Over tot de orde van de dag?

Martelkelders in een voormalig hoofdkwartier van de Gestapo. ©Emmanuel

De kop van dit artikel is een veel gehoorde opmerking, wanneer je iets niet alledaags hebt gedaan, bezocht of meegemaakt, en terugkomt op je werk, school of thuis.
Men kan daar verschillende ‘toontjes’ aan geven, waarmee men hetgeen jij meemaakte negatief benadert. Of met het afgezaagde gezegde: “Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg!” Natuurlijk bedoelt men het nooit negatief. Nee, túúrlijk niet!

Wij maken ieder jaar wel één of meerdere Gay Prides mee. Een enkeling, zoals de CSD Keulen, plannen we doorgaans vroegtijdig in verband met het boeken van ons (inmiddels vaste) hotel.
Roze Zaterdag was al weer heel wat jaartjes geleden, maar dit jaar lukte het qua tijd eindelijk om daar weer naar toe te gaan, al zorgde een bommelding voor wat vertraging.
Andere buitenlandse Gay Prides zoeken we doorgaans niet direct op, maar als we toch naar het buitenland gaan is het soms een leuke bijkomstigheid als er een Gay Pride plaatsvindt als wij er ook zijn. Soms verschuiven we dan onze vakantiedatum.

Poster in een reclamezuil in Keulen. ©Emmanuel

Het thema van de CSD in Keulen was: NIE WIEDER! Met een bezoek aan het voormalige hoofdkwartier van de Keulse Gestapo (kantoor, cellen, martelkamers en executieplaats), nu herdenkingsmuseum, hebben we bij dat thema nadrukkelijk stilgestaan. Vervolging van homoseksuelen en lesbiennes was niet alleen tijdens de Tweede Wereldoorlog actueel. Ook nu nog worden zij in woord en daad, door regels en meningen, in veel landen vervolgd, mishandeld, vermoord. Óók in Nederland is de acceptatie, tolerantie, het respect en de eerbied door religies, Kerken en maatschappij voor hun leven en levenswijze flinterdun.

Op Facebook gaf ik onlangs met hulp van WikiPedia een beetje achtergrondinformatie over die Gay Prides oftewel Roze Zaterdagen oftewel CSD’s.
Je kunt dat inmiddels ook HIER teruglezen.

Met die informatie uit dat stukje en met onze indrukken van Keulen en de Gay Pride aldaar kun je niet anders dan concluderen, dat je niet zomaar klakkeloos kan overgaan tot de orde van de dag, omdat deze  Gay Prides tevens een boodschap meegeven aan iedere deelnemer en aan iedereen die hierover hoort en leest: eerbiedig ieder mens zoals hij of zij door God geschapen is.
En probeer in jouw leven, met jouw talent, met behulp van jouw gaven, voor zover het in jouw vermogen ligt en soms (en dit is heel link wat ik nu zeg) ook met gevaar voor je eigen ‘hagje’ om DIE boodschap van eerbiediging uit te dragen en te verdedigen.

Daarom mag ik nooit overgaan tot de orde van de dag, omdat die orde die veranderende instelling in feite niet lust, niet pikt en eigenlijk weer wil toedekken. Het hele jaar door is de Hetero Pride al genoeg zichtbaar. Religies, Kerken en maatschappij, níet wij als niet-100%-hetero’s, hebben nog ‘een wereld te winnen’. En wij moeten daartoe permanent een ‘luis in de pels’ zijn. Want alleen dan zal een minderheid opgemerkt worden en opgemerkt blijven, want als iets jeukt wordt er gekrabd. Ik jeuk, dus ik besta…

Dat heb ik sterk meegekregen van onze vakantie. Als vakantie niets met je doet, niets in jou verandert, heb je geen vakantie gehad. Ik voel mij niet strijdbaarder, wel zekerder. En opnieuw ben ik dankbaar voor mijn naam: Emmanuel, God-met-ons. Ik ben Zijn schepping, Zijn unieke vondst!
Mede met dank aan pater van Kilsdonk: nooit overgaan tot de orde van de dag!

#ikbenverbonden

Een twitterkennis wil een beweging op gang brengen, die gevaarlijke tendenzen in onze huidige maatschappij wil onderkennen en daar tegenwicht aan wil bieden door medemenselijkheid en opbouwende gebeurtenissen naar de voorgrond te halen. Evenals zijn website noemt  hij het, mèt de twitter-hashtack: #ikbenverbonden.

Reversspeld #ikbenverbonden. ©#ikbenverbonden

Ik stuitte op nòg iets vergelijkends: de website ‘Tevredenlander’. Het wil mensen aanzetten om positieve dingen en zaken waar zij tevreden over zijn voor het voetlicht te brengen. Dus niet eindeloos zeuren en mopperen, maar ondanks de moeilijke kanten van het dagelijkse leven juist de positieve kant belichten.

Gezien alle verharding in de maatschappij, het opkomend populisme in Europa, het flinterdunne respect jegens minderheden, de naweeën van de crisis, de ommezwaai richting een dictatuur die in Turkije gaande is, etc. zoeken de meeste mensen meer als anders naar positief nieuws en opbeurende activiteiten. Het fleurt het dagelijkse leven gelijk op!

Verbonden zijn kan op legio manieren. Verbonden zijn met je bloedverwanten is een groot goed, al is het loslaten van volwassen wordende kinderen een hele kunst, een kunst die niet iedereen beheerst. Verbonden zijn met mensen in nood: alleen al jezelf indenken hoe jij je zou voelen als jij in hun schoenen zou staan moge voldoende zijn om mededogen met hen te hebben.

Buitenlanders die naar Nederland komen en zich hier blijvend willen vestigen doorlopen een flink traject, waaronder een taal- en inburgeringscursus. Dat is een hele kluif, maar het creëert meer en meer verbondenheid met ons en ons land. Ik neem aan dat Nederlanders die naar elders vertrokken dat daar eveneens voor de kiezen kregen en krijgen. Je wilt per slot van rekening dat die nieuwe omgeving jouw thuis wordt, het liefst tot in je vezels.

Ja ? Nee ©DeJongeTurken

Ondanks de nestgeur snap ik niet dat Nederlandse Turken mogen/gaan stemmen voor de politiek in Turkije. En ik snap dus ook niet waarom geëmigreerde Nederlanders, zelfs tot aan de andere kant van de aardbol, zich door middel van stemmen bemoeien met de Nederlandse politieke situatie. Oh wacht, zou hun pensioen in gevaar kunnen komen? Of hun medische zorg? Of uitkering? Mag ik een vraag stellen? Waarom vertrek je dan?

Als ik, als homoseksueel, naar een Islamitisch land ga zal ik op mijn hoede moeten zijn. Als ik niet uitkijk zal het daar slecht met mij aflopen. Daar ga ik dus niet naar toe. Rusland is ook een probleem. Je kunt je daar als homoseksueel niet nèt zo vrij gedragen als in Nederland. Je moet er op je hoede zijn. Geen regenboogarmbandje dragen (zoals ik hier doe), want dat is ‘propaganda’ voor homoseksualiteit. Rusland moet een geweldig mooi land zijn, maar ik ben huiverig om daar op vakantie te gaan.

Moet ik als homoseksueel dan bang zijn voor de toestroom van vluchtelingen die de Islam als geloof hebben? De wildste verhalen en scenario’s worden via de snelle media van tegenwoordig probleemloos gehoord en verspreid. Nee, daar ben ik niet bang voor. En ik ben ook niet bang voor een definitieve ontwrichting van onze polder-politiek door het populisme. Of dat onderbuikgevoelens en het kortstondige roeptoeteren en haatzaaien politiek gezien vaste grond gaan krijgen. Ik heb het volste vertrouwen in de degelijke bescherming door onze parlementaire democratie. Ik voel wel de onrust, ook in mijzelf. En ik ben ervan overtuigd dat de rust niet terugkeert als de grenzen dichtgaan voor buitenlanders, waar ik op tegen ben. Net zo min als grenzen dicht gaan voor de stembiljetten van mijn vroegere medelanders, iets wat ik eigenlijk wel een goed idee vind.

God zij met ons. ©De Nederlandse Bank

Vroeger las ik “God zij met ons” op de gulden. Nu lees ik het nog steeds op ons Nederlandse twee-eurostuk. Een traditie, verbonden met de huidige tijd. Blij dat ik in Nederland woon. Ik ben een Tevredenlander!

“anders. Leben!”

Reclamebord in Keulen. ©Emmanuel

De jaarlijkse Gay Pride in Keulen, begin juli jl., was weer een waar feest! Goede organisatie, geijkt programma met afwisseling en traditie, zoals een CSD-kerkdienst . Net als bij andere Prides is er een flinke aanloop naar de Parade als grootse apotheose. Die aanloop bestaat doorgaans uit allerlei culturele activiteiten die een aantal dagen of zelfs weken bestrijken en die wij niet meemaken. Je kunt niet alles, zeker niet als je van ver(der) weg komt.

De Keulse Gay Pride heeft ieder jaar een pakkende slogan, waar alle activiteiten aan gelinkt worden. Dit jaar was dat “anders. Leben!” In het Nederlands verschilt het maar één letter : “anders. Leven!” Ik heb nergens iets over deze slogan gelezen of er bewust naar gezocht. Ik ben dus zo vrij om over deze slogan eens mijn gedachten te laten gaan.

Als je het zonder de punt leest, lees je: “anders leben!”.

Twee jonge homo’s en een travestiet. Hoe divers! ©Emmanuel

Je wilt leven met alle facetten die het leven biedt en zoals God je geschapen heeft. Maar ja, als je ‘anders leeft’ ben je al snel een buitenbeentje, een apart geval, die niet voldoet aan ‘de norm’. Welke norm? Die van welke kerk of religieuze club dan ook? De norm van hen die niet ‘zo’ zijn? Die hetero-norm, die soms zodanig ingepeperd en opgelegd wordt dat jonge homo’s geen andere uitweg weten dan de dood? En aan wie ligt het dan dat zij in helse wanhoop zich van het leven beroven? Wee die mens die zich zo met goddeloze normen, waarden en morele wetten vergrijpt aan het leven van Gods kinderen?

Een jaarlijkse vaste deelneemster in een rolstoel. Haar uitbundige enthousiasme is iedere keer weer aanstekelijk en ontroerend! ©Emmanuel

Niemand is gelijk. Het klinkt erg clichématig, maar het is een waarheid die stáát. Ieder mens is anders. Zelfs eeneiige tweelingen verschillen van elkaar. Tijdens zo’n Parade wordt pas duidelijk hoe enorm divers de homogemeenschap is, laat staan de wereldbevolking. Leernichten, sm-clubs in de meest ondenkbare variaties en fantasieën, roze minder-validen, “Cool! Mein Lehrer ist schwul!”-vereniging tot en met het homomannenkoor “Die Zauberflöte”!

En nu die slogan lezen mèt die ‘punt’: “anders. Leben!”

Iedereen leeft en beleeft alles anders, maar iedereen heeft het leven gekregen en mag leven. Dat ‘anders-zijn’ mag nooit een reden zijn voor anderen om iemand het leven te ontzeggen, al gebeurt dat laatste bijna dagelijks in bloedige aanslagen op homo’s, ‘afvallige’ Islamieten en ‘ongelovige’ Christenen en onschuldigen burgers.

Aanvang van de Gay Parade in Keulen: solidariteit met de slachtoffers van de homofobe aanslag op Gayclub Pulse in Orlando. Een grote vlag met een aanklacht tegen homofobie en 49 deelnemers dragen ieder een foto van één van de 49 dodelijk slachtoffers. Op de achtergrond aan de lantarenpalen 49 regenboogvlaggen…. Aangrijpend! ©Emmanuel

Of je nu gelovig bent of niet: ieder weldenkend mens keurt die aanslagen af. Anders-zijn en anders leven mag nooit de aanleiding zijn om die persoon te doden in daad òf door woord.

Aankondiging CSD-kerkdienst. En de kerk puilde uit….!! ©Emmanuel

Er is niets mis met mensen die willen leven volgens bepaalde morele normen en waarden. Als die normen en waarden je gelukkig maken, als hetero, als homo, al dan niet (meer) praktiserend…prima!! Begrijp mij dus niet verkeerd! Maar wanneer jij die waarden en normen verkondigt als de enige ware en juiste normen en dus iedereen zich, linksom of rechtsom, aan die normen moet voldoen, dan wordt er voorbij gegaan aan de veelzijdigheid, veelkleurigheid en eerbiediging van Gods schepping. Niets is zo funest voor de ontwikkeling van ieder mens dan dat verstikkende moraal (niet door God maar door mensen verzonnen) opgelegd wordt aan de massa.

Laten ook wij, LHBT-ers, ieder mens gunnen hetgeen wij zo belangrijk vinden. Of dat nu het leven is, het huwelijk, de intimiteit, de lol en lust van de seks, een eigen plek, ieders eigen feestje, acceptatie en eerbiediging van ons leven en onze levensstijl. Iedereen leeft anders en wil dat in vrede en met liefde. Jij bent anders? Jij mag léven!

“anders. Leben!” Een Godsgeschenk!!

En dàt moet je ook ná een inspirerende en vernieuwende vakantie proberen vast te houden….