Lente

Onze Ribes, die ik ooit gekregen heb van mijn lief ter opfleuring van mijn toenmalige Haagse woonstek in de gelijknamige straat, kleurt meer en meer rood. Narcissen zijn overvloedig aanwezig in onze tuinen. De zon laat zich vaker zien en regen blijft wat meer achterwege, tot nu toe tenminste.

In Londen is ook een groeiende bloemenzee, maar dan naar aanleiding van de recente aanslag aldaar, waar doden en gewonden vielen.
En in het naburige Zeeuwse dorp Kapelle was het onlangs erg warm. Een fruitteeltbedrijf brandde tot de grond toe af. Een vuurzee van ongekende omvang en de vervuilende gevolgen ervan in grote delen van het dorp hadden een flinke impact: bewoners van ruim 40 woningen werden geëvacueerd. Een teler, zijn gezin en zijn werknemers zijn zwaar getroffen, naast de vele inwoners door roet en stank.

Zo begint de lente. Seizoenen gaan en komen. Het leven gaat door. Na regen komt zonneschijn. Achter de wolken schijnt de zon. “Wees eens een keer een beetje positief!” Maar met zware dramatiek in je leven is het moeilijk te genieten van de zon, van de lente, de naderende zomer.
En toch … het kan je ook een oppepper geven, stimulans, veerkracht, zuivere lucht, een nieuwe blik, wijdser zicht op je getergde leven. En spontaan lacht dan het leven je weer toe. En mag je weer iets van blijheid en opgewektheid ervaren. Lentekriebels!

Komende week is het Boekenweek. Het thema is: Verboden vruchten. Dat kan van alles zijn in het dagelijkse leven van mensen: bijzondere vruchten eten, je seksleven, of zoals in het NOS-Journaal werd vermeld: iedere dag een bonbon bij het ontbijt. Iedereen heeft wel bepaalde gevoelens, verwachtingen en verlangens bij de gedachte aan een verboden vrucht.

Toen Eva in de Hof van Eden verleid werd door de slang en vervolgens Adam verleidde om van de verboden vrucht te eten, bemerkten Adam en Eva ineens dat zij naakt waren, er bang van werden en gingen ze zich bedekken. Zo bracht dit sprookje-met-een-boodschap, opgenomen in de Bijbel, andere mensen er toe om alles wat met bloot, naaktheid en seks te maken had in het verdomhoekje dat ‘zonde’ heet te drukken. Het werden verboden vruchten.

Nu breekt de lente aan met haar lentekriebels en zullen de jonge hormoonbommen uit wijk en stad weer aan hun parendans beginnen, het geflirt en lokken met de ogen, de kleding, het bewegen. En dat alles o.a. in de speeltuin tegenover ons. En niet alleen de jeugd laat zich kietelen door de naderende zomer….

Niks ‘verboden vrucht’. Niks ‘verbod’. Niks ‘zonde’. De zonden werden gekruisigd. En Pasen viert het leven. Slechts de vruchten resteren. En ze zulken smaken. Bij iedereen. Het is lente, ondanks alles!

Advertenties

Advent: opnieuw op weg gaan…

Op weg gaan
Achterlaten
Vooruit kijken
Afsluiten

Nieuwe stappen
Positief
Onbekende route
Vertrouwen

Loslaten
Pijnlijk verleden
Dankbaarheid
Leven

Inburgering

Ons postzegeldoosje uit mijn kloostertijd. ©Emmanuel

Je hebt van die mensen die van alles (willen) bewaren, tot aan slechte ervaringen en herinneringen toe. In dat eerste ben ik een ster, dat tweede weiger ik categorisch. Van alles in het leven leer je en kun je je leven corrigeren en ten positieve keren. Tenzij je dat niet wilt natuurlijk….

 

Iets bewaren, iets kan altijd nog van pas komen, iets unieks zorgvuldig opbergen…. En zo kon het gebeuren dat ik postzegels tegenkwam, waar wij (in 2003, 2004 en 2005) zuinig mee wilde omgaan. Dat hebben we dus gedaan, tot gisteren.

Nu zitten ze in ons postzegeldoosje (één van de vele mooie en tastbare herinneringen aan mijn kloostertijd) en zullen vanwege de lage waarde en hoge portokosten bijna dubbel zo snel opraken.

Wat dit alles met inburgering te maken heeft? Gezien het feit dat we dit jaar 15 jaar samenwonen in het Zeeuwse, waar zuinigheid troef is en de ouderdom van de betreffende zegels net onder de 15 jaar ligt, is mijn zuinigheids-inburgering geslaagd, lijkt me…. Ik heb zo’n opmerking over een geslaagde inburgering wel eens meer gehoord als er een zuinig trekje bij mij te bespeuren was.

Postzegels (2005) met Goes als onderwerp. ©Emmanuel

Om nog even terug te komen op het bewaren van ervaringen en herinneringen: ik heb ook wel eens het advies gehad om schoon schip te maken met de vele tastbare en onaanraakbare herinneringen uit mijn verleden. Ik leerde altijd al dat je daarin niet moet blijven steken, maar vooruitkijken! Dus weg met alle ballast uit het verleden!!

Inderdaad. Dat doe ik! Maar dan wel op een andere manier dan simpel weggooien. Want stoffelijke zaken zijn daarvoor vaak te kostbaar en herinneringen poets je niet zomaar weg. Hoe dan wel?

Ik bezie moeilijke momenten, pijnlijke gebeurtenissen, óók die waarin ik anderen tekort of pijn heb gedaan als leerprocessen voor mijn verdere leven. Er zijn positieve wendingen uit voort gekomen, blijdschap, ja zelfs dankbaar omkijken! Ik kon eindeloos verdrinken in het verdriet om het verlies van mijn moeder (al bijna 22 jaar geleden), maar ik heb het dankbaar terugkijken op haar bijzondere persoon en invloed op mij aangegrepen om mijn verdriet om te vormen in blijdschap, dat juist zij mijn moeder is geweest! En zo bezie ik mijn al dan niet tastbare herinneringen aan vroeger tijden: met dankbaarheid.

Postzegel (2003) ter ere van de geboorte van onze kroonprinses Amalia. ©Postzegelfoto: Z.M. Koning Willem-Alexander. ©Foto postzegelfoto: Emmanuel

Misschien is dit wel de beste manier van inburgering in het leven van alledag. Of zoals een kennis van mij, aanwezig op een Oud-Katholiek Lekenforum in Praag, iets noteerde op Facebook van wat hij zojuist gehoord had over “heilig zijn” in het dagelijks leven. Dat dat ‘gewoon leven’ is en eigen keuzes maken, want “heilig zijn” is in de mens ingeschapen. “Heilig zijn” moet in iedere tijd anders bezien worden. Heiligheid wordt hier en nu werkelijkheid in het leven van alledag.

Daarom (en dit is gemakkelijker gezegd dan gedaan): nare herinneringen en ervaringen omzetten en die een positieve richting laten geven aan je verdere leven, dankbaar zijn, met blijdschap je al dan niet tastbare herinneringen koesteren en hierdoor gevoed gaan staan in het leven van alledag. Inburgering, heiliging….zo ineens liggen die begrippen dichter bij elkaar dan je denkt….