Paus, kardinaal, homo, hostie

Paus, kardinaal, homo, hostie. ©️collage: Emmanuel

Vier ingrediënten voor een katholieke rel. Rel? Nee toch? Als rechtgeaarde (!) homoseksuele Rooms-Katholiek (jaja) vind ik het een zielige vertoning. De ‘preciezen’ beschermen kardinaal Eijk (al dan niet terecht) en foeteren op paus Franciscus. De ‘rekkelijken’ dwepen met de paus (al dan niet terecht) en vegen met de kardinaal de vloer aan.

De aanleiding? Meerderen!
Allereerst is er een vraag van Duitse bisschoppen aan de paus voor meer eucharistische gastvrijheid voor leden van andere Kerken, welke vraag de paus fijntjes teruglegt bij de aanvragers. Lol…
Vervolgens is er de Amerikaanse Jezuïet James Martin SJ (onlangs benoemd in de hoogste Vaticaanse adviesraad voor communicatie van de paus), die een boek (“Een brug bouwen”) heeft geschreven om toenadering te zoeken tussen de RK-Kerk en (gelovige) LHBT-ers. Wauw…
En als klap op de vuurpijl is daar ook de Belgische kardinaal Jozef de Kesel die een kerkelijke dankviering van een homo-relatie wel ziet zitten. Tjonge…
Dan is daar bisschop de Korte van het Bisdom ‘s-Hertogenbosch, die begonnen is met zijn bijeenkomsten met de LHBT-gemeenschap om te luisteren en te praten. Applaus…
En onze kardinaal Eijk gaat met gestrekt been frontaal in de aanval tegen dit alles in een buitenlands (want dàt genereert meer sympatisanten) opinie-artikel. Hoppa…

Paus Franciscus blijft verrassen. Het zijn verrassingen vanuit de pastorale hoek. De rechtlijnigen zijn doorgaans niet bepaald pastoraal en raken ervan over de zeik. Natuurlijk komen zij met steekhoudende Kerkleer-bevestigende argumenten en altijd terug te vinden in Catechismus, Kerkelijk Wetboek (CIC 1983) en misschien ook in de Bijbel. En natuurlijk is het altijd fijn voor hun dat zij zich ergens achter kunnen verschuilen. Dan ligt de ‘schuld’ van bijvoorbeeld discrimineren in ieder geval niet bij hen en hebben ze macht over weerloze gelovigen en kunnen zij de afvalligen met woorden die niet hun eigen woorden zijn (want het is Gods Woord/Wil) genadeloos neersabelen. Ik hoor ze nu al soppen van genot…

Steeds vaker moet ik constateren dat de felste kerkelijke homofoben zèlf met hun geaardheid of dubieuze verleden worstelen. Ze weten zich geen raad met hun gevoelens met betrekking tot hun ambt en drukken het weg met het fel bestrijden van die zogenaamde zonde. Daar zitten ook figuren tussen die een stil verlangen hebben naar de goeie ouwe Inquisitie-tijd. Is het niet vanwege het opruimende effect van afvalligen, dan wel vanwege de mogelijkheid tot het legaal botvieren van de (machtswel-)lusten. Feit is dat zij liever met een kleine kern (de Heilige Rest) verder willen. Ik heb menig fundamentalistische kerkleider uitspraken in die richting horen bezigen.

Het zijn de golfbewegingen van de kerkelijke geschiedenis.
Zijn er leerstellige pausen, dan slaat het naar pastorale benadering verlangende kerkvolk een andere richting in. Nu is er een pastorale paus en de leerstelligen komen in het verweer. Zie daar de werkelijke aanleidingen voor de kerkelijke ruzies en onmin.
Ligt het dus aan de hostie?
Komt het allemaal door die homo’s?
Ligt het aan de paus?
Ligt het aan de kardinaal?
Ligt het aan de Bijbel?
Ligt het aan het interpreteren van de Bijbel?
Ligt het aan de Traditie?
Wie breekt de Kerk af? Wie bouwt de Kerk op?

Ik heb geen helder antwoord, wel een oordeel en daar moet ik terughoudend in zijn. Ik herken wel mijn vragen en mijn mening in de Open Brief van Peter Vermaat, die 15 mei 2018 gepubliceerd werd in de Leeuwarder Courant èn in de reactie van bisschop de Korte van ‘s-Hertogenbosch op het opiniestuk van zijn meerdere.

*UPDATE (iets minder terughoudend): Cor Mennen schotelt in een blogje kardinaal Eijk alvast de antwoorden voor op de Open Brief van Peter Vermaat, zodat Cor zich soppend kardinaal kan wanen en Eijk niet om Cor heen kan. Roomse humor… *

Mijn revers-kruisje in de Regenboogkleuren tijdens kerkdiensten dat ik voorganger mag zijn. ©Emmanuel

Maar bovenal heb ik mijn getuigenis, gevormd door mijn schamel geloof, mijn liefde voor mijn Kerk (ondanks alle wanklank), mijn persoonlijke geweten, mijn fouten en pluspunten uit het verleden, mijn visie, mijn levenservaring en omstandigheden:

Ik ben Rooms-Katholiek èn homoseksueel èn beiden praktiserend. Ik ken alle hoeken van mijn RK-Kerk en niet alleen vanwege tien mooie en leerzame kloosterjaren die achter me liggen. Mijn protestantse partner en ik beleven sámen ons geloof en kerkgang. De ene week gaan wij ter RK-kerke, de andere week ter PKN-kerke. Hij gaat met mij in de RK ter Communie. En ik ga met hem bij de PKN ter Avondmaal. Oecumene ten voeten uit! Ik ben af en toe voorganger in een Woord- en Communie-viering in mijn parochie en in een plaatselijk verzorgingshuis, bij beiden inclusief eigen preek.

Dit alles zou totaal geen issue moeten zijn. Een paus, een kardinaal, een bisschop, een pastoor of een medegelovige heeft er niets van te vinden.
Maar laat het duidelijk zijn:
Wij voelen ons door God bevestigd en gezegend!

Advertenties

Wereld Jongeren Dagen: Krakau / Parijs

In de zomer van 1997 maakte ik de Wereld Jongeren Dagen in Parijs mee. De afgelopen week volgde ik via diverse mediabronnen de Wereld Jongeren Dagen in Krakau (Polen).
Steek’woorden’ uit 1997: de enthousiaste wijze van geloven; jezelf mogen zijn binnen de veelkleurigheid van de daar aanwezige gelovige gemeenschap; het bijeenzijn met zoveel jongeren; het avontuurlijke èn het pelgrimage-karakter ervan; de catechese-momenten; ’s avonds in klein gezelschap even gaan stappen; het gescheiden slapen van de geslachten (voor de homo’s en lesbo’s in meerdere opzichten een positief gegeven…); de unieke en communicatie-bevorderende maaltijd-organisatie (alleen na het inleveren van zes maaltijdbonnen, voor zes personen dus, kreeg je zes maaltijden mee!); het samenzijn rond de paus. Dat alles bij elkaar opgeteld schept een unieke saamhorigheid, die ieder mens optilt boven het alledaagse uit! Bovendien heb ik er een paar blijvende contacten aan overgehouden, tot op de dag van vandaag.

In ieder geval kregen de deelnemers in Krakau van paus Franciscus ook de dringende boodschap mee om stevige schoenen aan te schaffen om ècht de stap naar de ander te zetten en het woord ‘barmhartigheid” in concrete daden en compassie om te zetten. Zo stevig hoorde ik dat niet in 1997 van paus Johannes-Paulus II!

Twee miljoen jongeren bijeen op de Campus Misericordia voor de avondwake en slotviering, tesamen met paus Franciscus, hier zichtbaar onder de speciale boog. ©Ramon Mangold

Met mijn gebeden en gedachten was ik dus de afgelopen week in Krakau èn opnieuw in Parijs. Zie hieronder mijn verslag van de WJD in Parijs van 19 jaar geleden, wat ongetwijfeld herkenning kan oproepen bij hen die terugkomen uit Krakau. Het verslag is tekstueel wat bijgeschaafd. Het is ook gedateerd: geloof is levendig en veranderlijk in ieders leven. Wat blijft: de ervaring aldaar van de veelkleurige invulling van ieders persoonlijke geloofsleven, wat iedereen van elkaar eerbiedigt. Eenheid door verscheidenheid! Moge het een levensles zijn voor iedere mens en niet in de laatste plaats voor mijn Rooms-Katholieke Kerk zèlf!!

Klik hieronder voor mijn verslag uit 1997:

Lees meer over dit bericht

Vaticaanse rel en Katholiek Nieuwsblad komt klaar…

Verrassende uitspraken president Pauselijke Gezinsraad? Het Vaticaan is in beroering, zo melden diverse Italiaanse media. De krant La Repubblica spreekt zelfs van een revolutie.

Oorzaak is deze uitspraak van de nieuwe president van de Pauselijke Raad voor het Gezin, aartsbisschop Vincenzo Paglia: “Nee tegen homohuwelijken, maar ja tegen de erkenning van de rechten van koppels met een samenlevingscontract en homoseksuele paren volgens het Burgerlijk Wetboek en ja tegen de toelating van hertrouwde gescheidenen tot de Communie.”

Samenwonenden Mgr. Paglia zei dit eergisteren bij een persconferentie bij gelegenheid van de presentatie van het evaluatierapport van de Wereldgezinsdagen in Milaan vorig jaar. De curieprelaat verdedigde de rooms-katholieke visie op het huwelijk, maar brak een lans voor het respect voor ongehuwd samenwonenden, hetero- of homoseksueel.

Romeins recht Het nee van de Kerk tegen de openstelling van het huwelijk voor homoseksuelen is geen religieus feit, zei Paglia. “De Italiaanse grondwet spreekt heel helder, maar nog eerder heeft het Romeins recht vastgesteld wat het huwelijk is.” Paglia wijst op een tekst in de Codex Justinianus: matrimonium est viri et mulieris coniunctio (‘het huwelijk is de vereniging van een man en een vrouw’). Hoe duidelijk dit voor de Kerk ook is, “dat betekent niet dat we de rechten van ongehuwd samenwonenden, ook homoseksuelen, niet moeten erkennen. Het is daarom tijd dat de wetgevers er zich over bekommeren.”

Verbod op discriminatie homo’s Paglia wees erop dat de kerkelijke leer voorschrijft dat elke vorm van onrechtmatige discriminatie van homoseksuelen vermeden moet worden. Zij hebben “dezelfde waardigheid als alle kinderen Gods”, aldus de president van de pauselijke raad. De Katholieke Kerk zou volgens hem meer moeten doen om homoseksuelen te beschermen tegen discriminatie in landen waar hun geaardheid strafbaar is. “Homoseksualiteit is nu in zo’n 20 tot 25 landen verboden. De Kerk moet proberen om daar verandering in te brengen.”

Hertrouwde gescheidenen Paglia sprak verder over de kwestie van katholieken die na een sacramenteel huwelijk tot een echtscheiding zijn gekomen en daarna opnieuw met een ander een burgerlijk huwelijk hebben gesloten. Deze personen zijn volgens de huidige regels uitgesloten van de communie, omdat hun nieuwe staat indruist tegen de onontbindbaarheid van het sacramenteel huwelijk. “De paus heeft opnieuw gevraagd deze kwestie uit te diepen, omdat hij een oplossing wil. Dit probleem houdt hem zeer bezig”, aldus Paglia. Als het aan hem ligt worden deze gelovigen tot de communie toegelaten.

Valentinus Vincenzo Paglia (67) is sinds juni 2012 president van de Pauselijke Raad voor het Gezin. Dit dicasterium bevordert de pastorale zorg voor de gezinnen en beschermt hun rechten en waardigheid in de Katholieke Kerk en in de burgermaatschappij. Voordien was Paglia vanaf april 2000 bisschop van het Italiaanse diocees Terni-Narni-Amelia. Hij beschouwde zichzelf als de opvolger Sint Valentijn. Deze 3e-eeuwse bisschop van Terni stierf als martelaar en wordt vereerd en aangeroepen als de patroon van liefdeskoppels.

Bron: RKK.nl

En natuurlijk wist het Katholiek Nieuwsblad het weer beter…! Tja, stel je voor dat het Vaticaan de poten onder dit marginale blaadje wegzaagt…!

Hierbij de interpretatie/herschrijving/wishfullthinking-artikel aldaar:

De voorzitter van de Pauselijke Raad voor het Gezin heeft tegengesproken dat hij ruimte zou hebben gegeven voor de erkenning van homorelaties, zoals verschillende media suggereerden.

Uit een verslag van de Amerikaanse katholieke persdienst CNS eerder deze week leidden sommige journalisten af dat het Vaticaan weliswaar het ‘homohuwelijk’ afwijst, maar niets tegen relaties tussen homoseksuele mensen zou hebben.

Aartsbisschop Vincenzo Paglia toonde zich donderdag in een interview met Radio Vaticaan verbaasd over de conclusies die aan zijn uitspraken zijn ontleend. Hij had slechts antwoord gegeven op gerichte vragen van CNS-verslaggeefster Cindy Wooden, een zeer ervaren Rome-correspondente.

De leer van de Kerk is volgens Paglia heel duidelijk: “Het is ook een eeuwenoude traditie die alle culturen overstijgt: een huwelijk is tussen een man en een vrouw en heeft als doel een gezin te stichten. Wanneer de samenleving afscheid neemt van deze betekenis betreedt zij een weg die niet tot stabiliteit voert”, aldus mgr. Paglia.

Iedere vorm van haat of onrecht tegenover homoseksuelen, die net zo goed kinderen van God zijn, dient te worden afgewezen. Hij herinnerde daarbij aan de woorden van toen nog kardinaal Joseph Ratzinger uit 1986: “Het is nadrukkelijk te betreuren dat homoseksuele personen object van kwaadsprekerij en gewelddadige acties waren en vaak nog zijn.”

Tegenover de CNS-correspondente had de voorzitter van de Pauselijke Raad gezegd dat het traditionele gezin verdedigd moet worden, maar ook de rechten van anderen. Hij doelde daarmee op ongehuwd samenwonenden, “omwille van de rechtvaardigheid en ter bescherming van de zwakkeren” en de regulering van het erfrecht.

De Kerk bevestigt “de gelijkwaardigheid van ieder kind van God. Niemand ontbeert de waardigheid kind van God te zijn, dus dat is onaantastbaar”, aldus mgr. Paglia.

Hij maakte het onderscheid tussen homoseksuele gevoelens en homoseksuele handelingen. Indien een land het eerste strafbaar zou stellen, zei Paglia, “zou ik dat proberen te veranderen”. Volgens hem zijn er 20 tot 25 landen die een dergelijke wetgeving kennen.

Aartsbisschop Paglia zei in zijn toelichting voor Radio Vaticaan dat hij onder meer de vraag had gesteld of in landen die geen geregistreerd partnerschap kennen burgers voldoende wettelijke bescherming bieden tegen “onrechtvaardige discriminatie”. Dat betreft “individuele rechten” en geen collectieve “homorechten”. “Dat is iets heel anders dan de goedkeuring van bepaalde zienswijzen”, aldus Paglia.

Mijn kort vrijmoedig (b)engeltjes-commentaar:

Het Katholiek Niewsblad kan weer lekker zwelgen in haar eigen zelfbevrediging, zeker als zij hijgend de (vermeende?) uitspraak van Paglia mag aanhalen:

Indien een land het eerste (homoseksuele gevoelens -E-) strafbaar zou stellen, zou ik dat proberen te veranderen.

Nee, strafbaarstelling van homoseksuele handelingen zou hij niet willen veranderen? Met andere woorden: lekker al die homo’s van een rots af laten gooien (in Iran een veel gebruikte methode om al dan niet praktiserende homo’s te elimineren) wordt RK-kerkelijk goedgekeurd? Ik hoor het KN nu al kreunend klaarkomen…!