Zalig Pasen

Bijna ieder jaar wel herdenk ik belangrijke gebeurtenissen, mooie of verdrietige momenten uit mijn eigen leven. Die laat ik graag verlichten met het licht van een mooie huispaaskaars, die ik via mijn parochie kan aanschaffen. Dit is ‘ie dan voor 2018, gezegend in de Paaswake.

Een kruis, een boot, een duif, een paar Grieks tekens…
De ark van Noach?
Of een boot in een storm?
Een duif die vrede aankondigt?
Een kruis waaraan onze zonden genageld zijn geweest?
Tekens van een ‘begin’ en een ‘einde’?

Beeldt dat alles ons leven uit? Een bootje in de storm of juist in kalm kabbelend water, een ark om te overleven, een duif die inderdaad wellicht vrede als boodschap brengt? Of komt ‘ie ons vroeg in de morgen irritant wakker koeren?

Toen het water gezakt was strandde de ark en kon het nieuwe leven aanvangen. Met de vredesduif in het vizier ligt er een nieuwe wereld aan onze voeten.
En zolang wij het kruis van het leven niet zwaarder maken dan Jezus bedoelde (ja luister goed, Kerken, medemensen èn ikzelf…!) is het een mooi teken van overwinning op dood, zonde, onbarmhartigheid en machtswellust.

Dan ook durf ik zonder schroom nu te geloven in een goddelijk begin en goddelijk einde (Alpha en Omega) van de schepping en van mijn leven. Hopelijk geloof ik dat ook nog als ik ècht voor die drempel sta…

Zalig Pasen!!

Advertenties

Openbaring

Vlnr: Jozef, Maria, Jezus, Caspar met de mirre, Melchior met het goud, Balthazar met de wierook. Schilderij van Andrea Mantegna

Op 6 januari was het Driekoningen, wat kerkelijk op zondag 7 januari werd gevierd. De officiële benaming is “Openbaring des Heren”. Door de komst van de koningen werd de geboorte van Jezus als het ware verkondigd aan alle volkeren. De oosterse Kerk viert op die dag het Hoogfeest van Kerstmis.

Velen kijken verschillend naar de geboorte van en de persoon Jezus. Menigeen ziet Hem als Verlosser en Heiland, zoals er aan Hem in de Bijbel meerdere grootse namen en titels gegeven worden. Ik heb soms moeite met al die grootsheid. Jezus is voor mij niet zozeer dè Verlosser, maar Hij heeft mij wel verlost van veel geloofsbalast. Als ik Hem dus Verlosser noem, dan is het ook met die achtergrond. Het helpt mij om positiever en meer intiemer naar Hem te kijken en over Hem te (s)preken. Het helpt mij om als een nieuw en blij mens in het leven te staan, ondanks veel ballast uit het verleden, ballast die iedereen heeft. Dit overwegend kwam het volgende in mij naar boven borrelen:

Er komt veel ’naar buiten’ in de afgelopen tijd. Nep-nieuws schijnt wat te verhullen, omdat feiten glashard worden ontkent of verdraaid. De nieuwe Amerikaanse ambassadeur in Nederland Peter Hoekstra (geboren in Nederland) kan liegen zonder blikken of blozen, zelfs met de feitelijke waarheden letterlijk onder z’n neus. Zijn baas Trump is ook zo’n zielig mannetje en in ieder geval zijn grote voorbeeld.
Waar ‘poesjes’ straffeloos presidentieel benoemd en betast kunnen worden, start #MeToo het tegenovergestelde: de vunzigheid van de ongewilde schendingen van de menselijke integriteit aan de kaak stellen. Alleen: onbedoeld is er ook een ware heksenjacht ontstaan en zijn daarin grenzen zoek. De sociale media is hierin een ware aanjager. Terecht zei onze Koning Willem-Alexander in zijn Kersttoespraak: “Twitter maakt het debat bitter!” Met andere woorden: zo wordt en is een hype geboren. En het blijkt dat ik niet de enige ben met deze mening…

Begrijp mij goed: de integriteit van mensen is kostbaar en moet beschermd worden. Ieder mens leert dat en wordt wijzer gedurende zijn leven, ook ik. En ja, er zijn mensen die het nooit leren.
Ook het zoeken, afbakenen en bewaken van grenzen moeten we leren. Zodra geluiden van een ‘heksenjacht’ de kop op steken, moeten we op onze hoede zijn, zowel in beschuldigingen als in het gerechtelijk vervolg erop. Een verdachte is pas dader als de rechter die persoon veroordeeld heeft. In Nederland geldt namelijk de regel dat iedereen onschuldig is, totdat hij schuldig is verklaard door de rechter of via een strafbeschikking. Ook díe grens mag niet overschreden worden, ook niet in de media, in welke vorm dan ook. De rechtspraak veroordeelt een dader, niet de media. Ook openbaarheid kent grenzen. Is de veroordeling geweest en de straf achter de rug, dan is er een blad omgeslagen, begint er een nieuw hoofdstuk en mag het leven voor beide partijen verder gaan. Kan dat lastig zijn? Ja. Maar wie blijft hangen in het negatieve en die ballast uit het verleden blijft meeslepen heeft daar alleen zichzelf mee.

De Drie Koningen hadden geen internet, dus ook geen Twitter, Facebook, WhatsApp, GPS of WiFi. Toch had hun zoektocht naar Jezus grote gevolgen. Angst van een machthebber leidde tot een gruwelijke kindermoord. Angst is een menselijk gegeven. Maar we mogen die angst nooit laten vervormen tot repressie, haat of wrok. Dan groeit de ballast in ons leven en, inderdaad, daar pakken we alleen maar onszelf mee.

Jezus verlost ons van ballast. Door te laten zien dat er nieuwe wegen zijn. Straf is pijnlijk en barmhartigheid is de zalf. En als wij handelen zoals Hij dat deed zal er heel veel onmin, wrok, onvrede en haat verdwijnen uit onze wereld. Ik ben daar heilig van overtuigd!
#MeToo kondigt het nieuwe omgaan met elkaar aan. #MeToo leert ons óók om onze grenzen te bewaken in omgang, (voortijdig) oordeel en wrok! Grenzen die nooit overschreden mogen worden.

Ga mee op mijn zoektocht, in Godsnaam…! Op zoek naar eerbied en barmhartigheid. Het zal een openbaring zijn…

Aangenaam

Couveuse-kennismaking ©Ziekenhuis Tjongerschans Heerenveen

CHJC is niet meer…
De nieuwe vereniging is nog gehuld in mist…
Een ontmoeting…

“Goedendag.”
“Ah, ook goeiedag.”
“Mag ik mij voorstellen? Ik ben Emmanuel voor de lezers van mijn blogs.”
“Ah oké. Tja, sorry, ik heb nog geen naam.
“Oh…. net geboren, zie ik?”
“Ja, en ook nog een beetje te vroeg.”
“Oh, vandaar die couveuse. Wat vervelend.”
“Ja inderdaad, iedereen stond klaar, behalve ik. Voor mij is er nog zoveel wazig en schimmig. Ze dachten dat ik wel volgroeid zou zijn, dus versnelden ze mijn komst. Maar ja….”
“Dat snap ik. In hun fantasie kon het feest losbarsten en zagen ze jouw leven al helemaal af vóór zich, maar dat viel dus tegen.”
“Ja, en ik voel me eigenlijk nu een beetje hulpeloos. Maar uh…wat brengt jou hier? Wèl in voor een feestje?”
“Nee, niet echt. Onlangs heb ik iemand verloren en ben eigenlijk nog niet in de stemming daarvoor.”
“He jasses, gecondoleerd. Hoe oud was diegene die je nu moet missen?”
“34.”
“Oei, das niet oud. Plotseling?”
“Mwa, niet echt. Er waren wel signalen, maar de eindspurt verliep toch nog vrij rap.”
“Ziekte?”
“Er zat wel wat dwars, maar dat was toch niet de eigenlijke doodsoorzaak.”
“Toch niet….versneld?”
“Mja, ik zeg het niet graag, naar het is wel versneld, ja, net als jouw geboorte.”
“Hè wat naar. Je hebt er, zo vermoed ik, niet echt vrede mee….”
“Ach, het is maar hoe je het bekijkt.”
“Was het misschien wel ‘voltooid’?”
“Nee…uh…ja…uh…zo keken eigenlijk anderen ernaar…”
“Oei, dus….”
“Ja, die signalen overheersten wel.”
“Maar jij ziet het heel anders?”
“Mja, ik bezie alles natuurlijk vanuit mijn blikveld.”
“En die anderen….”
“…ja, zien het vanuit hun blikveld. Dat komt nog niet echt samen. Een in mijn ogen nog niet voltooid leven beëindigen, terwijl men vanuit principieel standpunt daar zoveel bezwaren tegen heeft. Dàt volg ik niet, ook al mogen we, vind ikzelf, onze ogen niet sluiten voor de soms schrijnende situaties met betrekking tot dat voltooide leven.”
“Eigenlijk zitten wij samen in hetzelfde schuitje!”
“Hoe bedoel je?”
“Nou, wij hebben allebei wat averij opgelopen door het bewuste of onbewuste ‘enthousiasme’ van anderen: ik ben nog helemaal niet klaar voor het volle leven en jij zit met veel verdriet om een vroegtijdig verlies.”
“Ja, nu we zo praten voel ik dat ook zo. Je bent trouwens best scherp van geest, ondanks dat je nog zoveel dingen wazig en schimmig vindt…”
“Ha, ja, vind je? Nog wat scherps dan: jouw gevoel moet je gewoon gebruiken met te blijven schrijven. Jij schijft toch blogs, zei je?”
“Ja, dat deed ik onder andere ook voor diegene die onlangs overleden is.”
“Ga er mee door voor jezelf om je verlies een plekje te geven en voor anderen zoals ik. Ook ik kan er baat bij hebben om verder te groeien en over een tijdje anders en beter in het leven te staan.”
“Maar denk je niet dat mijn visie zou kunnen schuren met die van de anderen?”
“Niemand is gelijk, niemand denkt hetzelfde, iedereen is uniek en mag er zijn.”
“Ja, zo kijk ik er ook wel tegenaan.”
“Je kraamt best wel wat zinnigs uit en je probeert vrij te denken. Dat zouden meer mensen moeten doen, hihi!”
“Dank je. Ik zal m’n best doen! Het was mij aangenaam! Ik geef je een hand en ik wens je alle goeds!”
“Fijn. Jij ook bedankt! Ben benieuwd naar je toekomstige schrijfsels. Doe je wel even voorzichtig met je hand in deze couveuse. Ik hoop dat ik er snel uit mag. En sterkte jij!”
“Zal ik doen….zó…dat ging voorzichtig genoeg, toch? Tot binnenkort weer!”