezus en ziet de ander Zijn houding van niet-oordelen? Meningen, dogma’s, theologiën en anderszins kunnen hier geen pasklaar antwoord op geven tenzij een Kerk verkondigt en vindt dat alleen zij het juiste antwoord weet… Wacht u voor valse profeten….!

Waarom moeten wij als homo’s het antwoord geven? Laat kerk en maatschappij maar eens stappen zetten! Ik weet het: daar wordt al flink aan gewerkt maar we
zullen er altijd aan moeten werken. We zijn er (helaas) nooit helemaal. Maar ik pàs ervoor om te accepteren dat de homo zèlf iedere keer een antwoord, uitvlucht of wat dan ook moet geven of verzinnen.

Het klinkt wellicht heel dubbel maar we mogen beseffen dat we, wanneer we in het leven vrienden of familie verliezen, er ook nieuwe vrienden voor terugkrijgen. In ieder geval mag je met het uit-de-kast-komen ervan overtuigd zijn dat je jezelf terugwint. Je kiest voor jezelf zoals jij gemaakt bent door de goede God. Daar kan geen enkel Bijbelvers tegenop! Wanneer God ons ieder persoonlijk kent, wie zijn die anderen dan om daar tussenin te gaan zitten met hun meningen en opvattingen?

Laat hen maar uit de kast komen en eindelijk in de het volle licht van God met verbazing en knipperende oogjes zien wie jij bent! Want was jij misschien blind?! Zij waren zéker blind!! En wie genas ook alweer die blinden en lammen? Juist! Over niet-oordelen gesproken…!

Noot: Deze column is begin november gepubliceerd in UCEA, het maandblad van de Vereniging van Christelijke HoLeBi’s CHJC en als gastblog op woensdag 16 november gepubliceerd op Bartje zoekt het (homo)geluk. Omwille van de originaliteit heb ik de ‘Gay Christian’-afbeelding op “Bartje” ook hier geplaatst.