Vrijheid

Op 31 augustus jl. werd het Herdenkingsjaar 75 jaar Bevrijding geopend in Terneuzen met de Herdenking van de Slag om de Schelde. De NOS zendt op bepaalde momenten een serie Bevrijdingsjournaals uit, direct aansluitend op het Journaal van 20.00 uur. Ook heeft de NOS een speciale website in het kader van 75 jaar Bevrijding, waarop elke dag nieuwsberichten rond de oorlogshandelingen van 75 jaar geleden worden geplaatst. Een unieke gelegenheid om de strijd voor onze vrijheid terug te zien en daar bij stil te staan.

Onze vrijheid is een groot goed en dat gegeven wordt vaak voor het voetlicht gebracht wanneer een bepaalde vrijheid beknot dreigt te worden. Denk aan de vrijheid van geloof, meningsuiting, te mogen zijn wie je bent, hoe jij je kleedt,…. en maak het rijtje zelf maar completer!

Terwijl ik dit schrijf dendert, dankzij president Trump met “mijn grote en ongeëvenaarde wijsheid” (zijn eigen woorden…!), het Turkse leger onder opperbevel van president Erdogan met de operatie-naam “VredesLente” (‘PeaceSpring’) Noord-Syrië binnen om de Koerden aldaar te verdrijven. Je zou ook kunnen zeggen dat die dictator/terrorist land gaat inpikken (denk aan wat Poetin deed met de Krim) en genocide pleegt op de bevolking aldaar, een actie die je beter zou kunnen omschrijven als “OorlogsWinter” (‘WarWinter’). Maar nee, dat mag niet van die dictator en wie zijn actie in een negatief daglicht brengt in de (sociale) media wordt zwaar gestraft. Ik ben benieuwd…

Zie hier het gegeven, dat ik mijzelf een spiegel moet voorhouden, wanneer ik mijn eigen vrijheid van meningsuiting over de Turkse agressie verwoord en tegelijk het absurde en stuitende taalgebruik in de diverse (sociale) media aan de kaak wil stellen, wanneer bijvoorbeeld een doorrijder na een dodelijk ongeval doorgaans eenzelfde dood wordt toegewenst of in ieder geval een levenslange vorm van krepering tegemoet moet gaan.

Vrijheid. Het blijft mij en velen bezighouden. Ook binnen religies wordt vrijheid gepredikt, maar dan moet je je wel aan allerlei regeltjes en wetjes houden. Díe geven namelijk vrijheid. Jaja! Net zoals de Nashville-verklaring zijn de wetjes, regeltjes en dogmaatjes meer een krampachtig bij elkaar houden en in stand houden van de eigen cultuur en machtstructuur. “Zo is het nu eenmaal! Punt!!”

Met zo’n houding sterft elke discussie een voortijdige dood, ook waar het een verschil in Bijbel-lezen/opvatting betreft. Doorgaans zijn dat oeverloze discussies, waarin de één God ‘zus’ ziet en de ander God ‘zo’ ziet. Een mooi voorbeeld daarvan is het discussiëren over de legitimiteit van ‘homoseksualiteit’ (lees: mannen die HET met mannen doen) in de Bijbel. De ene halsstarrigheid tegenover de andere halsstarrigheid. Daar kom je niet uit en DE waarheid bestaat niet.

Op 11 oktober is het de International Coming Out Day. Op één gemeente na (Gemeente Schouwen-Duiveland) hijsen alle gemeenten in Zeeland de Regenboogvlag. Moet dat? Nee. Niks moet. Maar stáán voor diversiteit en acceptatie van iedereen, óók van hen die anders denken over LHBT-kwesties, is voor mijzelf zichtbaar in die Regenboogvlag. Het is voor mij ook weer als het kijken in een spiegel. Èn een vorm van zichtbaar willen zijn èn blijven van een nog altijd in de marge van de samenleving gedrukte groep mensen, want het laagje acceptatie en respect is maar dun.

Eigen mening, een grote mond, onderdrukkende wetjes, regeltjes en dogma’s, stoere taal in de (sociale) media, etc.: dat alles is zoiets als die ‘Punt!’ van hierboven.

Het is goed om te beseffen:

Waar mensen een ‘punt’ maken, schrijft God een ‘komma’…

…en kunnen we de vrijheid vieren!

 

 

Gezegende Kerstdagen en Vredevol 2016 !

Onze Kerstkaart is ieder jaar weer een verrassing, niet alleen voor de ontvangers, maar ook voor ons! In de loop van het jaar wordt er plots een foto gemaakt, waarbij wij dan zeggen: “Dat zou wel eens iets voor de Kerst zijn!”

In mei 2015 was dat tijdens onze familiereis naar Luxemburg, vanwege het Gouden Huwelijkfeest van mijn schoonouders. Daar ergens, bij een waterval, tegen die rots, zo in dat voorjaarszonlicht, zo iel, zo kwetsbaar…

©Emmanuel & partner

Respect is geweldig, maar kwetsbaar. Vrede is kostbaar en tegelijk zo broos. Maar liefde bestaat altijd! Dàt preekte emeritus-dominee Wim Jansen tijdens de Roze Adventsviering van CHJC.
Liefde is veelkleurig, breder als de schrijvers van de Bijbel ons willen voorhouden. Liefde is een Godsgeschenk. Liefde is een regenboog, een belofte van God om nooit meer de mensheid te willen vernietigen. Als we de vernieling in gaan hebben we dat zèlf in de hand. Niet God!

God is Liefde! En daarom hebben wij de opdracht die liefde uit te dragen. In barmhartigheid, vergevingsgezindheid, respect en omzien naar elkaar. En de moed hebben om nieuwe wegen in te slaan, niet in wrok maar in dankbaarheid omzien naar wat achter ons ligt en reikhalzend uitzien naar wat vóór ons ligt. Die wens spreken wij uit in onze kerstkaart van dit jaar!

GEZEGENDE FEESTDAGEN !

 

Gelijk

Wij homo’s vinden het belangrijk om te mogen trouwen. Niet dat we het allemaal doen, maar dat het kàn is al belangrijk. Wij homo’s vinden het belangrijk dat we kinderen kunnen krijgen, adopteren, opvoeden. Niet dat we allemaal ook ècht kinderen willen hebben, maar we vinden het belangrijk dat de mogelijkheden er liggen.

Binnen de meeste religies ligt homoseksualiteit nogal gevoelig. Ook dat is niet nieuw en wil ik hier niet opnieuw aansnijden. Maar ik snap soms echt niet waar men zich zo druk om maakt. 10% van de wereldbevolking is homoseksueel. Zal die kleine splintergroep eenzelfde invloed hebben als Al-Qaida en de wereldvrede bedreigen? Het is aardig om eens te weten hoeveel procent van die 10% daadwerkelijk gaat trouwen. Ik weet het niet. Nu is Al-Qaida in staat om een relatief kleine groep te mobiliseren die sinds 11 september 2001 de wereld in haar greep houdt, maar moet eenzelfde dreiging vanuit de homowereld verwacht worden?

Nee, ik weet óók wel dat de paus dat niet gezegd heeft en natúúrlijk zal ik hem die woorden niet in de mond leggen. De paus heeft gesproken over het goede van die warme man-vrouw-gezinnen, waarin ieder van ons is opgegroeid, toch? En ik ben de laatste om te ontkennen dat ik een goede en warme jeugd en dito nestje heb gehad!

Maar ik kan ook erg versluierd praten over bepaalde zaken en dat versluierde praten zal door hen die mij aanhoren al snel bevraagd worden met: “Maar je bedoelt toch……”. En ook al heb ik niets daarvan gezegd, tòch zal het mij aangerekend worden. Het rechtpraten binnen de politiek doet eigenlijk vaak hetzelfde en ook daar schud ik dan vaak mijn hoofd bij. Ik hoor de paus niets daadwerkelijk zeggen over homohuwelijk, homogezinnen, etc. Maar wétend hoe hij daar éérder over gesproken of geschreven heeft, is zijn recente Kersttoespraak zo helder als wat.

Ik hoor exact hetzelfde van die demonstranten tegen het homohuwelijk in Frankrijk. Niemand heeft iets tegen homo’s, iedereen houdt van ze, niemand wil ze kwetsen, maar ondertussen hebben radicale stromingen binnen religies en groeperingen een mega-“Al-Qaida” opgetrommeld om massaal tegen het homohuwelijk te vechten.

Mijn man en ik zijn niet getrouwd. Wij voeden geen kinderen op. Tòch heb ik moeten lachen hoe de Paus zo lekker omfloerst kon praten en zat ik met verbijstering te kijken naar de televisiebeelden van de demonstraties in Parijs. Niet dat ik het in alles oneens ben met de Paus, maar ik vind het zo verdomd jammer dat hij de grootsheid van Gods liefde zo versmalt. Ik vind het niet erg dat veel mensen in Frankrijk en daarbuiten moeite hebben met het homohuwelijk, maar ik vind het jammer dat de grootsheid van Gods liefde zo versmalt wordt. Want wanneer één op de drie heterohuwelijken strandt, hebben kinderen dus geen twee ouders in hun gebroken gezin. Wordt dat ook erkend en gezien?

Mag iedereen zijn of haar eigen leven inrichten en leiden, zoals God hem/ haar geschapen heeft? Kunnen we vreedzaam samen-leven en in ieders leven iets van God zien? Kunnen we elkaar zien als gelijken? Kunnen we respect hebben voor ieders levenstocht, die nog vele kruisingen en dito beslissingen en levenskeuzes kent?

Ik wil eindigen met een pracht stuk tekst uit De blues verlaat jou nooit van De Dijk. Moge het een meditatie zijn voor mij, voor jou, voor de Paus, voor de demonstranten in Parijs, voor iedereen:

Je bent er nog lang niet
Bij lange na niet
De reis is pas over
Aan het eind van het lied
Steeds weer een afslag
Een kruising, een bocht
De reis is pas over
Aan het eind van de tocht